Γεια σου χαρά σου Βενετιά!

Γεια σου πιτσιρίκο,
Σου γράφω από τη Σαγκάη. Ζητώ συγγνώμη για τα greeklish.
Σου γράφω με αφορμή τους κόμπους στο λαιμό, πολλοί και όλο και μεγαλύτεροι.

Πολύ συχνά ακούω το Μεγάλο μας Τσίρκο. Θα πώ το τετριμμένο: “είναι τόσο επίκαιρο έργο”.

Είναι απίστευτο πώς τα λόγια αυτά περιγράφουν -και πάλι- ό,τι γίνεται σήμερα (και τα τελευταία χρόνια) στην Ελλάδα.

Μόνο αυτό: “στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες, ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες, εφτά ο τόκος, πέντε το φτιασίδι, σαράντα με το λάδι, με το λάδι και το ξύδι”.

Και να σου οι κόμποι.

Ήρθαμε στην Κίνα τον περασμένο χειμώνα.

Πριν ζούσαμε στην Γερμανία.

Όσο πιο μακριά βρίσκεσαι από την Ελλάδα, τόσο περισσότερο νομίζεις πως την αγαπάς. Είναι και λίγο η νοσταλγία στη μέση.

Αμέσω μετά, δίπλα στους κόμπους, να σου και οι τύψεις που σηκώθηκες και έφυγες και άφησες πίσω τους δικούς.

Σε χαιρετώ από την ανθρωποφάγα Σαγκάη!

Καλλιόπη

Υ.Γ.1 Αν ποτέ βαρεθείς την Μεσόγειο -πράγμα δύσκολο-, έχεις φίλους και στην Ασία. Σε περιμένουμε.

Υ.Γ.2 Όταν οι κόμποι ανεβαίνουν πολύ ψηλά, βάω το Γεια σου Χαρά σου Βενετιά και τραγουδάω με την ψυχή μου.

(Αγαπητή Καλλιόπη, τα έγραψα ξανά στα ελληνικά γιατί ήθελα να το ανεβάσω. Τα πιο ενδιαφέροντα κείμενα είναι από τους Έλληνες που ζουν πια στο εξωτερικό. Από εμάς δηλαδή! Εγώ την Ελλάδα την αγαπάω το ίδιο, όπου κι αν βρίσκομαι. Την δική μου Ελλάδα αγαπάω. Το Μεγάλο μας Τσίρκο δεν αφορά την Ελλάδα μόνο τα τελευταία χρόνια, αλλά όλα τα χρόνια. Καλλιόπη, εγώ από πέρσι το καλοκαίρι ακούω το Μενεξέδες και Ζουμπούλια. Στο αφιερώνω. Να είσαι καλά. Σε ευχαριστώ για την πρόσκληση. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.