Κόλαση!

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν μια τάση να εστιάζουν στα αρνητικά γεγονότα και να παραβλέπουν τα θετικά. Ίσως σε αυτό να βρίσκουν μια παρηγοριά ή μια δικαιολογία για την δική τους κατάσταση.

Η αλήθεια είναι πως συμβαίνουν πολύ περισσότερα θετικά πράγματα από όσο νομίζουμε αλλά η κακή είδηση πουλάει περισσότερο.

Επίσης, πολλοί άνθρωποι νιώθουν χαρούμενοι με τις κακές ειδήσεις. Τάχα μου λυπούνται αλλά είναι σαν να τους θρέφουν οι αρνητικές ειδήσεις και τα κακά μαντάτα. Το βλέπεις στη φάτσα τους.

Το περασμένο καλοκαίρι, ήμουν με μια φίλη μου σε ένα νησί και κάθε μεσημέρι πηγαίναμε στην παραλία.

Μια μέρα, αφού κολυμπήσαμε, παίξαμε, βγάλαμε φωτογραφίες -και κάναμε όλα τα ωραία πράγματα που μπορείς να κάνεις στην παραλία-, έβγαλα το κινητό, άνοιξα την εφαρμογή με τις ειδήσεις και της διάβαζα τους τίτλους.

Η μια καταστροφή διαδεχόταν την άλλη.

Γύρω μας ήταν όλη η ομορφιά του κόσμου, άνθρωποι έπαιζαν, κολυμπούσαν, λιάζονταν, αγκαλιαζόντουσαν και φιλιόντουσαν, και εγώ της διάβαζα τη μια καταστροφή μετά την άλλη.

Φυσικά, αυτό μας έγινε συνήθεια.

Κάθε μέρα, την ώρα που έπεφτε ο ήλιος, διάβαζα στη φίλη μου τις ειδήσεις.

Από κάποια στιγμή και μετά, άρχισε να μαντεύει την επόμενη είδηση.

Κλαίγαμε από τα γέλια.

Χτυπιόμασταν. Νευρικό γέλιο αλλά γέλιο.

Πάντα συνέβαιναν τρομερά πράγματα στον κόσμο.

Απλά, παλιότερα δεν τα μαθαίναμε αμέσως -κάποιοι δεν τα μάθαιναν ποτέ- και δεν υπήρχαν 800 βίντεο για να παίζουν όλη την ώρα και να νομίζεις πως η βόμβα δεν έσκασε στην Ινδία αλλά μέσα στο σπίτι σου.

Επίσςη, παλιότερα  οι πιο τρομερές καταστροφές δεν γίνονταν στις δυτικές χώρες, οπότε δεν μας ένοιαζε και ιδιαίτερα που σκοτώθηκαν 100 χιλιάδες Σομαλοί, ενώ εμείς ήμασταν στα μπουζούκια.

Αλλά και σε μικρότερη κλίμακα, πάντα έτσι είναι η ζωή.

Την ώρα που ο ένας κάνει έρωτα ή κρατάει το νεογέννητο παιδί του, στην διπλανή πολυκατοικία κάποιος πεθαίνει, και δυο δρόμους παραπέρα κάποιος τρώει κατακέφαλα μια γλάστρα ή τον χτυπάει αυτοκίνητο.

Οι διαρκείς αναφορές μόνο σε καταστροφικά γεγονότα -και το διαρκές πένθος ή η απαίτηση γενικού πένθους- θα φέρουν ακόμα περισσότερες καταστροφές και ακόμα περισσότερο πένθος.

Ουσιαστικά, οι καταστροφές “διαφημίζονται” από τα ΜΜΕ.

Κάθε φορά που τα ΜΜΕ δείχνουν έναν πυροβολημένο να μπουκάρει κάπου και να σκοτώνει μερικές δεκάδες ανύποπτους ανθρώπους, σκέφτομαι πόσοι ακόμα πυροβολημένοι λένε “θέλω κι εγώ να το κάνω αυτό”.

Και πολλοί το κάνουν.

Αποθεώνοντας τις καταστροφές, προκαλούμε ακόμα περισσότερες καταστροφές.

Οπότε, καιρός να σταματήσουμε να εστιάζουμε στις καταστροφές και να αρχίσουμε να εστιάζουμε στην δημιουργία.

Γιατί, αλλιώς, δεν θα μείνει άνθρωπος στον πλανήτη.

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.