Είναι οι ίδιοι
(Γεια σου πιτσιρίκο)
Βοηθάς τους πρόσφυγες…
– Εδώ πεινάνε οι Έλληνες ρε φίλε. Τους μουσουλμάνους πας και βοηθάς; Είσαι χριστιανός μωρέ εσύ;
Βοηθάς μια φτωχή ελληνική οικογένεια…
– Δεν έχουν ανάγκη αυτοί. Τόσοι άνεργοι υπάρχουν.
Βοηθάς έναν άνεργο…
– Να πάει να δουλέψει. Τεμπέλης είναι, δεν είναι ανάπηρος.
Βοηθάς έναν ανάπηρο…
– Μια χαρά την περνάει. Αραχτός. Παίρνει και αναπηρική.
Εδώ υπάρχουν καρκινοπαθείς που πεθαίνουν.
Βοηθάς έναν καρκινοπαθή…
– Έλα μωρέ, αυτός είναι τελειωμένος. Εδώ υπάρχουν τόσα φτωχά και ορφανά που έχουν ζωή μπροστά τους.
Μαζεύεις πέντε πραγματάκια για ένα ίδρυμα με παιδιά, για ένα γηροκομείο. Ή πας εθελοντικά να βοηθήσεις.
– Απατεώνες είναι. Θα τα φάνε τα λεφτά. Καλύτερα να τα φάνε τα σκυλιά.
Ταΐζεις κανένα πεινασμένο αδέσποτο…
– Εδώ πεινάνε παιδιά, τα ζώα πάτε και ταΐζετε.
Ό,τι κι αν κάνεις, θα ακούσεις ή θα διαβάσεις τα ίδια ακριβώς σχόλια από τους ίδιους. Που έχουν για όλα κάτι να πουν. Για τα πάντα μια έτοιμη εμπεριστατωμένη “άποψη κονσέρβα” και γνώμη ειδικού. Με κάτι αηδιαστικές φάτσες και ταυτόχρονα το ύφος του σοφού παντογνώστη. Σαν τους τηλεδημοσιογράφους…
Είναι οι ίδιοι που τους ενοχλούν οι αλλοδαποί γιατί “έρχονται και μας παίρνουν τις δουλειές” ενώ καταπίνουν μοιρολατρικά την ανεργία του 30% …
Είναι οι ίδιοι που θα σου πουν πως ανησυχούν για την αλλοίωση της πολιτισμικής μας ταυτότητας, ενώ το προηγούμενο βράδυ έχουν επιδοθεί μεθυσμένοι σε ανελέητο λουλουδοπόλεμο…
Είναι οι ίδιοι που τους ενοχλούν οι ξένοι όταν έρχονται σαν πρόσφυγες ή οικονομικοί μετανάστες. Είναι όμως καλοδεχούμενοι ως “φτηνοί” εργάτες και άριστοι συνεργάτες όταν έρχονται ως οικονομικοί κατακτητές…
Είναι οι ίδιοι που κατακρίνουν ή κοροϊδεύουν την αλληλεγγύη των απλών ανθρώπων, ενώ ενθουσιάζονται και συγκινούνται με την “φιλανθρωπία” των επώνυμων.
Το γεγονός ότι οι “δωρεές τους” είναι επιστροφή ενός απειροελάχιστου μέρους των κλεμμένων και ευκαιρία φοροαπαλλαγής – και καλά τώρα, λες και πληρώνουν τίποτα σοβαρούς φόρους – δε θα τους προβληματίσει ποτέ.
Λογικό. Βλέπεις η γιαγιά που μοιράζει μαγειρεμένο φαγητό στους πρόσφυγες δεν έχει χρεοκοπημένο κανάλι για να την προβάλλει. Ούτε και life style… Η γιαγιά βέβαια το κάνει με την καρδιά της και για την ψυχή της.
