Κομποσχοίνι

Χαίρε Πιτσιρίκο,
Μερικές σκόρπιες σκέψεις για να μη σκορπίσει αμετάκλητα το μυαλό μου.
Τις τελευταίες δυο μέρες, έχω διδάξει σε τέσσερα τμήματα κοινωνικές επιστήμες. Είμαι καθηγητής εδώ και 17 χρόνια αλλά πρώτη φορά συνειδητοποίησα το ακόλουθο γεγονός: Ένας στους τρεις μαθητές μου, μία στις τρεις μαθήτριές μου έχουν στα χεράκια τους ΚΟΜΠΟΣΧΟΙΝΙ.

Μάλιστα: κοσμποσχοίνι.

Μαύρο κομποσχοίνι, χοντρό ή λεπτό, με σταυρουδάκι ή χωρίς. Με “διακοσμητικές” μπλε χάντρες ή χωρίς.

Οι 17ρηδες μαθητές μου, οι 17χρονες μαθήτριές μου, έχουν επιλέξει να διακοσμούν τα χεράκια τους με κομποσχοίνια…

Πέρα από τα Facebook και τα λοιπά παρανοϊκά social media, αυτό που πραγματικά -σε συμβολικό και όχι μόνο επίπεδο- έχει αλλάξει στους νέους/νέες μας είναι τα κομποσχοίνια.

Ακούγεται αστείο.

Αντί τα πιτσιρίκια να μας φτύνουν διαρκώς και να μας προκαλούν υγιώς με αμφισβήτηση, με Motorhead, με Clash, με σιδερογροθιές, με ο,τιδήποτε θα μπορούσε να προκαλέσει τον “αποτροπιασμό” και τη χλεύη μας, φορούν χριστιανικούς κόμπους μετάνοιας και προσευχής στα αθώα χέρια τους -διότι αθώα είναι στην ηλικία των 17 χρόνων.

Ή μήπως δεν αισθάνονται αθώοι;

Ή μήπως θεωρούν ότι είναι αμαρτωλοί, οπότε έχουν την αδήριτη ανάγκη να “μετανοήσουν”, να ζητήσουν “συγχωρέσεις” και “αφέσεις”;

Σκατά.

Όταν εμείς στην ηλικία τους -τουλάχιστον κάποιοι από εμάς- φορούσαμε δηλωτικά αντίρρησης, μπλούζες συγκροτημάτων με νεκροκέφαλα, σκουλαρίκια, κονκάρδες, χαϊμαλιά ή δεν ξέρω τι άλλο, το κάναμε για να προκαλέσουμε.

Μπορεί να μην ξέραμε το τι και το διότι αλλά μας ενδιέφερε να προκαλέσουμε τον δάσκαλο, τον καθηγητή, τον μπάτσο -ίσως για να δούμε κατά πόσο καλή/πατρική φιγούρα είναι.

Τι σκατά, ήμασταν 17 χρονών και θέλαμε να πάμε κόντρα στο status quo, φορώντας μπλούζες Status Quo.

Δεν δεχόμασταν τα πράγματα ως είχαν και γουστάραμε να προκαλούμε -βέβαιη υγιής αντίδραση 17χρονων.

Μήπως και τα σημερινά 17χρονα κάνουν το ίδιο με τα κομποσχοίνια;

ΟΧΙ. Και λέω Όχι διότι δεν μπορούν να επιχειρηματολογήσουν για το κομποσχοινάκι τους.

Μακάρι να μου λέγαν ότι τους εκφράζει, ότι τους ενσταλάζει μια ρανίδα χριστιανικής γαλήνης.

Όμως, όχι.

Το φορούν χωρίς να μπορούν να πουν ούτε μια γαμημένη κουβέντα για δαύτο.

Βασικά, το φορούν χωρίς να ξέρουν γιατί, μόνο διότι είναι δηλωτικό πρόωρης -γαμημένα πρόωρης υποταγής.

Από τα 17 χρόνια τους.

Τους λυπάμαι.

Και αυτό είναι ασυγχώρητο -για μένα τον ίδιο ως εκπαιδευτικό -ως δάσκαλο τολμώ να πω.

Βρίσκω, όμως, και ένα σκληρό και αληθινό επιχείρημα: Θα ήθελα να μου πουν οι μαθητές μου “και σεις, ρε μαλάκες, που φοράγατε τα νεκροκέφαλα των Misfits, καταφέρατε κάτι καλύτερο;

Εσείς, ρε βολεμένοι παπάρες, που είχατε κάνει τις καταλήψεις του 1990 στη Γκράβα, μας δώσατε καλύτερα οράματα και προοπτικές;

Ποιοι πολιτικοί γεννήθηκαν από τα σπλάχνα σας ρε ξεφτιλισμένοι;”

OXI.

Ίσως γι’ αυτό να υπάρχουν τα κομποσχοίνια.

Διότι η ασφαλής υποταγή στα μεσσιανικά δόγματα να είναι καλύτερη από την ψευδοϋποκρισία των -και καλά- επαναστατών.

Που τα κάναν πoυτάνα, όλα.

Δεν θέλω να το πιστέψω.

Φιλιά

Χρήστος, ένας εκπαιδευτικός ΠΕ 10

(Αγαπητέ Χρήστο, εκτός από τα κοσμποσχοίνια, δίνουν και παίρνουν οι σταυροί -και σε τατουάζ- και τα σταυροκοπήματα. Πρόσφατα έγραψα πως αυτό συμβαίνει επειδή τα μεγάλωσαν οι γιαγιάδες τους. Πάντως, οι πιτσιρικάδες, εκτός από το να φοράνε κομποσχοίνια, ξυρίζουν και τ’ @ρχίδια τους. Και τα κορίτσια το πράμα τους. Σαν πoρνοστάρ είναι όλοι τους. Πoρνοστάρ με κομποσχοίνια. Μπορεί να το χρησιμοποιούν το κομποσχοίνι, ως ερωτικό βoήθημα. Βέβαια, μπορεί στο μέλλον να αφήσουν αξύριστα τα παπάρια τους και να το θεωρήσουν επαναστατική πράξη. Εγώ στο σχολείο φορούσα μπλούζα με την Madonna. Μετά έγινα επαναστάτης και φόρεσα μπλούζα με τους Abba. Χρήστο, ο Θεός μαζί σου. Δεν βάζεις κι εσύ ένα κομποσχοίνι να έρθεις πιο κοντά στην νεολαία; Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.