Καλοσύνη

Σήμερα το απόγευμα περπατούσα με μια φίλη μου στο Θησείο και ένας κύριος -με βαρύ ύφος- μου ζήτησε με κάπως άγριο τρόπο ένα αναπτήρα.

Καθώς κινήθηκα προς το μέρος του, είδα πως το κινητό του είχε πέσει κάτω.

Έσκυψα, το πήρα και του το έδωσα.

Η έκφρασή του άλλαξε αμέσως. Χαμογέλασε.

Με αφορμή αυτό το περιστατικό, η φίλη μου παρατήρησε πως έχει διαπιστώσει -μου είπε κάποια πρόσφατα περιστατικά- πως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι συνηθισμένοι στην καλοσύνη.

Εκπλήσσονται.

Δηλαδή, οι περισσότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τους άλλους με σκληρότητα και καχυποψία.

Σαν εχθρούς.

Αυτό δεν σημαίνει πως είναι κακόψυχοι άνθρωποι.

Αυτό σημαίνει πως φοβούνται και αμύνονται. Το ευνοεί και η σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα.

Αρκεί μια καλή κίνηση, για να αλλάξουν όψη και να δείξουν τον καλό τους εαυτό.

Πριν από μερικές μέρες, ένας άνθρωπος που τα τελευταία χρόνια με έχει βοηθήσει πάρα πολύ -ανιδιοτελώς- μου είπε πως βλέπει πολλή κακία χωρίς λόγο· δεν θέλω να γράψω τον λόγο που τον έκανε να μου το πει αυτό.

Του είπα πως κάνει λάθος.

Ξέρω καλά από τη ζωή μου πως η καλοσύνη είναι παντού.

Η καλοσύνη σε περιμένει σε κάθε γωνία, όπου και να κοιτάξεις.

Η καλοσύνη σε περιμένει στα μάτια, στις καρδιές και στις χειρονομίες ανθρώπων που μπορεί να μην γνωρίζεις και μπορεί να μη συναντήσεις ποτέ ξανά.

Το «πρόβλημα» με την καλοσύνη είναι ότι δεν φωνάζει.

Δεν κάνει θόρυβο η καλοσύνη.

Η καλοσύνη είναι ήσυχη.

Αντίθετα, η κακία κάνει μεγάλο θόρυβο.

Αλλά δεν έχω καμία αμφιβολία.

Ζούμε σε έναν κόσμο καλοσύνης.

Αλλά δεν μπορούν να το δουν όλοι αυτό.

Κοιτάξτε καλά.

Η καλοσύνη είναι παντού.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.