Υγεία να υπάρχει

Γεια σου πιτσιρίκο,
Όποιος κάτοικος Ελλάδας επιτίθεται κατά, ή υπεραμύνεται του προέδρου της ΠΟΕΔΗΝ, της Guardian ή του Πολάκη, ή μπαίνει καν στον κόπο να αναρωτηθεί ποιά από τις παραπάνω πλευρές λέει την αλήθεια, τότε αυτός ο “ιθαγενής” είναι είτε υποκριτής είτε ηλίθιος.

Όποιος γνωρίζει εκ των έσω αυτή τη χώρα για τα τελευταία τουλάχιστον 35 χρόνια -τουλάχιστον- και αναπόφευκτα είχε κάποια στιγμή την ανάγκη ενός νοσοκομείου για τον ίδιο ή για συγγενή του, δεν έχει ανάγκη από κανέναν να του “φανερώσει” την αλήθεια περί “Δημόσιας” περίθαλψης.

Ή, παρομοίως, την αλήθεια περί “Δημόσιας” παιδείας, “Δημόσιας” ενημέρωσης, “Δημόσιας” προστασίας και γενικώς περί όλων των “Δημοσίων” φορέων.

Η λειτουργία του Δημόσιου τομέα σε αυτή τη χώρα είναι η επιτομή της ανθρώπινης υποκρισίας, και στο μέλλον θα προστεθεί και αυτή στα μεγάλα ελληνικά επιτεύγματα, μετά -ή πριν- τα “Φώτα του Πολιτισμού” και την “Γέννηση της Δημοκρατίας”.

Κι αυτό γιατί η λειτουργία των Δημόσιων φορέων -πολύ συχνά ακόμη και των ιδιωτικών- βασίζεται στην άρρωστη, αντικοινωνική (κοινώς σκατιάρικη) πτυχή της νοοτροπίας της πλειοψηφίας αυτού του λαού.

Ενός λαού που “ανακάλυψε” -πολύ νωρίτερα από την Apple ή την Microsoft- την εικονική πραγματικότητα, την επέβαλε χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία και πίσω από αυτήν έκρυψε όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του που νοσούν.

Χαρακτηριστικά όπως ο απύθμενος εγωκεντρισμός, η sociopathic (κοινωνιοπαθητική;) ανάγκη για εξυπηρέτηση του προσωπικού συμφέροντος, ο φθόνος και η ανικανότητα κατανόησης των εννοιών “κοινωνικό σύνολο”, “Έθνος” και “Εθνικό μέλλον ή παρόν”.

Προσωπικά, δεν χρειάζομαι κανένα συνδικαλιστή, καμία εφημερίδα -άλλη ειρωνεία όταν πρόκειται για την αλήθεια- και κανέναν πολιτικάντη να μου φανερώσει την πραγματικότητα.

Την έχω ζήσει την πραγματικότητα.

Την έζησα όταν το ’90, που έρεε το χρήμα, έψαχνα για κρεβάτι στο “καλύτερο” δημόσιο νοσοκομείο -άσχετα αν δεν είχε ΜΙΑ τουαλέτα που να λειτουργεί- για τον καρκινοπαθή πατέρα μου και οι γιατροί και το διοικητικό προσωπικό με έστελναν να “μιλήσω” στις καθαρίστριες!

Την έζησα όταν στράφηκα σε ιδιωτικό νοσοκομείο και η ΜΟΝΑΔΙΚΗ κουβέντα που άκουσα από τον “κορυφαίο” γιατρό που ανέλαβε (εικονικά) τον πατέρα μου, ήταν το ποσόν της “δικής του” αμοιβής.

Την έζησα εκείνη τη νύχτα, 20 τόσα χρόνια πριν, που πέθανε στα χέρια μου, μπροστά στα μάτια των 3 ανήλικων παιδιών του, στο άνθος της ηλικίας του, ο αγαπημένος Στέλιος.

