Οι αθλιότητες των άθλιων

Αγαπητέ πιτσιρίκο,
Τα τελευταία χρόνια σε διαβάζω φανατικά. Δεν ήθελα να σου ξαναγράψω μετά την προδοσία του καλοκαιριού (στις τελευταίες εκλογές δεν ψήφισα). Οι σφαλιάρες απανωτές χιλιάδες. Με τρώει περισσότερο από όλα η φρασεολογία του διπλανού. Δεν ενόχλησα ποτέ κανέναν και με ενοχλείτε καθημερινά. Με ενοχλείτε στη δουλειά μου στις εξόδους μου στις καθημερινές μου ασχολίες. Με ενοχλείτε στο ίντερνετ και στην τηλεόραση.

Μια χώρα φίσκα στον κομπλεξισμό και στον παροξυσμό. Βαθιά εθισμένη στον αλληλοσπαραγμό.

Μια χώρα-καφενείο. Πόκα, τσιγάρο, χριστοπαναγίες, ποτό. Ιχα σούζα το αλογάκι.

Οι άθλιοι του Βίκτωρ Ευρώ και οι αθλιότητες τους.

Δεν παλεύεστε πια. Για σας μιλάω. Τους δήθεν. Δήθεν ανθρωπιστές δήθεν αντικειμενικοί. Σε όλα δήθεν.

Σαν τις τηλεπερσόνες σας που δεν έκαναν τίποτε περισσότερο απο το να αντιγράψουν το κοινό τους.

Δεν γράφω μόνο για εσάς. Γράφω για μένα.

Γράφω στην κοπελιά που αναρωτήθηκε πριν δυο βδομάδες τι θα απογίνουμε όσοι μείνουμε στην Ελλάδα με όλους εσάς.

Εργάζομαι ως <<ημιαπασχολούμενος>> στην επαρχία.

<<Ημιαπασχολούμενος>> σημαίνει ότι μπορεί να δουλέψω 20 μέρες στη σειρά ή να κάνω δυο μήνες να σταυρώσω μεροκάματο. Με εργόσημα. Ασφάλιση με τα χίλια ζόρια.

Η αδερφή μου βασίζεται σε ένα ψωροεπίδομα 626€ το δίμηνο από την Πρόνοια και στην υποστήριξη μου.

Δουλεύαμε μαζί τα περασμένα χρόνια στην επιχείρηση μου αλλά βρέθηκα να χρωστάω γιατί είχα να επιλέξω ανάμεσα στο φαγητό και να <<κλέψω>> την εφορία.

Όσοι δεν εχετε βρεθεί σε αυτή τη θέση, μην τολμήσετε να βγάλετε κιχ.

Δεν το έχετε αυτό το δικαίωμα. Μιλάτε για την εφορία που σας κλέβει, και όταν ερθει η ώρα της δόσης του ΕΝΦΙΑ, τσιμουδιά.

Έφυγα αναγκαστικά από την Αθήνα το 2011 και πήγαμε στο πατρικό μου έξω από την Λάρισα με μοναδικό εισόδημα εκείνη τη στιγμή το επίδομα.

313€ το μήνα με τα οποία έπρεπε να ζήσουμε δυο ενήλικοι άνθρωποι. Σε ένα σπίτι 20ετίας με χίλια δυο προβλήματα.

Περιττό να πω πού έγραψα το χρέος μου προς το ελληνικό δημόσιο.

Η επαρχία είναι καλύτερη από την Αθήνα αλλά θέλει κότσια και να είσαι πολύ προσγειωμένος.

Η βοήθεια από τους συντοπίτες ήταν από ελάχιστη ως μεμονωμένα καλή. Ανοιχτές όλες οι πόρτες αλλά τα σπίτια τους κλειστά.

Ο καθένας απορροφημένος στην ιδιωτική του ζωή. Ενα πιάτο φαί και μια ευχή ήταν η μέγιστη προσφορά.

<<Ξέραμε τον παππού σας και τον πατέρα σας πάρτε ένα μπισκότο>>. Λίγη ελεημοσύνη και τίποτε παραπάνω. Λες και ζήτησα να μου πληρώσουν το ρεύμα.

