Αφού θέλετε ίσα δικαιώματα για όλους, γιατί δεν το γυρνάμε στον κομμουνισμό;

Μετά την ανάληψη της προεδρίας των ΗΠΑ από τον Ντόναλντ Τραμπ, παρατηρείται μια έντονη αντίδραση από διαδηλωτές και ακτιβιστές που διεκδικούν ανθρώπινα δικαιώματα.

Δικαιώματα για τους μετανάστες, για τους πρόσφυγες, για τις γυναίκες, για τους ομοφυλόφιλους, για τους μουσουλμάνους, για τους Εβραίους, τους μαύρους και άλλους.

Παραητηρώ πως εκφράζεται μια έντονη επιθυμία εκατομμυρίων ανθρώπων πάνω στη γη για ίσα δικαιώματα.

Συμφωνώ απόλυτα.

Ποτέ δεν κατάλαβα πώς γίνεται ένας άνθρωπος να έχει δισεκατομμύρια και ένας άλλος να μην έχει να φάει·

Δεν έχουμε όλοι δικαίωμα στο φαγητό; Μόνο στο ταξίδι στις ΗΠΑ και να μην πιάνει ο Τραμπ το μoυνί μας στο στόμα του έχουμε δικαίωμα;

Ποτέ δεν κατάλαβα πώς γίνεται σήμερα οκτώ άνθρωποι να διαθέτουν τον ίδιο πλούτο με τον μισό πληθυσμό της γης που είναι 3,5 δισεκατομμύρια.

Μια και τόσοι άνθρωποι είναι στους δρόμους και είναι έξαλλοι με τον Ντόναλντ Τραμπ, γιατί δεν διεκδικούν ίδια δικαιώματα για όλους τους ανθρώπους;

Αντί τόσοι άνθρωποι να διαμαρτύρονται μόνο για τους μετανάστες που δεν μπορούν να ταξιδέψουν στις ΗΠΑ και να μαλώνουν τον Τραμπ που λέει για το μoυνί των γυναικών, γιατί δεν ζητούν ίδια δικαιώματα για όλους;

Δεν είναι δύσκολο.

Ζητάμε μια κοινωνία αμεσοδημοκρατική, αποκεντρωμένη, χωρίς κράτος, σύνορα και τάξεις.

Όλοι οι άνθρωποι αδέρφια.

Καταργούμε και το χρήμα και την περνάμε φίνα.

Τι;

Αυτό είναι κομμουνισμός;

Και τι πειράζει;

Ξέρετε κάποιον άλλον τρόπο να έχουν όλοι οι άνθρωποι τα ίδια δικαιώματα;

Εγώ δεν ξέρω.

Ο μόνος τρόπος είναι σοσιαλισμός σε όλο τον πλανήτη.

Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα.

Βέβαια, αν όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, θα μείνουν χωρίς δουλειά οι ακτιβιστές και αυτοί που κόπτονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα συγκεκριμένων ομάδων με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.

Σύντροφοι και συντρόφισσες, αν πραγματικά νοιάζεστε για τα δικαιώματα της ανθρωπότητας -και όχι μόνο για την κωλάρα σας-, ο μόνος τρόπος είναι ο σοσιαλισμός.

Άλλος τρόπος δεν υπάρχει.

(Αγαπητέ αναγνώστη, που διαβάζεις αυτό το κείμενο το 2100, χαίρομαι που ζεις σοσιαλιστικά και αδερφωμένος με όλους τους ανθρώπους του πλανήτη. Θα ήθελα κι εγώ να το ζούσα αυτό. Αλλά γεννήθηκα πριν. Λίγο πριν. Κάνε, σε παρακαλώ, μερικές βουτιές στην θάλασσα και φάε λίγα παγωτά και για εμένα. Μου αρέσουν οι παραλίες της νότιας Κρήτης και το παγωτό τριαντάφυλλο. Σε ευχαριστώ.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.