Βρήκα αυτό που έψαχνα

Γεια σου πιτσιρίκο
Ξέρεις, σκεφτόμουν τις προάλλες ότι κάτι μου έλειπε. Κάτι μου έλειπε πάρα πολύ, και με έκανε να νιώθω άδειο.

Και αποφάσισα ότι αυτό που μου έλειπε, ξέρεις, αυτό που με έκανε να νιώθω άδειο ήταν ότι ένιωθα την ανάγκη να κάνω τέχνη.

Και προσπάθησα. Έγραψα, ζωγράφισα, φωτογράφισα, τραγούδησα.

Αλλά δεν γράφω καλά. Δεν ξέρω καθόλου να ζωγραφίζω, δεν έχω κάμερα, δεν έχω ωραία φωνή, δεν έμαθα ποτέ να υποκρίνομαι καλά.

Και αποφάσισα, ότι αφού δεν μπορώ να παράξω τέχνη, θα ήθελα να κάνω μια ζωή που να είναι τέχνη.

Να ζήσω μια ζωή που θα εμπνεύσει καλλιτέχνες, να μιλήσουν για αυτή, να την φωτογραφίσουν είτε σε εικόνα είτε σε χαρτί, να την περιγράψουν με οποίο μέσο μπορούν.

Και ξέρεις για ποιους γράφουν ποιήματα, συνθέτουν τραγούδια και σκηνοθετούν ταινίες;

Για τους επαναστάτες.

Και όχι τους επαναστάτες που δεν πέτυχαν.

Αλλά για αυτούς, που τον άλλαξαν αυτόν τον κόσμο. Και αποφάσισα ότι αυτό θα κάνω.

Θα το δεις, θα τον αλλάξουμε τον κόσμο.

Και θα γίνουμε αυτοί για τους οποίους θα μιλάνε οι ποιητές.

Α.

(Αγαπητέ φίλε, δεν είμαι καλός στα ποιήματα -ποιητής γεννιέσαι, δεν γίνεσαι- αλλά, αν γίνετε επαναστάτης, θα σας γράψω ένα κείμενο που θα φυσάει. Πάντως, ποιήματα, τραγούδια και ταινίες δεν γίνονται μόνο για τους επαναστάτες, γίνονται και για τους ερωτευμένους. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.