Πιτσιρικolitan

Αγαπητό Πιτσιρικolitan
Το Καλοκαίρι ήρθε αλλά δεν έφερε μαζί του τη χαρά. Φέρνει τη ζέστη, τις μύγες τις παχιές,τα κουνούπια, τις κατσαρίδες, τις τσούχτρες, τα παγωτά και τη νέα έκδοση Maschalila του Dior, αλλά όχι την Ανάπτυξη, που κάθε χρόνο μένει για σκι στην Ελβετία.

Θυμάμαι της τα ‘ριξα το 2005 σε ένα μπιτσόμπαρο. Την κέρδισα γιατί το-χρήμα-δεν-το-λογαριάζω-τα-δυο-σου-μάτια-σαν-κοιτάζω.

Όμως, πέσαμε στις «δύσκολες» μέρες και η πεσιματική δεν…χμ…απέδωσε. Μου υποσχέθηκε οτι το επόμενο καλοκαίρι θα γινόταν δική μου.

Το 2006 δεν την είχα ανάγκη, είχα πάρει διακοποδάνειο και σουλατσάριζα στο Αιγαίο με το γιοτ ενός φίλου.

Δεν θυμάμαι και πολλά απο εκείνο το καλοκαίρι.

Την έφτυσα, φταίω, το παραδέχομαι, αλλά περίμενα ότι θα «κολλήσει», ότι είναι σαν τα γραμματόσημα.

Από το 2007 άρχισε να με φτύνει εκείνη και απο τότε κολλάω εγώ.

Την καλώ κάθε χρόνο, προσπαθώ όλο και περισσότερο.

Ψηφίζω όποιον μου λέει ό,τι μπορεί να μεσολαβήσει για να τη φέρει.

Πληρώνω ΕΝΦΙΑ για να έχω μέρος να μείνει, αλλάζω δουλειές για να μπορώ να την κερνάω υποβρύχια, δεν έχω αφήσει Βάουτσερ για Βάουτσερ ανεκμετάλλευτο.

Πέρσι, μόλις ανακοινώθηκε το δημοψήφισμα, έτρεξα και πήρα 4 κιβώτια φαρφάλες, επειδή ξέρω ότι της αρέσουν…

Εδώ και 10 μήνες δεν απαντάει στα τηλεφωνήματά μου, δεν μου στέλνει στο Viber, με μπλόκαρε απο το Facebook και στο Instagram ανεβάζει φωτογραφίες απο Κύπρο και Ισπανία.

Τη θέλω ακόμα Πιτσιρίκο…

…και βαρέθηκα και τις φαρφάλες…

Κωστής

(Αγαπητέ Κωστή, έκανες το λάθος όταν την γνώρισες. Τι πάει να πει «δύσκολες μέρες»; Αυτή είναι η φύση της γυναίκας, δεν είναι κάνα απρόοπτο. Με το πού σου είπε ότι έχει περίοδο, έπρεπε να την πάρεις αγκαλιά, να την φιλήσεις τρελά -και στο λαιμό και στο αυτί- να την πας στον οντά σου και να της κάνεις τρελό έρωτα μέχρι να τελειώσει η περίοδος. Μη μου πεις ότι σιχαίνεσαι τα αίματα. Από ένα τέτοιο πράγμα -γεμάτο με αίματα- βγήκαμε όλοι. Ναι, κι εσύ. Χώρια που, μόλις θα έβλεπες τα αίματα, μπορούσες να της πεις «μωρό μου, δεν ήξερα ότι είσαι παρθένα». Με μια τέτοια ατάκα, δεν θα σε ξεχνούσε ποτέ. Στις γυναίκες αρέσουν πολύ οι άνδρες που τις κάνουν να γελάνε. Αν δεν το έχεις με τις αστείες ατάκες, να τις γαργαλάς. Τέλος πάντων, αυτό το λάθος που έκανες το 2005, δεν μπορούμε να το διορθώσουμε. Τώρα να δούμε τι θα κάνουμε. Αλλά, ρε παιδί μου, γράψε και μερικά παραπάνω στοιχεία για την κοπέλα, μπας και διαβάζει και συγκινηθεί. Ζευγάρι έχει σμίξει κι έχει παντρευτεί μέσω του μπλογκ. Τους κατέστρεψα τους ανθρώπους. Τώρα ζουν στο Λονδίνο. Όλη η ξενιτιά εμένα διαβάζει. Και η δική σου σίγουρα. Μη σου πω ότι με γουστάρει κιόλας. Λοιπόν, φίλη αναγνώστρια, που σου αρέσουν οι φαρφάλες και εδώ και 10 μήνες δεν απαντάς στα τηλεφωνήματα του Κωστή, δεν του στέλνεις στο Viber, τον μπλόκαρες στο Facebook, και στο Instagram ανεβάζεις φωτογραφίες από Ισπανία και Κύπρο, σε παρακαλώ να επικοινωνήσεις με τον Κωστή. Εντάξει είναι λίγο εγωιστής και παρτάκιας αλλά κι εσύ δεν είσαι κι η Μητέρα Τερέζα. Άντε, να τα βρείτε να έχουμε χαρές. Αν είχατε φιστικωθεί το 2005, τώρα θα είχαμε ένα παιδάκι 11 χρονών. Στην προεφηβεία. Πω, πω, μπαλόνια θα σας τα είχε κάνει. Καλύτερα που δεν κουτουπωθήκατε τότε. Αν τα βρείτε και στεφανωθείτε, να πάρετε ένα παιδί έτοιμο. Αν είναι αγόρι, να έχει τελειώσει κι από φαντάρος. Κωστή, έκανα ό,τι μπορούσα. Θα σου τηλεφωνήσει. Το ξέρω. Να είσαι καλά.)

(Περιμένω τα μέιλ των φίλων αναγνωστριών και των φίλων αναγνωστών με τους έρωτές τους. Μένουμε Έρωτα.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.