Θεατρικοί έρωτες

Αγαπητέ Πιτσιρίκο, γεια σου!
Έχω μια απορία και συγγνώμη αν γίνομαι αδιάκριτη.
Αυτόν τον Βασίλη τον πληρώνεις με το κείμενο ή με τη λέξη;
Έχω πάθει πλάκα.

Νομίζω ότι, όταν αποφασίσει να γυρίσει Ελλάδα, θα έχει στρωμένη πελατεία μέσα από το μπλογκ σου.

Βέβαια, πιο πιθανό είναι να πάει η πελατεία να τον συναντήσει στη Βόρεια Ευρώπη.

Τα ίδια, βέβαια, ισχύουν και για τον Ηλία, αλλά η ειδικότητα του Βασίλη τραβάει λίγο περισσότερο την προσοχή.

Και μια και το ‘φερε η κουβέντα σου με τον Βασίλη, θυμήθηκα ότι έχω κι εγώ μια φίλη, που το σωσίβιο δεν το δίνει, βέβαια, γιατί, εκτός του ότι αγαπάει πολύ τη ζωή της –σκατοεγωίστρια τη λέω εγώ-, η ζωή της είναι, προς το παρόν, χρήσιμη και σε άλλους.

Νιώθει πολύ τυχερή, όμως, που έχει αφήσει τον έρωτα να φέρει πίσω τη ζωή της, γιατί δεν τον φοβάται πια και δε φροντίζει να τον αποφεύγει.

Ο έρωτας σε βοηθάει να ξεπεράσεις για λίγο τον εγωισμό σου και να διακινδυνεύσεις τα κεκτημένα σου και αυτό είναι το συναρπαστικό.

Το μαγικό πέταγμα, το να αψηφάς τον κίνδυνο και η ανελέητη -αν σου κάτσει- πτώση.

Extreme sport, σου λέει ο άλλος.

Εδώ μιλάμε για πέταγμα πάνω από τα σύννεφα και πτώση χωρίς αλεξίπτωτο και δίχτυ ασφαλείας.

Εγώ, ως η μη ειδική, έχω να σου προτείνω, ανεξάρτητα από όλα τα άλλα, να το εκμεταλλευτείς.

Καιρός να αρχίσεις να γράφεις ερωτικά κείμενα, αν δεν το κάνεις ήδη.

Και μετά να τα ανεβάσεις στο Θέατρο Τέχνης.

Ο δυσπρόσιτος έρωτας –όχι μόνο λόγω απόστασης- σου δίνει την τροφή.

Όπως και ο σκληρός χωρισμός. Είναι το βούτυρο στο ψωμί των γραφιάδων.

Γιατί αν περιμένεις να απολαμβάνεις τον έρωτά σου, να περνάς ειδυλλιακά και να έχεις και σούπερ έμπνευση, να το αποτυπώνεις όλο αυτό στο χαρτί, ξέχνα το.

Στα λέω, λες και δεν τα ξέρεις.

Επιπλέον, -λέω- είσαι τυχερός γιατί ζεις παρατεταμένα μία κατάσταση, αυτή του να σε παρακολουθεί κάποιος από απόσταση, που αυξάνει την επιθυμία σου να γίνεις καλύτερος.

Σε τέτοιες περιπτώσεις αδυνατίζουμε, ξεκινάμε γυμναστική, κοιταζόμαστε περισσότερο στον καθρέφτη, καλλωπιζόμαστε γενικότερα, δε χάνουμε το χρόνο μας σε ανούσια πράγματα, για τα οποία μπορεί και να πέσουμε στα μάτια του άλλου π.χ. τηλεόραση, κουτσομπολιά, ίντριγκες, ανούσιες παρέες, διαβάζουμε πιο ψαγμένα πράγματα, κάνουμε περισσότερες καλές πράξεις, λιγότερες κακές και άλλα τέτοια ωραία.