Μια συμβουλή μια ιδέα λίγη ηθική υποστήριξη. Να ξέρω ότι αν πέσω θα με σηκώσουν.

Τι φτιάξαμε τις κοινωνίες οι άνθρωποι; Ενα ξερό <<Ο Θεός θα σας βοηθήσει. Να έχεις πίστη και όλα θα γίνουν>>.

Η πίστη ούτε το στομάχι μου θα γέμιζε ούτε θα πρόσφερε στην αδελφή μου όσα έχει ανάγκη.

Τα χωράφια του παππού μου ήταν σε τραγική κατάσταση, ενώ τα καλά είχαν καταπατηθεί. Αντε βγάλε άκρη γιατί εγώ δεν έβγαλα.

Οσα βρήκα ανεκμετάλλευτα τα καθάρισα από χίλια δυό. Αρχισα να φυτεύω λαχανικά και αγόρασα λίγες κότες.

Εψαξα μόνος μου να βρω την άκρη. Μαζεύω κάτι ελιές, βερυκοκιές και άλλα διάφορα που φύτεψα με τα χέρια μου. Δεν καπνίζονται μην πάει εκεί το μυαλό σας.

Τον πρώτο χρόνο δεν ξέρω πώς τον βγάλαμε.

Μετά κατάλαβα ότι αυτοί που είχαν καταπατήσει τα χωράφια δεν με ήθελαν στο χωριό για να μην τα χάσουν.

Λες και θα τα έπαιρνα πίσω μετά από τόσα χρόνια που τα είχαμε παρατημένα. Η αυτοί νομιζουν πως θα τα πάρουν μαζί τους σαν πεθάνουν.

Καλά έκαναν και τα καταπάτησαν από το να χάνονται. Η γη ανήκει σε αυτόν που τη δουλεύει.

Τους φράκτες δεν κατάλαβα και τις ξινίλες. Ανούσιες συμπεριφορές.

Πιτσιρίκο χαίρομαι που κατάφερες να αποδράσεις από την Ελλάδα. Χαίρομαι που θα ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο ο Αρης.

Χαίρομαι για όσους το έκαναν και θα το κάνουν. Αρκεί να μην μας ξεχάσετε. Δεν μας ξέρετε προσωπικά αλλά μη μας ξεχάσετε.

Εγώ δεν μπορώ να φύγω. Για να φύγεις χρειάζεσαι χρήματα. Χρειάζεσαι εισιτήρια προκαταβολή ενοικίου και ενα Α κεφάλαιο.

Να μην είσαι με τη ψυχή στο στόμα μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει. Να μην σε γλυκοκοιτάζει το παγκάκι στο διπλανό πάρκο.

Από τώρα σου λέω ότι εδώ θα μείνω να φάω όλα αυτά που διαφαίνονται στον ορίζοντα. Να τρώω στη μάπα όλους αυτούς τους δήθεν. Ολους αυτούς τους υποκριτές.

Τσατίστηκαν με τον Λαζόπουλο αλλά δεν βλέπω τους ίδιους να συμπεριφερονται διαφορετικά σε ενα ΑΜΕΑ.

Πάει ένας άνθρωπος με καροτσάκι να μπει στη θάλασσα και τους βλέπεις όλους να απομακρύνονται.

Οπως τα παιδάκια με ειδικές ανάγκες που όταν πάνε στην παιδική χαρά οι άλλοι γονείς παίρνουν τα παιδιά τους μην <<κολλήσουν>>.

Αλλα δίποδα ζώα προκειμένου να κάνουν τη δουλειά τους παρκάρουν σε θέσεις ΑΜΕΑ.

Στα λόγια φουλ υποστήριξη. Στις πράξεις ρατσισμός μέχρι αηδίας. Τις πιο πολλές φορές ηλιθιότητα.

Το βλέπω καθημερινά. Η αδερφή μου ταλαιπωρείται από μια νόσο που δεν επηρεάζει άμεσα την εξωτερική της εμφάνιση. Ούτε τη διαύγεια της. Σου φαίνεται ότι δεν έχει τίποτα. Βλέπεις μια δυναμική νέα γυναίκα.

Δεν μπορείς να φανταστείς τις αντιδράσεις στο άκουσμα της νόσου.

