Μου αρέσει η γενιά μου
Αγαπημένε πιτσιρίκο,
Διάβασα τα δύο άρθρα που ανέβασαν οι συνομήλικοι αναγνώστες του blog (1 & 2) και βρήκα στις σκέψεις και τις ανησυχίες τους και δικές μου αναζητήσεις.
Κι εγώ πολλές φορές σκέφτηκα πως η αγάπη των γονιών μου με κάνει αδύναμη και πως δυστυχώς ανήκω σε μία γενιά που πρέπει να φύγει από την χώρα της για να ζήσει.
Θα ήθελα πολύ ένας χρόνος στην Αγγλία να πέρναγε σαν ταξιδάκι αναψυχής και όχι σαν μία διαδικασία αγωνίας για το αν θα καταφέρω να βρω δουλειά στο Λονδίνο μόλις τελειώσω το μάστερ.
Σε αυτή τη φάση της ζωής, όμως, νιώθω πολύ τυχερή και για τους γονείς μου και για τη γενιά μου.
Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1991 και οι γονείς μου με στηρίζουν και με αγαπάνε όπως ξέρουν και μπορούν.
Δεν μπορώ πια να κατηγορώ κανέναν πέρα από εμένα.
Πέρασα το στάδιο -και η ψυχοθεραπεία ίσως να με βοήθησε σε αυτό-, όπου θα έλεγα στην μαμά μου πως φταίει για τους φόβους μου και για το ΠΑΣΟΚ, και στον μπαμπά μου για τις ανασφάλειές μου και για τη Νέα Δημοκρατία.
Τώρα φταίω εγώ για το Σύριζα.
Στην θεραπεία δούλεψα πολύ θέματα οικογένειας.
Είναι αστείο αλλά πήγα χωρίς να περιμένω κάτι ότι θα αλλάξει.
Στην πορεία, βέβαια. με πολύ κόπο και πολύ αγώνα άρχισαν οι αλλαγές.
Δεν ήταν εύκολο.
Κανένας δεν ήθελε να αλλάξω.
Σε κανέναν δεν άρεσα καινούργια. Ήθελαν την παλιά κόρη, αδερφή, φίλη, σχέση.
Το λέω στον θεραπευτή μου, είναι πολύ δύσκολο να αλλάζεις, νιώθω τόσο άβολα και κανένας δεν με βοηθάει.
Μου λέει αυτή είναι η δουλειά του συστήματος, να σε δυσκολεύει.
Πείσμωσα κι εγώ και είπα δεν θα ξανανιώσω αυτή την ασφυξία που νιώθεις από την ιδιαίτερη και μοναδική αγάπη των γονιών.
Μετά από κάποιο καιρό και με όλους μου τους αγαπημένους να με κοιτούν μέσα στην αμφιβολία, άρχισα να νιώθω πιο καλά μέσα στον νέο μου εαυτό και οι δικοί μου να με δέχονται ξανά σαν μία άλλη έκδοση αυτού που ήξεραν και άρχισαν να συνηθίζουν τον νέο μου ρόλο και τα νέα μου όρια.
Εννοείται βέβαια πως δούλεψα τις σχέσεις στην οικογένεια που πίστευα ότι ήταν το πρόβλημά μου και όχι τις σχέσεις που με τις οποίες αποφεύγω να αναμετρηθώ.
Αλλά δεν πειράζει έχω και καιρό και διάθεση να παλέψω και για αυτές. Η αρχή έγινε.
Η γενιά για μένα είναι άλλη ιστορία.
Πάντα ήθελα να ζω σε άλλες δεκαετίες και με ενθουσίαζε ότι ήταν παλιό και κουβαλούσε μία ιστορία.
Μέχρι που βρέθηκε ένας χριστιανός να μου πει ξεκόλλα και τότε υπήρχαν προβλήματα και τότε τα πράγματα ήταν περίπλοκα και μετά από πενήντα χρόνια κάποιος θα αναπολεί τη δική σου δεκαετία.
Δεν ξέρω αν αυτό είναι αλήθεια, όμως εμένα με ηρέμησε και το είδα αλλιώς.
Μ’ αρέσει η γενιά μου και οι άνθρωποι που έχω γύρω μου.
Θαυμάζω πολύ τους φίλους μου και τις πρώην σχέσεις μου. Υπέροχοι άνθρωποι, υπέροχα μυαλά και πολλή αγάπη.
Πολλές φορές νιώθω πως ζω σε ένα μικρόκοσμο από υπέροχους ανθρώπους και όταν γνωρίζω νέους ανθρώπους και τύχει να δω κουλές συμπεριφορές, παθαίνω εγκεφαλικά.
Πριν λίγες μέρες μου λέει η αδερφή μου ένα σκηνικό και εγώ είχα μείνει και την κοιτούσα.
