Καταργώντας τις συγκρίσεις
Αγαπητέ Πιτσιρίκο,
Έχω θέμα μεγάλο με τη σύγκριση των επιθέτων και συγκεκριμένα με ένα από τα παραθετικά: το συγκριτικό βαθμό. Με τον θετικό και τον υπερθετικό το παλεύω, αλλά ο συγκριτικός μου προκαλεί κατάθλιψη.
Λες, ας πούμε, ο γκόμενος της φίλης μου είναι ωραιότερος από το δικό μου. Κατάθλιψη.
Είμαι φτωχότερη από πριν. Κατάθλιψη.
Ο γκόμενός μου όμως, είναι εξυπνότερος από τον γκόμενο της φίλης μου. Κατάθλιψη (όχι εγώ, η φίλη).
Θα μπορούσε να αποφευχθεί όλο αυτό, λέγοντας ο γκόμενός μου είναι ωραίος και έξυπνος. Το αυτό και για τον γκόμενο της φίλης. Ωραίος και έξυπνος (στο ζύγι θα τους βάλουμε;).
Επίσης, είμαι φτωχή. Σκέτο. Χωρίς συγκρίσεις και καταθλίψεις.
Και δεν αναφέρομαι μόνο στα προσωπικά.
Νιώθω ότι όλα προσδιορίζονται από μια σύγκριση.
Ο Αλέξης είναι καλύτερος από τον Κυριάκο. Ο Κυριάκος είναι πειστικότερος από τον Αλέξη.
Είναι καλύτερη μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ από μια κυβέρνηση ΝΔ.
Είναι καταλληλότερος πρωθυπουργός ο Αντώνης ή ο Βρασίδας;
Είναι πιο συμφέρουσα η συμφωνία πώλησης του ΟΛΠ τώρα ή πριν; Τα πάντα όλα, σύγκριση και κατάθλιψη!
Κατ’ εμέ ο θετικός, ως βαθμός επιθέτου, είναι μια χαρά, καθώς αποδίδει απλώς μια ιδιότητα, ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα.
Ο Αλέξης είναι ανεπαρκής. Ο Κυριάκος είναι ανεπαρκής.
Η σύγκριση του ποιος είναι πιο ανεπαρκής από τον άλλον στερείται νοήματος, καθώς μου μοιάζει αδιανόητο να προτιμώ περισσότερη ή λιγότερη ανεπάρκεια.
Δεν υπάρχει διαβάθμιση στη δυσλειτουργία.
Αυτό το «μη χείρον βέλτιστον» με το οποίο μεγαλώνουν γενιές και γενιές είναι το παραμύθι και η αυταπάτη στην οποία βυθιζόμαστε. Είναι η παγίδα του συμβιβασμού μας.
Και επειδή τώρα τελευταία, το κύριο ερώτημα που τίθεται είναι το γιατί δεν αντιδρούν οι Έλληνες, πιστεύω ότι δεν αντιδρούν λόγω «συλλογικής κατάθλιψης ως αποτέλεσμα συγκρίσεων».
Υποψιάζομαι δηλαδή, ότι πρέπει να υποφέρουν από ένα είδος ψυχικής διαταραχής που προκαλείται από τη σύγκριση διαδοχικών απελπιστικών γνωρισμάτων, καταστάσεων και που τελικώς τους αδρανοποιεί.
Μου θυμίζουν τον ψυχαναγκαστικό Μέλβιν Γιούνταλ (Τζακ Νίκολσον) στην ταινία As Good as It Gets, που όποια προσπάθεια κι αν κάνει δεν παρατηρεί καμιά βελτίωση στην κατάστασή του και αναρωτιέται «μήπως αυτό είναι το καλύτερα; μήπως δεν υπάρχει καλύτερα;».
Έτσι και οι Έλληνες, διαδήλωσαν, ψήφισαν την «ελπίδα», ματαψήφισαν ΟΧΙ και παρατηρώντας γύρω τους ότι δεν υπάρχει βελτίωση σ’ αυτό που ζουν, αναρωτιούνται «μήπως αυτό είναι το καλύτερα; μήπως δεν υπάρχει καλύτερα;» (γιατί τρέμουν το χειρότερο…δηλ. αυτό που ήδη συμβαίνει- το χείριστο!).
Γι’ αυτό υποστηρίζω ότι η σύγκριση είναι η αιτία του κακού. Με την κατάργηση του συγκριτικού, η χρήση μόνο του θετικού βαθμού, μπορεί να μας απεγκλωβίσει, γιατί θα επικεντρωθούμε σε αυτό που πραγματικά ισχύει.
Θα παραδεχτούμε επιτέλους, ότι «η κατάσταση είναι απελπιστική» (και όχι καλύτερα απελπιστική από μια άλλη απελπιστική…)
Ακόμα και ο υπερθετικός της ίδιας πρότασης μπορεί να αποδώσει την αλήθεια. «Δεν αντέχουμε άλλο! βαράμε μπιέλα!». Κάτι τέτοιο, θα μπορούσε ίσως, να επιφέρει μια μορφή αντίδρασης.
Σε ότι με αφορά, την «έκοψα» τη σύγκριση και αισθάνομαι καλά.
Θέλω η ζωή μου να είναι μοναδική, γιατί μόνο αυτήν έχω και δεν συγκρίνεται με καμιά…
Είναι, πώς να το πω, ασύγκριτη!
Προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους πια, να καταργήσουν τις συγκρίσεις. Αυτό.
Φιλιά
Α.Cal
(Αγαπητή φίλη, στην Ελλάδα σχεδόν κανείς πια δεν προσπαθεί να αποδείξει πως είναι καλύτερος από τον άλλον. Οι πάντες προσπαθούν να αποδείξουν πως ο άλλος είναι χειρότερος από αυτούς. Δηλαδή, “αυτός είναι πιο σάπιος από εμένα, άρα εγώ είμαι καλός”. Κι αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα. Πάντως, συμφωνώ μαζί σας. Από πολύ νεαρή ηλικία, κατάλαβα πως ό,τι και να κάνω, πάντα θα υπάρχει ένας πιο καλός, πιο όμορφος, πιο έξυπνος, πιο πλούσιος, πιο οτιδήποτε άλλο από εμένα, οπότε σταμάτησα τις συγκρίσεις. Και βρήκα την ησυχία μου. Να είστε καλά. Όχι καλά, καλύτερα. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.