Καλά ξεμπερδέματα να έχουμε

Άκου να δεις, Πιτσιρίκο, τι με παθιάζει περισσότερο τον τελευταίο καιρό και χαίρομαι που σε βλέπω να το κάνεις με επιτυχία. Να βάζεις σποράκια ιδεών στη συλλογική συνειδητότητα με τη μορφή ιδεών που επεξεργάζεσαι.

Σου γράφω λοιπόν ένα περιληπτικό γράμμα να δεις πώς τα βλέπω εγώ τα πράγματα μες στη στραβομάρα μου.

Αυτή η πραγματικότητα δεν είναι διαχειρίσιμη από κανέναν μας όσο κι αν επιμένουμε.

Από πού να το πιάσεις, βρες έναν τομέα και πιάσου και να μην λερωθείς από τη βρώμα.

Παιδεία; Κοινωνία; Πολιτική; Κινήματα; Συνδικαλισμός; Δημοσιογραφία; κτλ κτλ κτλ.

Σαν ένα ετοιμόρροπο σπίτι ένα πράγμα, που, ό,τι μερεμέτι και να κάνεις, θα πάει στράφι.

Έτσι κι ο κόσμος μας, δεν φτιάχνει με μερεμέτια. Θέλει γκρέμισμα και ξαναχτίσιμο από την αρχή.

Εδώ να τονίσω ότι ο καθένας από εμάς θα μπορούσε να κάνει διάφορα κόλπα να επιβιώσει ακόμη και να ευημερήσει τελικά σε αυτό το διαλυμένο οικοδόμημα, αλλά χτίζει στην άμμο.

Μπορεί να καταφέρει να καλύπτει τις εξαρτήσεις του, προς το παρόν.

Αυτό το κοινωνικό μοντέλο, όμως, δεν είναι βιώσιμο. Και έχουν αρχίσει να ξηλώνονται πολλά πουλόβερ.

Από πού να ξεκινήσεις, Πιτσιρίκο, και πού να σταματήσεις, γιατί για να τελειώσεις δεν υπάρχει περίπτωση.

Οι πιο πολλοί πιστεύουν ότι ο κόσμος μας πάει κατά διαόλου αλλά εγώ ξέρω πως ο διάολος είναι ανίσχυρος· αν ήταν ισχυρός με τέτοια κακοριζοσύνη που υποτίθεται πως κουβαλά θα μας είχε κάνει όλους δυστυχισμένους.

Αλλά δεν είναι έτσι, φτωχοί και κακομοίρηδες καμιά φορά, ναι, αλλά δυστυχισμένοι;

Μπα, μόνο ορισμένοι που πάνε φιρί φιρί.

Ένα χαμόγελο μου κάνει η κορούλα μου και κατουριέμαι από τη χαρά μου.

Όλοι οι άνθρωποι έχουν τους λόγους τους να είναι ευτυχείς, ας το ψάξουμε λίγο.

Και τελικά, η ευτυχία είναι επιλογή, δεν μπορεί να στην πάρει κανένας αν μάθεις να την δίνεις εσύ στον εαυτό σου.

Αν σε ενοχλεί ο εξαποδώ και δικαίως, γι’ αυτό κατασκευάστηκε κι έμαθε να το κάνει καλά, βάλε την αστική τάξη, τους φασίστες και όποιο παλιοτόμαρο θεωρεί ο καθένας μας ότι είναι εχθρός της ανθρωπότητας· οι πεθερές, για παράδειγμα, μακρυά από μας.

Εγώ λοιπόν πιστεύω ότι αν ο εξαποδώ υπάρχει κι είναι τόσο δυνατός όσο θέλουμε να πιστεύουμε, θα μας είχε κάνει όλους σκλάβους του και θα ήμασταν όλοι δυστυχισμένοι, αλλά δεν είναι τελικά έτσι αν και είμαστε μάλλον κοντά.

Πιστεύω στον ποιητή κι ο νους μας είναι αερικό κι όλο θα δραπετεύει.

