Εδώ βρέχει

Θα ήθελα και εγώ με την σειρά μου, αγαπητέ μου Πιτσιρίκο, να παραθέσω την άποψή μου στο αιώνιο ερώτημα “γιατί δεν μιλάνε οι καλλιτέχνες” και να θέσω το απλό ερώτημα: Γιατί να μιλήσουν οι καλλιτέχνες;

Γιατί να μιλήσει κάποιος με γεμάτο στομάχι και πρόσβαση στα πόστα της εξουσίας για εμένα και για εσένα;

Γιατί να μιλήσουν αλήθεια οι παπάδες, οι τραγουδιστάδες και οι υποτιθέμενοι πνευματικοί άνθρωποι;

Γιατί είμαστε πεπεισμένοι πως κάποιος θα μιλήσει για εμάς;

Μας χρωστάνε τίποτα; Όχι, σαφώς και όχι!

Γιατί να δεχτώ πως κάποιοι είναι άνθρωποι του πνεύματος; Εμείς τι είμαστε δηλαδή, από σκατά μας έφτιαξαν;

Τι; Έχουν μεγαλύτερη απήχηση; Πού ακριβώς; Σε εσένα τον θρησκευόμενο, στον άλλο που ακούει μουσική, διαβάζει ποίηση κλπ.

Σε αυτούς με το πιστόλι στο χέρι, την εξουσία δηλαδή, δεν έχουν καμιά απήχηση, δεν μπορούν να επιφέρουν καμία απολύτως αλλαγή και να πείσουν για τίποτα.

Τονίζω εδώ το πιστόλι στο χέρι, γιατί αυτό είναι που δίνει την εξουσία.

Όχι τα χρήματα, με τα χρήματα απλά αγοράζεις πιστόλια για να σου εξασφαλίζουν την εξουσία.

Αν ένας από εμάς, ένας απλός και καθημερινός άνθρωπος και όχι του πνεύματος, βρεθεί στο ίδιο δωμάτιο με τον πιο πλούσιο, τον πιο έξυπνο και τον πιο ισχυρό άνθρωπο του κόσμου, η μόνη ερώτηση που τίθεται είναι ποιός έχει το πιστόλι στα χέρια.

Όλο το μυαλό και τα χρήματα είναι ανούσια και άχρηστα, όταν το δικό σου μάτι κοιτά το σκοτάδι της κάνης και το μάτι το μάτι του άλλου κοιτά το σκόπευτρο.

Μπορούμε να τα μπλέξουμε όσο θέλουμε τα πράγματα, αλλά κατά τη γνώμη μου η αλήθεια είναι απλή.

Αν είχαμε δυνατότητα να πάρουμε τη χώρα πίσω με τη βία, δεν θα περιμένουμε τους τραγουδιάρηδες και τους σκηνοθέτες να πάρουν θέση.

Θα τους είχαμε μπουμπουνίσει εδώ και καιρό και θα είχε λήξει η υπόθεση.

Οι συγκρούσεις πριν χρόνια με το οπλισμένο χέρι της εξουσίας στην πλατεία Συντάγματος απλά έδειξαν το προφανές:

Θα χυθεί αίμα αν χρειαστεί, αλλά αυτοί πίσω δεν θα κάνουν.

Σε πολιτικό επίπεδο, θα αγνοήσουν τα αποτελέσματα ενός δημοψηφίσματος, αλλά πίσω δεν θα κάνουν.

Θα εξαγοράσουν όλους τους φτηνορουφιάνους πολιτικούς, δεξιά και αριστερά και ακόμα πιο δεξιά και ακόμα πιο αριστερά, αλλά πίσω δεν θα κάνουν.

Θα αφήσουν την χώρα να κυλήσει στην ολική παρακμή και βούρκο, οικονομικά και κοινωνικά, θα αφήσουν να φύγει στο εξωτερικό ένα μεγάλο μέρος των εκπαιδευμένων πολιτών και πίσω δεν θα κάνουν ποτέ.

Σε τελική ανάλυση, αυτό επιδιώκουν:

Να μην μείνει πέτρα στην πέτρα, και εμείς να περιμένουμε πότε θα σταματήσει ο Αρκάς να κατηγορεί τον Αλέτσι και πότε ο Λαζόπουλος θα σταματήσει να τον υποστηρίζει.

Α, και πότε θα ξεμαρμαρώσει ο βασιλιάς να μας ξαναδώσει πίσω την αυτοκρατορία με τους παπάδες να ψέλνουν από δίπλα και το ξανθό γένος να αντιληφθεί πως ο Χίτλερ είχε δίκαιο και να εξολοθρεύσει τους εβραιομασόνους που μας πολεμούν γιατί είμαστε καλοί και έξυπνοι.

Η παλινδρόμηση των ιδεών και των συμπεριφορών που είδα στην Ελλάδα αυτό το καλοκαίρι δεν συγκρίνεται με τίποτα.

Απλά, επιβεβαίωσε τους φόβους μου, πως η κατάσταση έχει υπερβεί το όριο ελαστικότητας, και, ακόμα και αν την άφηναν ελεύθερη, δεν θα γύρναγε σε φυσιολογική ηρεμία.

