Έρωτας ανίκητος στην μάχη

Καλημέρα πιτσιρίκο,
Την «επέτειο» δεν θα την σχολιάσω. Εξάλλου την θυμόμαστε όλοι. Πολλά άλλα όμως τα ξεχνάμε.
Σήμερα λέω να μιλήσω για κάτι άλλο. Τον Ιερό Λόχο πιθανόν να τον θυμόμαστε. Δεν μιλάω για τον Υψηλάντη. Μιλάω για τον Ιερό Λόχο της Θήβας.

Στην Αρχαία Ελλάδα υπήρξαν πολλά επίλεκτα σώματα στρατιωτών.

Ο Ιερός Λόχος ήταν ένα από αυτά και ήταν ένα από τα Σώματα που ούτε οι πολλοί-πολλοί Σπαρτιάτες δεν κατάφεραν να νικήσουν.

Ο Ιερός Λόχος αποτελούταν από 300 άνδρες. Με μια ιδιομορφία. Ήταν ζευγάρια. Ήταν ένας λόχος εραστών-ερωμένων.

Στην μάχη δεν υπήρχε ο φόβος αν θα γυρίσω σπίτι να δω τον σύντροφό μου. Δεν έπρεπε να υπογράψεις δήλωση «μετάνοιας» για να γυρίσεις σπίτι.

Στην μάχη πολεμούσες και για τον σύντροφό σου. Ο ερωμένος για τον εραστή και ο εραστής για τον ερωμένο.

Όταν πολεμάς μια οποιαδήποτε «μάχη», όταν η ιδέα για την οποία πολεμάς είναι η Αγάπη, θα συμβιβαστείς με οτιδήποτε.

Και θα συμβιβαστείς και με τον φόβο.

Όταν πολεμάς για τον Έρωτα δεν θα συμβιβαστείς με τίποτα.

Και αν στην μάχη χάσεις την προσωποποίηση του Έρωτα σου, δεν είναι η εκδίκηση αυτή που σε οδηγεί.

Είναι η εξιλέωση.

Είναι το όνειρο που δεν θα αφήσεις να πεθάνει, δεν θα επιτρέψεις σε κανέναν να αλλοιώσει τα χρώματα του.

Έρωτας είναι η ελευθερία, είναι τα όνειρα, είναι ο ήλιος, είναι τα βιβλία που έχεις διαβάσει και κουβαλάς πάντα μέσα σου, είναι η γεύση από δάκρυα, είναι το πείσμα.

Πείσμα κόντρα σε όλα. Είναι η αυτοπεποίθηση, είναι η δύναμη, είναι το κίνητρο, είναι η σπρωξιά, το χαστούκι.

Δεν είναι η σιγουριά της αγάπης. Δεν είναι η ασφάλεια της. Έρωτας είναι η ποίηση που προϋπάρχει του ποιήματος.

Το ποίημα είναι ό,τι απομένει για να θυμίζει την ποίηση.

Ποίηση σημαίνει πετροβολώ το πλήθος.

Ποίημα είναι η πέτρα που δεν ξέρεις αν θα βρει κάποιον.

Ποίηση και έρωτας είναι μια βίαιη αντίδραση.

Δεν αρκεί να αγαπάς την Ελλάδα. Δεν αρκεί να αγαπάς δομές, τρόπους ζωής, βουνοπλαγιές.

Πρέπει να είσαι ερωτευμένος μαζί της.

Δεν αρκεί να πηγαίνεις να της ανάβεις το καντήλι όταν πεθάνει και να την θυμάσαι.

Πρέπει να αναζητήσεις εξιλέωση.

Πρέπει να καταλάβεις ότι ο Έρωτας δεν είναι κάτι που σου ανήκει.

Στον Έρωτα δεν υπάρχει Ιδιοκτησία.

Σου έχουν μάθει να πιστεύεις ότι ο «έρωτας τελειώνει, σβήνει».

Όχι, καλοί μου.

Ο Έρωτας, αν σβήσει, πρέπει να κάνει πολύ θόρυβο.

Τα όνειρα δεν πεθαίνουν ποτέ. Το όνειρο για Δημοκρατία δεν μπορεί κανένας να το σκοτώσει. Θα δοκιμάσουν πολλοί όμως.

Αν η Δημοκρατία είναι ο Έρωτας σου, θα φύγεις από την μάχη ατιμασμένος ή θα δώσεις και την ζωή σου για να πεθάνεις μαζί με το όνειρό σου;

Όταν ήρθες σε αυτή την ζωή, δεν σου ανήκε τίποτα.

Με τον καιρό απέκτησες μερικά υλικά «αγαθά».