Είναι οι ίδιοι που βλέποντας το ρεπορτάζ του γερμανικού καναλιού με την κυρία Ελένη και τον κύριο Χρήστο στην Ειδομένη, είπαν πως είναι στημένο…
Είναι οι ίδιοι που στη φωτογραφία του νεογέννητου που το ξέπλεναν με ένα μπουκάλι νερό στις λάσπες, σχολίασαν πως όσα γράφτηκαν είναι υπερβολικά “αφού γεννήθηκε σε νοσοκομείο στο Κιλκίς”…
Είναι οι ίδιοι που αγανακτούν με τις διαδηλώσεις στο κέντρο γιατί “εμποδίζουν την εμπορική κίνηση της πόλης” που, κατά τ’ άλλα, σφύζει από οικονομική ανάπτυξη…
Είναι οι ίδιοι που κλαψουρίζουν διαρκώς για “επαναστάσεις και εξεγέρσεις” σε συζητήσεις επιπέδου καφενείου, επειδή τους έκοψαν ακόμη μερικά ευρώ από τον μισθό για να πάνε στις ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών.
Αλλά θα βγουν και θα καταδικάσουν αγανακτισμένοι τη βία -απ΄ όπου κι αν προέρχεται- μόλις δείξει το χαζοκούτι την πρώτη σπασμένη τράπεζα στο κέντρο της Αθήνας. Την άχαρη και μίζερη ζωή τους δε θα την καταδικάσουν ποτέ…
Είναι οι ίδιοι που, όταν τα χώνεις στον Τσίπρα, σε χαρακτηρίζουν φιλελέ. Κι όταν τα χώνεις στους φιλελέδες, σε χαρακτηρίζουν συριζαίο…
Είναι οι ίδιοι “δέκα κώλοι που γυρεύουν καρέκλα” που έλεγε κι η Μαλβίνα. Και θα την βρουν, ο κόσμος να χαλάσει. Και δε θα την αφήσουν ποτέ.
Μόνο που, Μαλβίνα μου, οι δέκα κώλοι έγιναν χιλιάδες…
Είναι οι ίδιοι που, όχι μόνο δεν μπορούν να δουν το δάσος, αλλά ούτε καν το δάκτυλο. Βλέπουν μόνο μέχρι εκεί που τους επιτρέπει η βαριά αμορφωσιά τους και η αθεράπευτη εγωπάθειά τους. Μέχρι τη μύτη τους…
Είναι οι ίδιοι…
Δεν ξέρω πως να τους χαρακτηρίσω. Ίσως και να μην υπάρχει ακριβής λέξη για να τους περιγράψει. Όχι πως έχει και ιδιαίτερη σημασία. Η προέλευση όμως του “φαινομένου” εξηγείται. Όλα έχουν την εξήγησή τους. Εκτός από το “κακό μάτι” που ταλαιπωρεί και καταδυναστεύει μονίμως τον Έλληνα. Αυτό, πράγματι, είναι ανεξήγητο…
Μείνετε μακριά τους. Είναι αρρώστια. Προσωπικά, τους έχω κάνει πέρα.
“Stay away from negative people, they have a problem for every solution”. Μου το λέει συχνά μια φίλη μου που ζει στην Αμερική. Είναι πολύ light το “negative people”, της απαντάω εγώ.
Την περασμένη Κυριακή φορτώναμε ένα βανάκι με ρούχα έξω από ένα σχολείο στη γειτονιά μου.
Με πρωτοβουλία μιας Δασκάλας (το δέλτα με κεφαλαίο).
Όσα ρούχα δεν ήταν σε καλή κατάσταση, τα πέταγε στα σκουπίδια.
“Προορίζονται για κανονικούς ανθρώπους σαν κι εμάς, όχι για σκιάχτρα”, έλεγε.
Από το απέναντι πεζοδρόμιο παρακολουθεί τη διαδικασία ένας τύπος. Μεσήλικας. Με ένα ύφος λες και του είχαν βάλει το κεφάλι πάνω απ’ τον βόθρο. Κάποια στιγμή πλησιάζει προς το μέρος μας. Ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος:
– Για πού τα φορτώνετε τα ρούχα;
– Για τους πρόσφυγες απ’ τη Συρία, του απαντάει η Δασκάλα προσφωνώντας τον με το μικρό του όνομα.
– Τόσοι Έλληνες φτωχοί και άστεγοι υπάρχουν, για τους λαθρομετανάστες σας έπιασε ο πόνος;
– Εσύ βοηθάς τους φτωχούς και άστεγους; Τον ρωτάει η δασκάλα.
