Ψυχιατρική, ψυχολογία και λοιπά

Γειά σου και πάλι Πιτσιρίκο
Είπα να συνεισφέρω και εγώ λίγο στην συζήτηση περί ψυχολογίας/ψυχιατρικής, το θέμα άλλωστε το έχεις θίξει και εσύ παλιότερα για την ανάγκη ή μη του να ζητήσει κανείς βοήθεια για τα προβλήματά του σε αυτόν τον τομέα.

Για να ξεκαθαρίσουμε λοιπόν για ποιόν τομέα μιλάμε και γιατί είδους βοήθεια ψάχνουμε, πρέπει να αρχίσουμε από το βασικό:

Η ψυχιατρική και η ψυχολογία είναι δύο διαφορετικά πράγματα.

Η ψυχιατρική είναι, το λέει και η λέξη, ιατρική. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει πως μιλάμε για προβλήματα που έχουν βιολογική βάση και λύνονται με φάρμακα.

Σε αυτά τα προβλήματα που επειδή ακριβώς έχουν βιολογική βάση και χρήζουν φαρμακευτικής θεραπείας λέγονται “ασθένειες”, η εφαρμοσμένη ψυχολογία έχει από επικουρικό εώς κανένα ρόλο.

Η ψυχιατρική δεν έχει θέση σε συμπεριφοριστικές διαταραχές, τις λεγόμενες και διαταραχές προσωπικότητας, γιατί δεν γνωρίζουμε κάποιο βιολογικό υπόβαθρο το οποίο θα αποτελέσει στόχο φαρμακευτικής αγωγής.

Ενίοτε τα φάρμακα μπορούν να απαλύνουν συμπτώματα όπως π.χ. η επιθετικότητα και το άγχος, αλλά και πάλι είναι αμφίβολη η χρησιμότητά τους μακροπρόθεσμα. Εκεί έχει θέση η εφαρμοσμένη ψυχολογία, με τη μορφή των διαφόρων ψυχοθεραπευτικών πρωτοκόλλων ανάλογα με την διαταραχή.

Η ψυχική νόσος, δε, είναι πάρα πολλές φορές συνδεδεμένη με διαταραχή προσωπικότητας, αλλά δεν ισχύει απαραίτητα το αντίθετο.

Τίποτα δεν αποκλείει φυσικά την συνεργασία ψυχοθεραπευτή-ψυχιάτρου, άλλωστε πολλές ψυχοθεραπευτικές μέθοδοι έχουν κερδίσει δικαίως σημαντική θέση στην ψυχιατρική για την επιμόρφωση του ασθενούς κλπ.

Στην Ευρώπη ο ψυχίατρος με κατάλληλη εκπαίδευση έχει δικαίωμα να δουλέψει σαν πιστοποιημένος ψυχοθεραπευτής, το αντίθετο δεν ισχύει. Δηλαδή ο ψυχολόγος/ψυχοθεραπευτής δεν μπορεί να συνταγογραφήσει. Στην Αμερική είναι λίγο διαφορετικά τα πράγματα.

Στην Ευρώπη επίσης υπάρχουν πολλοί εμποροψυχίατροι που το παίζουν ψυχοθεραπευτές χωρίς πιστοποίηση.

Στην Σουηδία όπου ζω, για να γίνεις πιστοποιημένος ψυχοθεραπευτής, είτε είσαι ψυχολόγος είτε ψυχίατρος, χρειάζεσαι επιπλέον 3 χρόνια μεταπτυχιακής εκπαίδευσης.

Μην μπερδεύουμε όμως την τάση των μικρο-μεσοαστών να μιλάνε με τον ψυχολόγο τους επειδή δεν τους καταλαβαίνει κανείς, ή ακόμα γιατί έχουν υπαρξιακές ανησυχίες και θέλουν να δουλέψουν με την παιδική τους ηλικία και το πώς τους επηρέασε αυτό, με την ψυχική νόσο.

Οι μεν χρειάζονται απλά να μιλήσουν και οι δε, γ@μησέ τα -κλώτσησε ο φορτοεκφορτωτής τον επιστήμονα μέσα μου και έσκασε το μπινελίκι- δεν μπορώ να περιγράψω τι χρειάζονται σε κάποιον που δεν το έχει ζήσει είτε ο ίδιος σαν ασθενής, σαν νοσοκομειακό προσωπικό ή σαν συγγενής.

Κανένα ταμπού δεν θα έπρεπε να υπάρχει στο να ζητήσει κανείς βοήθεια για τις υπαρξιακές του ανησυχίες από τον ψυχολόγο (άλλωστε πλερώνει και κάνει ο,τι γουστάρει και δεν θα του πω εγώ αν πρέπει ή δεν πρέπει να πάει), πόσο μάλλον να απευθυνθεί στον ψυχίατρο για την ψυχική του νόσο. Και ο ένας και ο άλλος μπορεί να σώσουν ζωές, ή να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής.

Μην δεχόμαστε την κλασσική ατάκα του Έλληνα ιατρού: “Καλό θα ήταν να σε δει ένας νευρολόγος για τα νεύρα σου”. Στηρίζεται στο ο,τι ο ασθενής δεν θέλει να ακούσει την λέξη “ψυχίατρος” και στο πως παλιότερα η ειδικότητα ήταν κοινή.