Σου ανήκουν όμως και πράγματα τα οποία δεν βλέπει κανείς, και μόνο εσύ μπορείς –αν μπορείς- να τα περιγράψεις.

Τα όνειρα σου, τα ηλιοβασιλέματα, ο τρόπος που χαράχθηκαν μέσα σου πράγματα που διάβασες, που είδες, που σκέφτηκες, που γέννησες, που σου γεννήθηκαν. Και ίσως θυμάσαι και πώς ένιωσες όταν χάθηκαν κάποια από αυτά.

Πάντα θυμάσαι πώς νιώθεις όταν τελειώνει το καλοκαίρι. Θα ήθελες να κράταγε για πάντα.

Πώς δέχεσαι λοιπόν να σε σκοτώνουν καθημερινά;

Είναι αλήθεια ότι, για να νιώσεις ελεύθερος, πρέπει να χάσεις τα πάντα.

Αυτό είναι, όμως, που θέλεις;

Δεν μιλάω σε όλους. Μιλάω σε εσένα που τα όνειρα και ο έρωτας είναι η ίδια σου η ύπαρξη.

Σε εσένα που φοβάσαι μήπως σβήσει αυτό, μήπως συμβιβαστείς.

Πίστεψε με, δεν θα σβήσει ποτέ, αλλά είναι στο χέρι σου. Και πρέπει να κάνεις θόρυβο.

Όχι για να ξυπνάς όσους κοιμούνται.

Αλλά για να ακούγεσαι και να ακούς και κάποιον άλλο και να ξέρεις ότι δεν είσαι μόνος.

Ποτέ μην πιστέψεις ότι είσαι μόνος και ποτέ μην προσπαθήσεις να πάρεις μαζί σου κάποιον με το ζόρι.

Υπάρχουν πολλές φλόγες σαν εσένα και πρέπει να κάνεις θόρυβο για να μπορέσετε να ενωθείτε.

Πιτσιρίκο ξέφυγα.

Ήθελα να σου στείλω αυτούς τους στίχους, για να σου πω καλή πατρίδα, όποτε το αποφασίσεις, αλλά με πήγε αλλού και τώρα μοιάζουν άσχετοι, αλλά έχει ήδη μεγαλώσει πολύ το κείμενο για να τους συνδέσω. Πολλές οι σκέψεις στο μυαλό, δύσκολα τιθασεύονται.

«Πρέπει να έχει κανείς το Χάος μέσα του για να γεννήσει ένα χορευτικό αστέρι.»

«Ας μη δεσμευτούμε, λοιπόν, μ’ επιστολές, η απόσταση μας χαρίζει ένα καινούργιο πρόσωπο. Κι ίσως όταν ξαναϊδωθούμε να μην ξέρει πια καθόλου ο ένας τον άλλον. Έτσι που επιτέλους να μπορέσουμε να γνωριστούμε.»

Σου στέλνω και ένα μικρό βιντεάκι, κάποια άλλη στιγμή ίσως σου ξαναγράψω τι «λέει» το βίντεο για τον Καπιταλισμό.

Προς το παρόν ας κρατήσουμε κάτι που οι ενασχολούμενοι με το ίντερνετ κατέχουν. Να λέτε πιο συχνά “ .|.” σε όσους θέλουν να σας πείσουν ότι το όνειρό σας είναι λάθος.

Αλλά να τους ακούτε όλους για να τους καταλαβαίνετε. Και να διαβάζετε και κανένα βιβλίο γιατί μπορεί να είστε εσείς αυτοί που λέτε βλακείες.

Καλημέρα πιτσιρίκο,

Βασίλης

(Αγαπητέ Βασίλη, πολύ ωραίο το κείμενό σου. Δεν σχολιάζω τα περί έρωτος γιατί ξέρω πως για τον έρωτα δεν μιλάμε. Όταν μιλάμε για τους έρωτές μας, τους ευτελίζουμε και τους τελειώνουμε. Πρόσεξε πόσοι το κάνουν διαρκώς. Πολλοί άνθρωποι μπερδεύουν τον έρωτα με την καψούρα, και τα καψούρικα τραγούδια τα λένε “ερωτικά”. Επίσης, πολλοί άνθρωποι μπερδεύουν τον έρωτα με τον έρωτα για τον εαυτό τους. Από σεβασμό για τον έρωτα -το μόνο θέμα για το οποίο δεν μπορώ να κάνω αστείο σε έναν άλλο άνθρωπο είναι ο έρωτάς του-, δεν γράφω τίποτε άλλο. Να είσαι καλά, Βασίλη.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.