Άναρχες σκέψεις

Πιτσιρίκο,
Δεν ξέρω τι ακριβώς ήθελα να σου γράψω…
Περνώ δύσκολα όπως πολλοί. Περνώ πολλά και προσπαθώ να επιβιώσω. Κουράστηκα.

Υπάρχουν και χειρότερα σκέφτομαι.

Και έτσι πορεύομαι.

Μετά, προσπαθώ να δω τα θετικά, ότι έχω δουλειά, άνδρα και δυο παιδιά- ό,τι πολυτιμότερο έχω στη ζωή μου- και ό,τι πιο σημαντικό έχω κάνει!

Αν δεν είχα τα παιδιά μου, νομίζω ότι θα είχα φύγει για Νέα Ζηλανδία άνετα…

Ακόμα απορώ πώς νέοι άνθρωποι παραμένουν εδώ· βέβαια, ακόμα απορώ πως άνθρωποι της γενιάς μου, 40, συνεχίζουν να ειναι τόσο παρτάκηδες και νομίζουν «πετυχημενοι».

Δουλεύω σε τράπεζα και ένας φίλος- στο διάλειμμα για τσιγάρο- μας φωνάζει όλους «πετυχημένους». Ειρωνικά.

«Έλα ρε, πετυχημενε, τι κάνεις;» «εεε, πετυχημένε, τα παιδιά καλά;» και τέτοια.

Είμαι από τις λίγες που καταλαβαίνω το χιούμορ, την ειρωνεία.

Οι υπόλοιποι είναι σε μια γυάλα, νομίζουν ότι το μόνο πρόβλημα που θα έπρεπε να έχω θα ήταν αν θα πάνε τα παιδιά μου σε ιδιωτικό ή δημόσιο σχολείο, και αν έχει εκπτώσεις για να καταναλώσω τις ευκαιρίες.

Τους βαρέθηκα, πιτσιρίκο.

Αλλά, κυρίως, βαριέμαι πλέον να προσπαθώ να εξηγώ.

Είναι σαν να εξηγείς σε ελέφαντα πώς να περπατήσει σε σχοινί.

Αυτή η απογοήτευση και η απαξίωση που με έχει πιάσει νομίζω πως είναι ό,τι χειρότερο μου έχει συμβεί.

Νομίζω ότι έχουμε πλημμυρίσει από Ελληνάρες και πλέον «το μια νύχτα απ’ τη ζωή μου, ολόκληρη η δική σου» μου μοιάζει πιο επίκαιρο από ποτέ.

Να είσαι καλά, πιτσιρίκο, όπου και να είσαι.

Κατερίνα

(Αγαπητή Κατερίνα, όλοι κουράζονται κάποτε. Όλοι. Κατερίνα, θα σου πω μια σκέψη που κάνω κάθε μέρα. Εμένα με βοηθάει. Σκέφτομαι λοιπόν πως ανήκω στους προνομιούχους ανθρώπους του πλανήτη, αφού ζω σε ειρηνική περίοδο για τη χώρα μου, και είχα ευκαιρίες που εκατοντάδες εκατομμύρια συνάνθρωποί μας -σε όλο τον κόσμο- δεν έχουν. Επίσης, σκέφτομαι πως είμαι ένα μυρμήγκι που μπορεί να βλέπει και να νιώθει τον ήλιο, και πως αυτό είναι υπέροχο. Μετά σκέφτομαι πως έχω αγαπημένους φίλους. Με εμένα πιάνουν αυτά. Βέβαια, δεν δουλεύω σε τράπεζα και έχω την πολυτέλεια να μπορώ να περάσω μήνες ολόκληρους, βλέποντας μόνο τους ανθρώπους που εγώ θέλω να δω. Πολύ σημαντικό αυτό για την ψυχική μας υγεία. Παλιότερα, δεν μπορούσα να το κάνω αυτό -για επαγγελματικούς λόγους- και ήμουν κάθε μέρα χάλια. Κατερίνα, όταν μια κατάσταση γίνεται αφόρητη, αλλάζουμε κατάσταση. Για να μην αρρωστήσουμε. Επίσης, μιλάμε. Τα λέμε όλα. Πρέπει να μιλάμε για αυτά που μας βαραίνουν. Όλα θα πάνε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.