Νιώθουμε λίγο σαν αν είναι μια κάμερα στραμμένη πάνω μας, θέλουμε να είμαστε σε ετοιμότητα και στην τρίχα. Τα γνωστά.

Στην αρχή, νιώθουμε σαν να μας παρατηρούν με κάθε λεπτομέρεια –και μάλλον συμβαίνει, αλλά κρατάει λίγο, γιατί με την καθημερινή επαφή, χαλαρώνει αυτή η αυστηρή παρατήρηση και χαλαρώνουμε κι εμείς.

Χτίσε, λοιπόν, κορμί, καλλιέργησε εντατικά το πνεύμα σου –αν υπάρχουν περαιτέρω περιθώρια βελτίωσης και μπορείς να συγκεντρωθείς- και αν είναι από ξένη χώρα, ακόμα καλύτερα.

Μάθε την ξένη γλώσσα φαρσί.

Μπαμ -μπαμ θα περάσει ο χρόνος μέχρι να την ξαναδείς.

Και χάλια να εξελιχθούν τα πράγματα, δε θα έχεις την αίσθηση ότι σε πήγε πίσω.

Εξέδωσε μετά και τα έργα που δημιούργησες για πάρτη της, και θα την ευγνωμονείς για πάντα.

Είναι ωραία πράγματα αυτά.

Και έχω την εντύπωση πως στον έρωτα λίγοι αφήνονται.

Ίσως λείπει κάτι, κάποια σύνδεση, οργανικά ή ψυχογενή αίτια -ο Βασίλης τα ξέρει αυτά-, ή η τύχη, που δεν επιτρέπουν σε όλους τους ανθρώπους να αφεθούν και να βιώσουν το έντονο και σκοτεινό συναίσθημα του έρωτα.

Είναι κάτι σαν αδυναμία οργασμού.

Ο εγωισμός, νομίζω, είναι και εδώ ο βασικός ανασταλτικός παράγοντας.

Δεν κατάντησε ο κόσμος έτσι ούτε από τον πολύ έρωτα, ούτε από την πολλή αγάπη.

Αυτά.

Με τις θερμότερες ευχές μου

Κατερίνα

(Αγαπητή Κατερίνα, ο Βασίλης και ο Ηλίας με πληρώνουν για να ανεβάζουν τα κείμενά τους στο μπλογκ μου. Θα επιστρέψουν στην Ελλάδα και θα είναι διάσημοι. Γιατροί πιτσιρίκου. Θα το βάλουν και στην πόρτα του ιατρείου τους. Δεν είναι υπέροχο που ο Βασίλης, ο Ηλίας και άλλοι φίλοι ζουν στη Σουηδία, στην Ελβετία, στην Γερμανία κλπ, και γράφουν στο μπλογκ; Κατερίνα, ωραία φάση να είναι ερωτευμένος, γιατί γίνεσαι εντελώς ρόμπα, πέφτεις στα πατώματα και χάνεις την αξιοπρέπειά σου. Βέβαια, με αυτόν τον τρόπο, είσαι πιο ανθρώπινος από ποτέ άλλοτε. Σχεδόν Θεός. Κατερίνα, σιγά μην ερωτευτώ εγώ. Εγώ είμαι ερωτευμένος με τον εαυτό μου. Αλλά αυτός ο φίλος μου είναι σε πολύ τραγική κατάσταση. Και μια και είμαι επικούρειος, αφού είναι ερωτευμένος ο φίλος μου, είναι σαν να είμαι κι εγώ ερωτευμένος και υποφέρω μαζί του. Κατερίνα, για έρωτες δεν γράφουμε. Τους ζούμε. Και δεν μιλάμε για αυτούς. Όποιος σέβεται τον έρωτά του, δεν λέει κουβέντα. Όπου ακούς πολλά για έρωτες, εννοούν ιδιοκτησία. Μετά, όταν τελειώσει ο έρωτας -και η μούσα είναι απούσα-, γράφεις. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.