Έγραψα κάτι όμορφο
Γεια σου Πιτσιρίκο,
ενθουσιάστηκα κι εγώ με την ιδέα σου να σου γράψουμε από κάτι όμορφο. Καλά, νομίζω πως θα μπορούσα να σου γράφω κάθε βδομάδα και από κάτι. (Δεν λέω κάθε μέρα γιατί να ήδη μου πήρε δυο μέρες να σου γράψω.) Είναι τόσο ωραία που την είχα σκεφτεί κι εγώ πριν από 5 χρόνια.
Θα ήθελα να αναφερθώ στον κ. Γιάννη.
Γνωρίζω τον κ. Γιάννη εδώ και 20 χρόνια.
Και εδώ και 20 χρόνια που τον γνωρίζω, κάθε δύο βδομάδες, οργανώνει από μία έξοδο στην οποία προσκαλεί πάνω από 100 άτομα με αναπηρίες.
Γεμάτες καροτσάκια οι εκδηλώσεις του κ. Γιάννη.
Και γεμάτες υπέροχα χαμόγελα, γέλια, και πολύ συχνά χορό και τραγούδι (εκεί πρωτοέμαθα ότι μπορείς να χορέψεις και σε καροτσάκι καθώς και να χορέψεις μαζί με άτομο σε καροτσάκι).
Οι εκδηλώσεις του κ. Γιάννη άλλες φορές δεν κοστίζουν τίποτα, και άλλες κοστίζουν προαιρετικά μια μικρή συμμετοχή σε κάποιο μπουφέ ή λίγα ευρώ για να καλυφθεί το κόστος ενοικίασης κάποιας αίθουσας, με ορχήστρα και φαγητό.
Ο κ. Γιάννης όχι απλά δεν πληρώνεται, αλλά καμιά φορά βάζει και το χέρι στην τσέπη για να καλυφθούν τα έξοδα της εκδήλωσης.
Το ίδιο συμβαίνει και με τους εθελοντές που συνοδεύουν αυτά τα παιδιά.
Με δικά τους έξοδα θα πάνε να παραλάβουν με αυτοκίνητο αυτά τα παιδιά από τα σπίτια τους, όπου και θα τα γυρίσουν στο τέλος.
Αλλά κι αν δεν έχουν, θα τη βρει την άκρη ο κ. Γιάννης και θα τους πληρώσει τη βενζίνη.
Οι εθελοντές που συντονίζει ο κ. Γιάννης είναι πολλαπλάσιοι από τα παιδιά.
Και θα αφήσουν τις παρέες τους και τις οικογένειές τους και θα έρθουν να περάσουν την Κυριακή τους παρέα με αυτά τα παιδιά.
Πολλοί από αυτούς το κάνουν για πολλά χρόνια.
Κάποιοι από αυτούς ξεκίνησαν ως φοιτητές και τώρα φέρνουν και τα παιδιά τους παρέα στις εκδηλώσεις.
Είναι όνειρο η ατμόσφαιρα σε αυτές τις εξόδους.
Τα ξεχνάς όλα και πλημμυρίζεις από αγάπη και χαρά.
Και ξεχνάς ότι κάποια από αυτά τα παιδιά θα επιστρέψουν σπίτι τους και θα ξαναβγούν από αυτό σε δυο βδομάδες, στην επόμενη εκδήλωση.
Αυτός ο κόσμος ο πικρός, ο γλυκός.
Να είσαι καλά, Πιτσιρίκο, και εύχομαι αυτό το κίνημα της όμορφης είδησης να σπάσει το ρεκόρ της πατούσας.
Φ.
(Αγαπητή φίλη, υπάρχουν άνθρωποι σαν τον κ. Γιάννη. Ευτυχώς. Και εθελοντές υπάρχουν. Εθελοντές που δεν παραπονιούνται ποτέ για τίποτα, είναι απόλυτα συνεπείς σε αυτό που αναλαμβάνουν και έχουν υψηλότατο αίσθημα ευθύνης. Κάποιοι από αυτούς είναι φίλοι μου. Θα χορεύουν οι άνθρωποι στα αναπηρικά καροτσάκια. Θα χορεύουν και τα παιδιά στα ιδρύματα. Γενικά, θα ξεσκιστούμε στο χορό. Το κίνημα της πατούσας είναι δύσκολο να το ξεπεράσουμε. Αναγκάστηκα να το σταματήσω γιατί τα μέιλ με τις πατούσες έρχονταν δέκα-δέκα και δεν προλάβαινα να ανεβάζω τις φωτογραφίες και τα κείμενα. Αγαπητή φίλη, το βέβαιο είναι ότι θα νικήσουμε. Έχουμε νικήσει ήδη αλλά δεν το ξέρουμε. Σε ευχαριστώ πολύ. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