Οι χειρότεροι είναι οι καλοί χριστιανοί. Η λύπηση τους είναι το χειρότερο συναίσθημα.

Οι διαρκείς ερωτήσεις σαν να είσαι ο γιατρός της. Να μην κατανοείς και να κάνεις χαζές ερωτήσεις.

Ολοι αυτοί σε διαλύουν κάθε μέρα με την απάθεια και την <<κρυφή>> τρομάρα που πήραν απ αυτό που έχεις.

Η κυρίαρχη σκέψη τους είναι <<ευτυχώς που δεν συμβαίνει σε μένα και φύλα με να μην το πάθω>>.

Έσπασα τη σιωπή μου αλλά τώρα επιστρέφω πάλι σε αυτήν. Τα λέτε καλύτερα οι υπόλοιποι (εσύ ο Σ.Α.Μ., ο Άρης,ο Ηλίας κτλ).

Από καρδιάς

Λαρισαίος

Υ.Γ.1. Πρώτο σημαδι μιας χώρας που έχει λαλήσει. Σκοτώνεται νέος τραγουδιστής σε τροχαίο. Ο Παντελής Παντελίδης. Κρίμα να χάνεται ένας νέος στο δρόμο και ο καθένας να λέει ό,τι του κατέβει στο ξερό του. Υπάρχουν φωνές ανάμεσα μας που μιλάνε για το κακό μάτι και την κακιά γλώσσα. Οτι τον έφαγε το κράξιμο. Για το προφητικό ποστ της μιας κοπέλας πριν το ατύχημα. Υπάρχουν άλλοι που νοιώθουν χαρά. Πού ζείτε; Στο Μεσαίωνα; Μετανοείτε.
Υ.Γ.2. Δευτερο σημάδι. Πεθαίνουν άνθρωποι γύρω τους στις θάλασσες στα σπίτια τους στις αυλές τους και δεν τρέχει τίποτα. Τους αντιμετωπίζουν ως ατυχήματα, ενώ τα ατυχήματα ως συνωμοσίες. Τι κάνουν όλοι αυτοί για να καλυτερεύσει η ζωή; Τίποτα. Αδιαφορία και ψεύτικο ενδιαφέρον εναλλάσσονται καθημερινά στα κουφιοκέφαλα τους για να δικαιολογούν την ύπαρξή τους. Δεν τους έκανε η Ελλάδα έτσι. Αυτοί την έκαναν την Ελλάδα έτσι με το αβάσταχτο είναι της ελαφρότητας τους. Μετανοείτε.
Υ.Γ.3. Τρίτο σημάδι. Η ανεργία ξεσαλώνει. Οι ανάπηροι στην πυρά να φυτοζωούν. Ο ένας μετά τον άλλον φεύγετε από τη χώρα. Τρία μνημόνια αμάσητα. Νεοναζί χριστιανοταλιμπάν και νεοφιλελέδες κάνουν πάρτυ. Πρώτη διαδήλωση του 2016; Για το νέο ασφαλιστικό και φορολογικό. Εμπρός πίσω. Μετανοείτε.

(Αγαπητέ φίλε, η Ελλάδα δεν λάλησε τώρα. Αυτή ήταν και πριν. Απλά, τώρα φαίνεται. Δεν κρύβεται με τίποτα. Δεν χρειάζεται χρήματα για να φύγει κάποιος από την Ελλάδα. Ένας καλός φίλος σε κάποια άλλη χώρα αρκεί. Για τον πρώτο καιρό. Κάποιοι από τους ανθρώπους που έφυγαν από την Ελλάδα είχαν κάποια χρήματα, δεν πεινούσαν. Έφυγαν για να σώσουν την ψυχή τους. Και να γλιτώσουν από αυτό που έβλεπαν να έρχεται. Αν έβλεπαν ελπίδα, θα έμεναν. Όλη αυτή η παθητικότητα των Ελλήνων και η αδιαφορία για τις ίδιες τους τις ζωές είναι ανεξήγητη. Θα διδάσκεται στο μέλλον στα πανεπιστήμια. Η περίπτωση των Ελλήνων. Κούρασε, όμως, αυτή η περίπτωση των Ελλήνων. Κι εμένα. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.