Welcome to reality
Πιτσιρίκο καλησπέρα,
Είχα σχεδόν ενάμιση μήνα να ανοίξω υπολογιστή, δεν έχω έξυπνο τηλέφωνο, έτσι έμεινα πίσω στην ανάγνωση του μπλογκ. Μόλις τέλειωσα την ανάγνωση. Δεν θα σχολιάσω ούτε την ΔΕΘ, ούτε το τι συμβαίνει στην Ελλάδα.
Φίλε Γιώργο και Ευρωπαίοι πολίτες, καλώς ήρθατε στην πραγματικότητα.
Δακτυλικό αποτύπωμα για τον έλεγχο των εργαζόμενων εφαρμόζεται στις χώρες της Ασίας πάνω από δέκα χρόνια.
Και φυσικά, πλέον εύχομαι στους Ευρωπαίους πολίτες και εις ανώτερα.
Σωστά σχολιάζεις, πιτσιρίκο, ότι μπορεί να εφαρμόσουν και χεσόμετρο.
Στις μεγαλύτερες επιχειρήσεις η πόρτα της τουαλέτας ανοίγει με το δακτυλικό αποτύπωμα, καταγράφοντας τον συνολικό χρόνο που σπαταλά ο εργαζόμενος στο χέσιμο-κατούρημα.
Εάν είσαι δυσκοίλιος, την έβαψες.
Αν κατά λάθος πας περισσότερο χρόνο συνολικά από τον επιτρεπόμενο, υπάρχει αισθητή μείωση μισθού με τελική ποινή την απόλυση.
Αυτή είναι μόνο η αρχή, οι πολίτες των χωρών της ΕΕ τώρα αρχίζουν να μπαίνουν στο παιχνίδι.
Νόμιζαν ότι θα μείνουν στο απυρόβλητο.
Σχεδόν σέ όλους τους εργασιακούς χώρους -ακόμα και στα αποδυτήρια των εργαζόμενων- υπάρχουν κάμερες που καταγράφουν και ήχο.
Με πρόσχημα την δουλειά μου, έχω επισκεφθεί αρκετούς εργασιακούς χώρους, κυρίως εργοστάσια.
Οι συνθήκες εργασίας είναι απαράδεκτες, τουλάχιστον γιά μένα.
Αυτά συμβαίνουν σε εργοστάσια υποτίθεται κανονικά, σε χώρες πρωτοπόρες στην τεχνολογία και στην βιομηχανία.
Γιατί υπάρχουν και τα εργοστάσια-κάτεργα όπως αυτό που καταστραφηκε πριν δυο μέρες στην Ντακκα, εργοστάσια-φασονάδικα μεγάλων εταιρειών που χρησιμοποιούν παιδιά και εργάτες αλυσοδεμένους, εργάτες που δουλεύουν 16 ώρες και κοιμούνται και τρώνε εκεί δίπλα στην μηχανή.
Ας ετοιμαστούν οι Ευρωπαίοι, γιατί το παραμύθι των πεινασμένων που εισβάλλουν στις χώρες τους θα τελειώσει, και, όταν ξυπνήσουν, θα δουν το όνειρο.
Δωδεκάωρη εργασία, χωρίς να έχεις σιγουριά στην δουλειά.
Γι’ αυτό σε μια από τις δυο χώρες της Κορεάτικης χερσονήσου όλοι οι νέοι θέλουν να γίνουν γιατροί· ο εργασιακός τους βιος μπορεί να τελειώσει τόσο γρήγορα, όπου η ευελιξία στην εργασία τους δίνει άλλο αντικείμενο, ξεκινώντας απο το μηδέν σε όλα τα επίπεδα (υγεία-σύνταξη).
Οι θέσεις εργασίας καταργούνται εν μιά νυκτί, απλοποιώντας την παραγωγή, εφαρμόζοντας νέες τεχνολογίες, τη ρομποτική.
Όπου να ‘ναι θα ‘ρθουν και οι νόμοι όπου κανένας εργαζόμενος δεν θα μπορεί -αν υποστεί επαγγελματική ασθένεια ας πουμε από επιθετικό καρκίνο που οδηγεί στο θάνατο- να κινηθεί δικαστικά εναντίον της εταιρείας, ενώ καμμιά ποινική ευθύνη δεν θα βαρύνει την εταιρεία.