Με πολύ απλά λόγια, το πράγμα έχει ξεχειλώσει σαν λάστιχο που κάποιος παρατράβηξε.

Το όριο ρήξης είναι ακόμα πολύ μακρυά, αλλά πλέον τίποτα καλό δεν πιστεύω πως θα βγει ούτε από τη ρήξη.

Δεν ξέρω ποιός φταίει και ούτε μπορώ να σηκώσω έτσι απλά το δάχτυλο και να δείξω.

Δεν είναι η αυτή η πρώτη φορά που μετανάστευσα, έχω ζήσει πολύ μεγάλο μέρος της ζωής μου έξω από την Ελλάδα, σχεδόν τη μισή, και αντιλαμβάνομαι πως είναι πολύ δύσκολο να σχηματίσω άποψη για αυτό που έχει συμβεί· έχω χάσει πολλά επεισόδια από την εξέλιξη των συμπατριωτών μου.

Τα διακοποδάνεια, εορτοδάνεια, η διαπλοκή, το χρηματιστήριο, είναι όλα λέξεις που άκουγα και όχι καταστάσεις που ζούσα.

Αντιλαμβάνομαι πως δεν είναι εύκολο να αναρωτηθείς από πού προέρχεται το χρήμα, όταν αυτό κυλάει απλά στην τσέπη σου.

Αν αυξήσεις το χαρτζιλίκι στο παιδί και του πεις “πάρε, έχουμε τώρα”, δύσκολα θα ρωτήσει “ρε μπαμπά, κλέβεις;”.

Δεν είναι το ίδιο το χαρτζιλίκι με την ρεμουλα, αλλά και ο απλός πολίτης δεν έχει καμιά φοβερή αντίληψη της μακροοικονομίας.

Αρκεί να ρωτήσεις τι σημαίνει πληθωρισμός και αν σου απαντήσει ένας στους 30 τυχερός θα είσαι.

Όπως και να έχει το πράγμα, η ιστορία και η οικονομία κινούνται με μυστήριους τρόπους και πού θα καταλήξει όλο αυτό το χάος δεν μένει παρά να το δούμε.

Πάντως, με ανάθεση και πίστη στην δημοκρατία, το πράγμα δεν λύνεται.

Είμαι βέβαιος πως ο καθένας πρέπει να πάρει την τύχη στα χέρια του με όποιο τρόπο μπορεί και θεωρεί καλύτερο.

Μέχρι τότε, απολαύστε υπεύθυνα που λένε και οι διαφημίσεις αλκοολούχων ποτών.

Όπως απολαμβάνω εγώ τη βροχή που πέφτει έξω, πίνοντας την μπυρίτσα μου σε μια παμπ στην συννεφιασμένη Σκανδιναβία, από την οποία σου στέλνω τους φιλικούς μου χαιρετισμούς.

Βασίλης

Υ.Γ. Είμαι σίγουρος πως σε όλες αυτές τις μαριονέτες που δέχονται να γίνουν πρωθυπουργοί, υπουργοί και βουλευτάδες, αποκρύπτεται συστηματικά το γεγονός ότι κάποιοι από τους μ@λάκες που δεν κάναν τη στρατιωτική θητεία στο Κολωνάκι, υπηρέτησαν σε μονάδες που εκπαίδευαν ιδιαίτερα στα όπλα και ως εκ τούτου πετυχαίνουν άνθρωπο στα 300 μέτρα με το τουφέκι, χωρίς λέιζερ διόπτρες και παπάτζες. Στους περισσότερους από αυτούς έδωσαν μόρια και έγιναν μπάτσοι, οπότε δεν τους φοβούνται. Κάποια στιγμή, όμως, με τον νόμο των πιθανοτήτων, κάποιος από τους υπόλοιπους παίζει να τα πάρει στο κρανίο και να τους τινάξει μια σφαίρα από απόσταση τριων ποδοσφαιρικών γηπέδων, και κανείς δεν θα πάρει χαμπάρι τι παίχτηκε. Δεν επικροτώ ούτε ενθαρρύνω ενέργειες αυτού του είδους, είμαι κατά της βίας, απλά λέω τα πράγματα με το όνομά τους.

(Αγαπητέ Βασίλη, πολύ ωραία τα έγραψες. Βασίλη, εδώ δεν βρέχει. Έχει ήλιο και ζέστη. Βασίλη, εγώ πιστεύω πως κάποια στιγμή -δεν ξέρω πότε- οι Έλληνες θα αντιδράσουν και θα αντεπιτεθούν. Αλλά τώρα δεν σκάω κιόλας. Δεν κάνει να σκάω. Θεωρώ πως έκανα το χρέος μου, δεν κοίταξα την πάρτη μου, οπότε τώρα σκέφτομαι να κοιτάξω κι εγώ την πάρτη μου -με την καλή έννοια-, μέχρι οι Έλληνες να αποφασίσουν πως δεν πάει άλλο. Να είσαι καλά, Βασίλη. Σε ευχαριστώ πολύ. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.