Επομένως, το ότι σκεφτόμαστε και ότι μπορούμε αν το επιθυμούμε να σκεφτούμε ελεύθερα είναι φτερά που δεν μπορεί κανένας να μας τα κόψει.

Και ξέρεις, Πιτσιρίκο, αυτή η λέξη, «πιστεύω» είναι πολύ δυνατό όπλο.

Γιατί οι αποδείξεις σε έναν τόσο πολύπλοκο κόσμο είναι σαθρές και περιορισμένης εμβέλειας.

Δεν είμαστε φτιαγμένοι να νιώσουμε το άπειρο κι όμως πρέπει να το ξεπεράσουμε.

Και η Πίστη ξεπερνάει το εμπόδιο του απείρου.

Άπειρη πιθανότητα μπορεί να γίνει με την πίστη άπειρη δυνατότητα.

Κι έτσι έγιναν τα ανοργανα οργανικά και τα οργανικά οργανισμοί κι οι οργανισμοί ζώα και τα ζώα άνθρωποι, και διαχειρίζονται ιδέες που δεν έχουν τίποτα υλικό από αυτό τον κόσμο και ας είναι γήινες και ετερροφώτιστες.

Κι ο εξαποδώ συμμετέχει στο παιχνίδι των ιδεών αλλά εκεί που μοιάζει να το ελέγχει να το πετιέται το πουλί και σαν το γλάρο Ιωνάθαν ξεπερνάει τον εαυτό του και πετάει εκεί που δεν έχει πετάξει κανένας άλλος και φωνάζει φτου ξελευθερία για όλους!

Θέλω να πω μη σκας, Πιτσιρίκο, για τα κακά αυτού του κόσμου, είναι δω για να μας δώσουν δουλειά, ας ξεκινήσουμε να τα φτιάξουμε.

Τι πιο ενδιαφέρουσα ασχολία.

Έχουμε ένα πεδίο δόξης λαμπρό να πολεμήσουμε, το πεδίο των ιδεών, διαφωνούμε σε τοπικό επίπεδο αλλά και μέσα από το ίντερνετ σε παγκόσμιο επίπεδο, να δώσουμε μάχη για το δίκιο μας και ας ελπίσουμε ότι η πιο καλή ιδέα θα γίνει ευρύτερα αποδεκτή.

Στοίχημα βάζουμε στην ουσία πως η φυλή μας είναι ευφυής και πολιτισμένη. Αλλιώς, δεν βλέπω λόγο να επιβιώσουμε τελικά.

Αλλά έχω μια υποψία πως ο Θεός δεν παίζει ζάρια ή, αν το κάνει, τα έχει πειραγμένα οριστικά.

Δεν δοκιμάζει αποτυχημένα πειράματα.

Ό,τι υπάρχει, έχει το λόγο του και το ανθρώπινο πείραμα μου φαντάζει too big to fail.

Έτσι, από τη μια το νιώθω ότι το μαγαζί γκρεμίζεται, ένας Μάκαρος λείπει να πει “Ρίχ’το!”.

Αλλά από την άλλη έχω Πίστη πως το πείραμα θα πετύχει τελικά.

Γεμίζω λοιπόν το ποτήρι μου μου και λέω στην υγειά μας.

Εύχομαι να το απολαύσουμε τόσο πολύ που να καταλήξουμε αγκαλιασμένοι να γελάμε με τα χάλια μας.

Να ‘σαι καλά

heresy

(Αγαπητέ φίλε, το πείραμα της ανθρωπότητας σίγουρα έχει πετύχει. Αρκεί να δει κάποιος από πού ξεκίνησε η ανθρωπότητα και πού είναι σήμερα. Δεν ξεκίνησε με εμάς η ανθρωπότητα και δεν θα τελειώσει με εμάς. Δεν σκάω ιδιαίτερα. Ειδικά, αν έχει λιακάδα, δεν σκάω καθόλου. Επίσης, γελάω κι εγώ με αυτά που γράφω. Ιδιαίτερα με τα “σοβαρά”. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.