Αυτά τα στοιχεία ειναι περιουσία της εταιρείας και δεν μπορούν να δοθούν στο εργαζόμενο ή στους συγγενεις του.
Πρόσφατο παράδειγμα απο τα εργοστάσια κινητής τηλεφωνίας στην ίδια χώρα της Κορεατικής χερσονήσου ή από τις γιάρδες (ναυπηγεία) της χώρας όπου τα εργατικά δυστυχήματα βαφτίζονται αυτοκτονίες γιά να μειωθούν οι ασφαλιστικές απαιτήσεις.
Ετοιμαστείτε, δεν αργεί η ώρα, ή θα μάθουμε να ζούμε ελευθεροι και να πετάμε όπου θέλουμε -όπως ο Πίπης– με όποιο κόστος, ή θα ζούμε στο κλουβί που μας έχουν ετοιμάσει.
NIZ
Dalat Vietnam
Υ.Γ. Επειδή βλέπω τις τελευταίες μέρες ενα μπαράζ απο δημοσιεύματα κατά της Λαοκρατικής δημοκρατίας της Κορέας, θα πω κάτι απλό: όποιος θέλει μπορεί να επισκεφθεί και τα δυο κράτη της Κορεατικής χερσονήσου, γιά να έχει άποψη και όχι ό,τι ηλιθιότητα γράφεται από προπαγανδιστικούς μηχανισμούς. Πριν δεκαπέντε μέρες, επέστρεψα απο την Βόρεια Κορέα μέσω Κίνας· ήταν η τρίτη φορά και η καλύτερη. Δεν γράφω περισσότερα γιατί μάλλον θα στην πέσουν· πάντως, καμμιά σχέση με ό,τι δημοσιεύεται.
(Αγαπητέ φίλε, ξαναλέω πως ο άνθρωπος έχει μετατραπεί σε πράγμα. Μάλλον με την θέλησή του ή, έστω, με την ανοχή του. Αυτό με τους νεαρούς Νοτιοκορεάτες που θέλουν όλοι να γίνουν γιατροί -για να μην είναι υποχρεωμένοι να αλλάξουν δουλειά στην διάρκεια της ζωή τους- το είχα διαβάσει στο καταπληκτικό βιβλίο “23 αλήθειες που δεν μας λένε για τον καπιταλισμό” του νοτιοκορεάτη καθηγητή του Κέμπριτζ Χα-Τζουν Τσανγκ, ο οποίος είναι, βέβαια, καπιταλιστής. Αλλά είναι κατά του καπιταλισμού της οικονομίας της αγοράς. Φοβερό το θέμα της ανασφάλειας στην εργασία από την οποία ακόμα εξαρτάται ο άνθρωπος και στην μετα-εργασία εποχή. Αγαπητέ φίλε, δεν με πειράζει να μου την πέσουν -εγώ χαίρομαι όταν μου την πέφτουν- οπότε να γράφει ελεύθερα. Άλλωστε, εγώ πιστεύω πως η Βόρεια Κορέα υπάρχει σαν παγκόσμιος μπαμπούλας. Δηλαδή, είναι χρήσιμη, για να σου λένε -ενώ σε κάνουν κάθε μέρα και πιο δούλο- “θέλεις καθεστώς Βόρειας Κορέας”; Βοηθάει και η απομόνωση της Βόρειας Κορέας, για να γράφει και να λέει ο καθένας ό,τι του κατεβαίνει, χωρίς να την έχει επισκεφτεί. Βέβαια, όπως πάνε τα πράγματα, σύντομα η Βόρεια Κορέα θα είναι μια όαση δημοκρατίας στον πλανήτη. Σε ζηλεύω που για ενάμιση μήνα δεν διάβασες το μπλογκ. Εγώ είμαι υποχρεωμένος να το διαβάζω κάθε μέρα. Δεν ξέρεις τι περνάω. Καλύτερα να ήμουν νοτιοκορεάτης εργάτης σε εργοστάσιο της LG ή της Samsung. Να είσαι καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.