– …….. (σιωπή)
– Ωραία. Την επόμενη Κυριακή θα κανονίσω να μαζέψουμε ρούχα για αυτούς που συμπονάς και βοηθάς εσύ. Εντάξει;
– …….. (σιωπή)
Ο τύπος απομακρύνεται μερικά μέτρα. Τον έχω καρφώσει με το βλέμμα μου. Συνεχίζει κάτι να μουρμουράει. Προσπαθώ να μη δώσω σημασία. Δε θέλω ούτε και κάνει να εκνευρίζομαι.
“Να μείνουν στην πατρίδα τους να πολεμήσουν…” φωνάζει κουνώντας μας το δάκτυλο. Άργησε να το πει, σκέφτομαι. Τον πλησιάζω.
“Σωστά!” του απαντάω. Απολύτως ήρεμα και χαμηλόφωνα αλλά, προφανώς, ειρωνικά. Και συνεχίζω:
“Έχεις ιδέα από πού φεύγουν αυτοί οι άνθρωποι; Ξέρεις τι σημαίνει εμφύλιος πόλεμος, χωρίς να γνωρίζεις καν ποιος είναι ο εχθρός σου;”
– Σιγά, ρε εξυπνάκια, που τα ξέρεις όλα. Για ρώτα τον πατέρα σου, όταν είχαμε εμείς οι Έλληνες εμφύλιο φεύγαμε απ’ την Ελλάδα σαν κι αυτούς τους δειλούς;
Αυτή ήταν η απάντησή του.
Βγάζω το κινητό απ’ το μπουφάν μου. “Θα σου δείξω κάτι βιντεάκια απ ΄την Συρία” του λέω. “Απ’ αυτά που δεν πρόκειται να δεις στα δελτία των οκτώ. Μπας και καταλάβεις ποια κόλαση εγκαταλείπουν αυτοί οι άνθρωποι…”
– Δείξε μου ό,τι θες. Δεν υπάρχει τίποτα. Προπαγάνδα των Τούρκων είναι για να τους στείλουν όλους εδώ και να μας κάνουν όλους μωαμεθανούς (…!)
(Μεταξύ μας, δεν έχω κανένα βίντεο στο κινητό μου απ’ τον πόλεμο στη Συρία. Υπάρχουν βίντεο στο internet που, πραγματικά, δεν αντέχω να τα ξαναδώ. Αλλά είχα τον σκοπό μου. Δεν ήταν και η πρώτη φορά που αντιμετώπιζα τέτοιον φασιστόστοκο, οπότε ήμουν προετοιμασμένος κατάλληλα. Είχα κάνει τις “πρόβες” μου.)
Ανοίγω το κινητό και κάνω ότι ψάχνω κάποιο βίντεο. Ο τύπος έχει σκύψει το κεφάλι του και περιμένει. Ξαφνικά κλείνω το κινητό.
“Δε θα σου δείξω τίποτα” του λέω. “Ξέρεις γιατί; Γιατί όποιος δεν αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει σήμερα στη Συρία είναι βλάκας. Κι όταν περιμένει κι αποδείξεις για να καταλάβει το μέγεθος της φρίκης ενός πολέμου, είναι άπειρες φορές βλάκας. Κι εμένα αυτή η άπειρη βλακεία με ξεπερνάει. Και δεν την αντέχω…”
Είναι οι ίδιοι ηλίθιοι.
Τελικά, την βρήκα την λέξη…
Την αγάπη μου
Παναγιώτης
(Αγαπητέ Παναγιώτη, γιατί νομίζεις πως χρεοκόπησε η Ελλάδα και είναι σε αυτή την κατάσταση η Ελλάδα σήμερα; Από τους πολλούς έξυπνους; Μακριά από τέτοιους ανθρώπους. Είναι πολλοί αλλά πρέπει να τους αποφεύγεις. Δεν σώζονται με τίποτα. Επίσης, παίζει πολύ ο συνδυασμός αγάμητος, δυσκοίλιος και υποχόνδριος. Αν θέλεις να κάνεις πλάκα σε τέτοιους τύπους, να τους ζητάς βίντεο. Δηλαδή, εκεί που σου είπε για τον Εμφύλιο, παίρνεις αθώο ύφος και του λες “βίντεο έχεις για αυτά που λες;”. Εγώ αυτό κάνω. Μια μέρα μου έλεγε ένα φασισταριό για τις Θερμοπύλες. Του λέω “βίντεο έχεις;”. Η έκφρασή του αξία ανεκτίμητη. Να είσαι καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.