Δεν είναι έτσι πλέον, αν χρειάζεσαι ψυχίατρο, χρειάζεσαι ψυχίατρο πάει και τελείωσε (όχι εσύ Πιτσιρίκο, εσύ δεν χρειάζεσαι τίποτα, μπάνιο και παγωτό 3 φορές την ημέρα).

Δεν υπάρχει όμως χάπι που θα σου φέρει πίσω την γκόμενα, θα σε κάνει αρεστό και συμπαθή, πιο έξυπνο κλπ κλπ.

Δεν υπάρχουν χάπια που να κάνουν τον κόσμο καλύτερο, και όταν το πρόβλημα είναι στον κόσμο γύρω σου, μάλλον πρέπει να βρεις καλύτερη στρατηγική από το να ψάχνεις πανάκειες.

Ή (φορτοεκφορτωτής ξανά) από να το να σε πιάνουν μαλ@κα διάφοροι γκουρού του υπαρξισμού και του διαλογισμού, μέγιστοι ανατόμοι της ανθρώπινης φύσης και υπόστασης του κ*λου μου, και να σου τα μασάνε και εσύ να ακούς σαν χάνος.

Και για να κλείσω, δεν είναι σίγουρα το μπλογκ σου για να διαφημίσω την ψυχιατρική ή την ψυχοθεραπεία, ούτε να κρίνω τις επιλογές του καθενός στο πού θα ψάξει τη λύση του και ας μιλάω για χάνους πελάτες και ψευδογκουρού.

Όπως λένε και οι αγγλοσάξωνες φίλοι μας, “οτιδήποτε κάνει το καμπανάκι σου να χτυπάει φίλε μου”.

Απλά αυτήν την περίοδο δουλεύω σε ένα τμήμα γηροψυχιατρικής, και συναντώ συχνά ασθενείς με άνοια.

Εκεί να βλέπεις την πραγματικότητα ενός ατόμου να αποδομείται, ένα μετά το άλλο τα κομμάτια της προσωπικότητας και του παρελθόντος να αποσυνδέονται από το οικοδόμημα της ανθρώπινης συνείδησης και να εξαφανίζονται χωρίς να αφήνουν ίχνος.

Μόνο σύγχυση, άγχος και τρόμο κάθε φορά που η πραγματικότητα γίνεται λιγότερο συμπαγής, λυγίζει και παραμορφώνεται για όλες τις αισθήσεις. Όλοι και όλα γίνονται ξένα.

Και επειδή κανείς δεν ξέρει αν και πότε θα του συμβεί κάτι τέτοιο, καλό θα ήταν να εκτιμά τα καλά που του έχει προσφέρει η ζωή του και να μην αναλώνεται σε πλασματικές ανησυχίες.

Να διασκεδάζει, να δημιουργεί, να αγαπά, να χαίρεται, να μαθαίνει και να είναι ο εαυτός του, και να δέχεται τον εαυτό του και τους άλλους για αυτό που είναι προσπαθώντας να γίνει ακόμα καλύτερος.

Αυτά τα ολίγα.

Με φιλικούς χαιρετισμούς από την προ ολίγου ηλιόλουστη και τώρα που σχολάω συννεφιασμένη γ@μώ την τύχη μου Σκανδιναβία

Βασίλης

(Αγαπητέ Βασίλη, όπως πάνε τα πράγματα, σύντομα θα είμαστε όλοι για δέσιμο. Η παράνοια έχει κυριαρχήσει. Βασίλη, μεταξύ μας, ξέρεις τι κάνω για να σώσω την ψυχή μου: αποφεύγω τα πολλά-πολλά με τους ανθρώπους. Λίγοι και καλοί. Η πολλή συνάφεια του κόσμου αρρωσταίνει την ψυχή. Τουλάχιστον σε αυτό τον υλικό και καπιταλιστικό κόσμο. Αν ήταν αλλιώς, θα ήταν αλλιώτικοι και οι άνθρωποι. Αλλά δεν θέλουν αλλιώς, αυτό το ψέμα τους αρέσει, και μετά τρέχουν στους ψυχολόγους ή τους τρέχουν στους ψυχίατρους. Βασίλη, σήμερα έκανα και μπάνιο, έφαγα και παγωτό. Και χτες. Λέω και αύριο. Θάλασσα, βιβλίο, μουσική και πουλάκια να πετάνε, να τιτιβίζουν και να ερωτοτροπούν. Παράδεισος. Βασίλη, έλα να σου κάνω ψυχανάλυση. Όχι τίποτε άλλο αλλά είμαι ακριβώς ο τύπος του ανθρώπου που του μιλάνε ΟΛΟΙ οι άλλοι άνθρωποι και του λένε τα ΠΑΝΤΑ για τη ζωή τους. Όλα αυτά, χωρίς καν να με γνωρίζουν. Υπέφερα στο παρελθόν με αυτό. Μέχρι που είπα “δεν πάει άλλο” και την έκανα. Να είσαι καλά, Βασίλη.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.