Εκείνη την νύχτα που προσπαθούσα να τον κρατήσω στη ζωή με CPR μέχρι να έρθει το ασθενοφόρο.

Και δεν θα σταθώ στο ότι έκανε πάνω από μία ώρα να έρθει, αλλά στο ότι, όταν έφτασε, ο οδηγός και ο βοηθός έζεχναν τσιγάρο και ποτό και έσερναν μία σκουριασμένη μπουκάλα οξυγόνο…

Στέκονταν και με παρακολουθούσαν και όταν σήκωσα το βλέμμα μου και αποκαμωμένος τους ζήτησα βοήθεια, είδα τον έναν να ψάχνει να βρει πού να σβήσει το τσιγάρο και άκουσα τον άλλο να μου λέει “εμείς τι να κάνουμε;”

Την έζησα ο ίδιος. Στο ιδιωτικό νοσοκομείο που με πετσόκοψαν και μετά, ενώ έσβηνα, μου έδιναν Lonarid, επειδή ο χειρούργος μου “είχε να πάει σε συνέδριο”.

Και μετά στο “Δημόσιο” κέντρο αποκατάστασης των €500 την ημέρα, -που ΔΕΝ κάλυπτε το ΤΕΒΕ παρ’ όλες τις εισφορές των €600 το 2μηνο-, όπου οι “γιατροί” ερχόντουσαν για την καθημερινή επίσκεψη στους θαλάμους, αλλά αμέσως μόλις έμπαιναν, πάντα έπρεπε να «φύγουν επειγόντως», αφήνοντας ασθενείς και συγγενείς να αναρωτιούνται, με μοναδική παρουσία τον φόβο.

Τους ίδιους γιατρούς που κατσαδιάζανε και βρίζανε τους φυσικοθεραπευτές όταν “την τρέχανε την αποκατάσταση”.

Την ξαναζώ ανελλιπώς με νοσοκομεία με γιατρούς “μαϊμού” και προσωπικό χωρίς γνώσεις και παιδεία. Νοσοκομεία που έχουν ωράριο μέχρι τις 3 -το οποίο έτσι κι αλλιώς ΔΕΝ ΤΗΡΕΙΤΑΙ ΠΟΤΕ-, με εξοπλισμούς που το περισσότερο καιρό είναι σε αχρηστία.

Α ναι, και με το απαραίτητο σκουριασμένο ασθενοφόρο/νεκροφόρα. Κυριολεκτικά!

ΟΧΙ, δεν χρειάζομαι κανέναν για να ανακαλύψω την αλήθεια.

Με χαστουκίζει καθημερινά.

ΤΙΠΟΤΑ δεν έχει αλλάξει.

Ανέκαθεν “έλειπαν” υλικά, ανέκαθεν δεν υπήρχαν κρεβάτια, ανέκαθεν πέθαιναν άνθρωποι άδικα.

Όχι εξαιτίας των πρώην ή νυν κυβερνήσεων -που είναι κι αυτές ΟΛΕΣ σκατιάρικες- αλλά εξαιτίας της σκατιάρικης νοοτροπίας της πλειοψηφίας αυτού του λαού.

Και της εξίσου σκατιάρικης νοοτροπίας της μειοψηφίας που ανέχεται…

Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ λόγος που σήμερα “καίγονται” συνδικαλιστές, ΜΜΕ, υπουργοί και ο λαουτζίκος χωρίζεται (ξανά) σε υποστηρικτές ή πολέμιους τους, είναι επειδή ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΤΑ ΔΑΝΕΙΚΑ…

Δημήτρης

(Αγαπητέ Δημήτρη, στη σημερινή Ελλάδα είναι καλύτερα να πεθάνεις παρά να να αρρωστήσεις. Κανένας από αυτούς που είχε την εμπειρία του δημοσίου νοσοκομείου -και έχει και λίγη αντίληψη- δεν ασχολείται με τις βλακώδεις πολιτικές αντιπαραθέσεις για την δημόσια υγεία. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.