Περί αλληλεγγύης και εθελοντισμού

Γεια σου πιτσιρίκο
Από την αρχή της προσφυγικής κρίσης, και για όσους έχουμε βρεθεί κοντά σε αυτή, υπερτονίζουμε τον όρο “αλληλέγγυος”.

Η αλληλεγγύη προέρχεται από την αδυναμία να ανεχτούμε την προσβολή και την καταπίεση. Από την αναγνώριση ότι η απελευθέρωσή μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με κάθε άλλον άνθρωπο στον πλανήτη, και ότι πολιτικά κοινωνικά, πνευματικά, ηθικά, στην καρδιά της καρδιάς μας οτιδήποτε διαφορετικό είναι και δυσβάσταχτο.

Η αλληλεγγύη είναι δέσμευση και εργασία, παράλληλα είναι και αναγνώριση πως σαφώς δεν έχουμε τις ίδιες ζωές, τους ίδιους στόχους, τα ίδια συναισθήματα και ψυχισμό, μα η μάχη για το ίσο, το αξιοπρεπές και το έντιμο είναι αέναη και μπορεί να δοθεί μόνο χέρι με χέρι, απέναντι στον κρατισμό.

Εθελοντής είναι εκείνος που εκτελεί κάποιο έργο ή εργασία όταν υπάρχει μια κοινωνική ανάγκη, με τη θέλησή του και χωρίς αμοιβή.

Αμφισβητείται γιατί πολύ συχνά -από κυβερνήσεις, πολιτικά κόμματα, επιχειρηματίες, οργανώσεις κ.α.- έχει χρησιμοποιηθεί για να εξασφαλίσει δωρεάν εργατικά χέρια.

Πολλές φορές η φιλανθρωπία χρησιμοποιεί τον εθελοντισμό.

Σε αντίθεση με την αλληλεγγύη, η οποία είναι οριζόντια και γίνεται μεταξύ ίσων, η φιλανθρωπία είναι ταπεινωτική για όσους την λαμβάνουν, οριοθετώντας άμεσα ένα πλαίσιο εξουσίας, ορατό ή νοητό.

Μέσα σε όλη αυτήν την τεράστια κινητοποίηση ανθρώπων, με την πλήρη απουσία του κράτους, με τον φασίστα να είναι στην γωνιά, η πλειοψηφία αδιαφορεί ή δεν έχει προβληματιστεί σε ποιον χαρακτηρισμό θα πρέπει να ανήκει.

Ο περισσότερος κόσμος, όταν φέρνει τρόφιμα, ρούχα και φάρμακα στις αποθήκες και στα σπίτια, δεν ενδιαφέρεται τι είναι.

Τον ενδιαφέρει ο σκοπός. Ο πρόσφυγας, ο άστεγος, ο καταπιεσμένος αδιαφορεί όταν πονάει, όταν κρυώνει, όταν πεινάει για την ταμπέλα σου.

Υπάρχουν και οι “αλληλέγγυοι-τσιφλικάδες”, που κραυγάζουν για το “εμείς και οι άλλοι”, οι ελευθεριακοί και οι θεσμικοί.

Κινούνται μέσα στις δομές με τον αέρα “μου ανήκουν οι πρόσφυγες, μου ανήκουν τα τρόφιμα, μου ανήκουν τα φάρμακα, δεν ξέρεις εσύ… Ξέρεις από πότε είμαι εγώ εδώ;”

Είναι οι αλληλ-έγκυοι, που κυοφορούν φασισμό.

Το ερώτημα είναι ο πρόσφυγας.

Η απάντηση είναι η αλληλεγγύη.

Αν το ερώτημα είναι αλληλεγγύη ή εθελοντισμός, η απάντηση είναι ο Άνθρωπος.

Ενάντια σε κάθε φασισμό, σε κάθε φιλάνθρωπο, σε κάθε καπιταλιστική βοήθεια.

Μαζί με τους αόρατους κάθε κοινωνίας.

Να μην ζήσουμε σαν δούλοι.

Σε ευχαριστώ που διάβασες τον προβληματισμό μου

Μ.

(Αγαπητέ φίλε, μια χαρά τα γράψατε. Γιατί μια χαρά τα νιώθετε και μια χαρά τα σκέφτεστε. Ο όρος “φιλανθρωπία” δεν θα έπρεπε να υπάρχει καν. Εκτός αν το έλεγαν τα ζώα για τους ανθρώπους. Σας ευχαριστώ. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.