Όλο παρέα και αγκαλιές

Πιτσιρίκο γεια σου!
Γράφτηκαν πολλά μετά το διάγγελμα του πρωθυπουργού μας. Ας επιστρέψουμε σε κάτι όμορφο.
Θυμάσαι που σας ζήτησα να κάνετε τον κόσμο μας καλύτερο για το γιο μου, λίγο πριν γεννηθεί;

Ε, λοιπόν, γεννήθηκε, ένας ακόμα πιτσιρίκος, και είναι ήδη σχεδόν 4 μηνών.

Και είναι πολύ απαιτητικός. Θέλει όλο παρέα και αγκαλιές. Κι αν δεν τα έχει, γκρινιάζει. Στριγκλίζει.

Σου τρυπάει τον εγκέφαλο. Σε φτάνει στα όριά σου.

Και μερικές φορές και πέρα απ’ αυτά. Και τότε, ντρέπομαι που το λέω, αλλά πατάμε και καμιά φωνή.

Όχι ότι το μωρό θα καταλάβει, αλλά για να βγάλουμε από μέσα μας την ένταση, νομίζω…

Η κόρη μου είναι 6 χρονών.

Τον περίμενε πώς και πώς, αλλά τώρα βλέπει ότι δεν είναι ένα παιχνίδι με το οποίο μπορεί να παίζει, έχει τη μαμά αποκλειστικότητα, γίνεται συχνά ενοχλητικός, ειδικά όταν στριγκλίζει, και έχει την προσοχή και την τρυφερότητα όλων.

Αισθάνεται παραμελημένη. Και ζηλεύει.

Γιατί του δίνω πολλά φιλιά, γιατί δεν τον μαλώνουμε όπως εκείνη, γιατί κοιμάμαι μαζί του… Το λέει ότι ζηλεύει.

Παρ’ όλα αυτά, τον λατρεύει.

Αν τον αφήσω να κλαίει, κλαίει κι εκείνη.

Αν του φωνάξουμε, τον υπερασπίζεται και μας μαλώνει.

Ξέρω, νομίζεις ότι εμένα μου φαίνεται πολύ όμορφο επειδή είναι τα παιδιά μου. Είναι κι αυτό.

Αλλά νομίζω ότι όταν ένα 6χρονο μπορεί να ξεπεράσει τη ζήλια του για να υπερασπιστεί αυτόν που αγαπά, που είναι πιο αδύναμος, αυτό είναι πολύ όμορφο.

Αν όλοι συμπάσχαμε μαζί μ’ αυτούς που υποφέρουν, ο κόσμος θα ήταν πιο όμορφος.

Αν ξεχνούσαμε τις ζήλιες μας για να παλέψουμε γι’ αυτούς που αγαπάμε, ο κόσμος θα ήταν ακόμα πιο όμορφος.

Κι αν όλοι, όσο μικροί κι αν είμαστε, βάζαμε στην άκρη τις προσωπικές μας μικρότητες, και στεκόμασταν με θάρρος απέναντι στους δυνατούς, για να υπερασπιστούμε τους πιο αδύναμους, ο κόσμος θα ήταν ο πιο όμορφος κόσμος που έχει υπάρξει ποτέ.

Καληνύχτα, πιτσιρίκο. Δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο απ΄ τα παιδιά.

Έφη

(Αγαπητή Έφη, σίγουρα δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο από τα παιδιά. Βέβαια, για πολλά παιδιά, ο κόσμος δεν είναι όμορφος. Πέφτουν στα προβλήματα και τις δυσκολίες από την ημέρα που γεννιούνται. Παίζουμε με τη Σοφία τους τελευταίους μήνες -είναι πολύ ήσυχη και ήρεμη-, και προσπαθώ να καταλάβω τι σκέφτεται και τι νιώθει. Και μετά της τραγουδάμε “Μαμά, μπαμπά, όλοι με κάνουν ντα, και με κουνεί στα χέρια η νταντά…”. Έφη, γίνεται όλο και πιο δύσκολο να συμπάσχουν οι άνθρωποι με αυτούς που υποφέρουν γιατί λείπει το συναίσθημα. Διώκεται το συναίσθημα, κυριαρχεί ο φόβος, υποφέρει ο άνθρωπος. Οπότε, γίνεται εσωστρεφής και συμπάσχει μόνο με τον …εαυτό του. Μοιάζει η ιστορία της ανθρωπότητας να μην μας έχει διδάξει απολύτως τίποτα. Έφη, οι μικρότητες κυριαρχούν γιατί κυριαρχούν οι μικροί άνθρωποι. Και κάνουν και παιδιά. Αλλά δεν μαθαίνουν τίποτα. Να χαίρεσαι τα παιδιά σου και να σε χαίρονται και αυτά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.