⁃ Καλά είσαι σίγουρη ότι έγιναν έτσι τα πράγματα;
⁃ Ναι, παιδί μου, ξεκάθαρα.
⁃ Πάντα θα δυσκολεύομαι να πιστέψω πως όντως συμβαίνουν αυτά και οι άνθρωποι φέρονται έτσι.
⁃ Εγώ, μου λέει, τα περιμένω όλα από τους ανθρώπους. Τίποτα δεν με εκπλήσσει πια.
Αν κάτι ωραίο έχει αυτή η γενιά του ’90 είναι μία αλήθεια και μία ωμότητα.
Ξέρεις πια. Διαλέγεις και παίρνεις.
Αν δεν έχεις δουλειά, θα πεινάσεις.
Αν δεν ζεις καλά, θα αρρωστήσεις.
Αν κοιτάς την επιφάνεια, θα μείνεις σε αυτήν.
Αν κατηγορείς τους άλλους, θα ζεις με το θυμό σου.
Αν φας τα σκατά σου, θα γίνεις άνθρωπος.
Για παράδειγμα, εγώ φέτος το χειμώνα επέλεξα να φάω πολλές σοκοφρέτες και κίντερ μπουένο και δεν θα είμαι έτοιμη για το καλοκαίρι και για τα μπιτς μπαρ.
Δηλώνω υπεύθυνη για την επιλογή μου.
Μ.
(Αγαπητή φίλη, όταν πριν από μερικά χρόνια -πριν την χρεοκοπία-, ένας πολύ καλός γιατρός και άνθρωπος μου είπε πως το ιατρείο του γεμίζει καθημερινά από ανθρώπους 20-25 χρονών που δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, μου φάνηκε πολύ περίεργο. Δεν μπορούσα να το καταλάβω. Γενικά, δεν είμαι της ανάλυσης που οδηγεί στην παράλυση. Ως ένας απλός άνθρωπος, σκέφτομαι πως το σημαντικότερο δεν είναι να αλλάξεις αλλά να αποδεχτείς ποιος είσαι. Αυτό είναι μια τεράστια αλλαγή και πολλοί άνθρωποι δεν το κάνουν ποτέ. Πεθαίνουν, χωρίς να αποδεχτούν αυτό που είναι. Οπότε, ως απλός άνθρωπος, θα έλεγα σε όλους “αποδεχτείτε αυτό που είστε”. Κι έτσι θα είναι πιο εύκολο να αποδεχτείς και τους άλλους ανθρώπους. Επίσης, θα έλεγα στους νέους ανθρώπους να πάνε εθελοντές σε κάποιο ίδρυμα για παιδιά, για ανήμπορους, για ανθρώπους με πραγματικά προβλήματα. Είναι εξόχως ψυχοθεραπευτικό να βοηθάς ανθρώπους και σπάει τον ατομικισμό και την ιδιωτεία που κάνουν πάρτι. Σας αρέσει η γενιά σας αλλά, κατά την ταπεινή μου γνώμη, η γενιά σας είναι εντελώς αντιπνευματική. Μιλάμε για βαριά αμορφωσιά. Οπότε, θα έλεγα στους νέους ανθρώπους “διαβάστε”. Δεν πρόκειται να διαβάσουν -αυτά τα πράγματα τα μαθαίνεις από μικρός- αλλά το γράφω αφενός γιατί το πιστεύω και αφετέρου για αυτόν τον έναν ή τη μια που θα το κάνει. Η γενιά σας έχει και μια κτηνωδία. Εσείς το λέτε ωμότητα αλλά είναι κτηνωδία και παρτακισμός. Δεν μπορώ να γράφω τι καλοί που είναι οι νέοι -και πως είναι η ελπίδα της χώρας και της ανθρωπότητας- γιατί αυτά είναι παπαριές. Τα νιάτα είναι ένα στάδιο στη ζωή του ανθρώπου, για το οποίο δεν κόπιασε για να το κατακτήσει. Απλά, συμβαίνει σε όλους. Πολύ γερασμένη η γενιά σας από τα 20. Πιο γέροι και από τους γονείς σας. Φράγκα, θρησκεία, οικογένεια, σκυλάδικα. Θάνατος. Ο ρόλος μου είναι να τα χώνω -άλλωστε, δεν έχω τίποτα να σας πουλήσω για να σας γλείφω-, οπότε μην το πάρετε προσωπικά. Α, να αποφεύγετε τους κόλακες. Οι κόλακες είναι χειρότεροι και πιο επικίνδυνοι κι από τους εχθρούς σας. Αυτά. Δωρεάν. Να τα πείτε και στον ψυχολόγο σας. Και να του πάρετε χρήματα, όπως σας παίρνει αυτός. Να είστε καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.