Yolo

Αγαπημένε πιτσιρίκο,
Καταρχάς, να σου ζητήσω συγνώμη που επιλέγω εσένα να βγάλω τα εσώψυχα μου. Δεν είσαι ο φίλος μου ο καρδιακός ούτε και ψυχολόγος, όμως στο σημείο που βρίσκομαι νιώθω ότι εσύ και οι “φίλοι” σου είναι πιο κοντά μου από τους πραγματικούς. Και αυτό γιατί μοιραζόμαστε, ως ένα βαθμό, τις ίδιες σκέψεις συναισθήματα και προβληματισμούς.

Ζω και δεν εργάζομαι σε μια μικρή επαρχιακή πόλη γεμάτη φυσικές ομορφιές αλλά και άσχημους ανθρώπους.

Και δεν εννοώ την εξωτερική τους εμφάνιση, φυσικά, αλλά τον τρόπο συμπεριφοράς τους και την ιδέα που έχουν για τον εαυτό τους και τους γύρω τους.

Μια μικρογραφία της Ελλάδας του σήμερα αλλά σε ένα πιο υπερβολικό βαθμό.

Ηλικιακά, βρίσκομαι στα τέλη μιας όμορφης όσο και κρίσιμης δεκαετίας της ζωής μου, αυτής των 30.

Αναλογιζόμενος τι έχω καταφέρει μέχρι τώρα αλλά και τι θα μπορούσα να κάνω από εδώ και πέρα με πιάνει απελπισία.

Δεν είμαι απαισιόδοξος άνθρωπος ούτε από αυτούς που τους αρέσει να κλαίγονται για ό,τι συμβαίνει γύρω τους.

Μου αρέσει να κάνω τους άλλους να χαμογελούν, να τους βοηθώ όσο μπορώ με τις εμπειρίες που έχω αποκτήσει και θέλω να πιστεύω ότι οι δυσκολίες τις ζωής είναι αυτές που μας διαμορφώνουν και μας δυναμώνουν.

Όμως είναι και στιγμές σαν και αυτή που οι αντοχές τελειώνουν.

Πώς να παραμείνεις αισιόδοξος όταν τα όνειρα μιας χαρούμενης ζωής φθίνουν καθημερινά και η πραγματικότητα σε κοιτά κατάματα και σου φωνάζει;

Δεν έχω μεγάλα όνειρα, πιτσιρίκο.

Δεν θέλω λεφτά και αναγνώριση.

Να ζήσω χαμογελαστός απλά θέλω, έχοντας ένα άνθρωπο δίπλα μου συνταξιδιώτη στο ταξίδι που λέγεται ζωή.

Να ρουφήξω όσο πιο πολύ μπορώ όλα αυτά που εμείς οι ρομαντικοί ονομάζουμε ζωή.

Τον έρωτα, την φύση, την επαφή με τους ανθρώπους και να γεμίσω το μυαλό μου με εικόνες αυτού του τόπου που λέγεται γη.

Στην φυλακή που λέγεται Ελλάδα, όμως, αυτό δεν γίνεται.

Πώς να βρω τον συνταξιδιώτη μου όταν δεν μπορώ να του προσφέρω τίποτα απολύτως;

Εδώ δεν μπορώ καλά καλά να τα βγάλω πέρα μόνος.

Τα όνειρα και η αγάπη δεν είναι υλικά πάνω στα οποία θα χτίσεις μια κοινή ζωή.

Χρειάζονται και χρήματα.

Και κάπου εδώ θυμώνω. Νευριάζω. Με όλους αυτούς που μου τα στερούν.

Με εσένα που ζεις δίπλα μου την ζωή του καναπέ.

Με εσένα τον βολεμένο γείτονα που, αν και το IQ σου είναι μικρότερο του ραδικιού, μου κουνάς το δάχτυλο και με θεωρείς τεμπέλη.

Με εσένα τον ραγιά φίλο μου, που περιμένεις να σε σώσει ο τάδε πολιτικός, ο Κολοκοτρώνης που θα αναστηθεί ή ο Χριστός και ο κάθε λογής Θεός αν τον προσκυνήσω.

Με εσένα που δεν έμαθες ποτέ σου να αγαπάς και βάζεις τους ανθρώπους σε κατηγορίες.

Με όλους εσάς τους “Ανώτερους” από εμένα.

Μου καταστρέψατε την ζωή και ζητάτε και άλλο.

Μια είναι η γαμημένη και θέλω να την ζήσω ελεύθερος.

Αλλά δεν μπορώ.

Γιατί είστε όλοι κρίκοι μιας αλυσίδας που με κρατά φυλακισμένο.

Δεν έχω διέξοδο πιτσιρίκο.

Δεν έχω την οικονομική δυνατότητα να τους δώσω όλους μια μούντζα και να φύγω.

Θα μείνω εδώ, να θυμώνω και να κλαίω, να ονειροπολώ και να ελπίζω.

Θα ζω εδώ στον μικρόκοσμό μου που νιώθω ασφάλεια, παραμένοντας αθεράπευτα ρομαντικός, περιμένοντας το παραμύθι που λέγεται ζωή να έχει μια πιο όμορφη συνέχεια.

Β.

(Αγαπητέ φίλε, κανείς δεν είναι ασφαλής στον μικρόκοσμό του. Μην το ρίξω στις φιλοσοφικές αναλύσεις αλλά το ότι η συλλογικότητα κάνει ισχυρή την κοινωνία έχει εξηγηθεί από μεγάλα πνεύματα από τον 19ο αιώνα. Είστε στην καλύτερη ηλικία. Τα καλά χρόνια του άνδρα ξεκινούν στα 40. Σε όλους τους τομείς· εντάξει, την στύση που είχατε στα 18, ξεχάστε την. Μην περιμένετε τη συνέχεια. Φτιάξτε τη συνέχεια. Μην περιμένετε τη ζωή. Φτιάξτε τη ζωή σας. Και μην περιμένετε τους άλλους. Εγώ, όσο περίμενα τους άλλους, δεν είχα κάνει τίποτα στη ζωή μου. Η ζωή, όπως και το ταξίδι, είναι μια μοναχική υπόθεση. Με αρκετές ωραίες συνευρέσεις, που οδηγούν στην πολυπόθητη μέθεξη. Μην μουτρώνετε, μην θυματοποιείστε και μην παίζετε τον πληγωμένο και τον αδικημένο. Πολύ νεοελληνικά όλα αυτά. Και είδαμε που οδηγούν. Πάρτε φόρα. Πάρτε την ευθύνη. Αν δεν το κάνετε εσείς, δεν θα το κάνει κάποιος άλλος για εσάς. Καλή συνέχεια. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.