I, Daniel Blake

Η ταινία του Κεν Λόουτς «I, Daniel Blake», έχει σαρώσει τα βραβεία και είναι η καλύτερη ταινία που είδα εδώ και χρόνια.

Ο Κεν Λόουτς είχε αποφασίσει να αποχωρήσει από το σινεμά αλλά επέστρεψε για να κάνει το «Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ».

«Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ, είμαι ένας πολίτης, τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο» είναι η φράση που ακούγεται στην κορυφαία σκηνή της ταινίας, όπου ο Ντάνιελ Μπλέικ είναι πια απών.

Είχα να ρίξω τέτοιο κλάμα από όταν ήμουν παιδί και έκλαιγα για την Βουγιουκλάκη που δεν είχε να ταΐσει τα εφτά αδέρφια της.

Η ταινία του Κεν Λόουτς θα μπορούσε να είναι μελό, αν δεν ήταν η πραγματικότητα εκατομμυρίων ανθρώπων.

Βλέπω πολλούς να σηκώνουν το φρύδι περιπαικτικά απέναντι στην ιστορία της ταινίας αλλά είναι οι ίδιοι άνθρωποι που έχουν επιλεκτική όραση και αντίληψη, οπότε δεν βλέπουν τους ανθρώπους που ψάχνουν στα σκουπίδια και αυτούς που σε παρακαλούν με χαμηλωμένο βλέμμα έξω από ένα σούπερ μάρκετ να τους αγοράσεις ένα πακέτο μακαρόνια ή ένα κουτί γάλα.

Η προσπάθεια του Ντάνιελ Μπλέικ να παραμείνει αξιοπρεπής και άνθρωπος, σε έναν κόσμο που αποκλείει αυτόν και εκατομμύρια άλλους είναι συγκινητική.

Τον ξέρεις τον Ντάνιελ Μπλέικ.

Είναι ο πατέρας σου, ο φίλος σου, ο αδελφός σου, ο γείτονάς σου.

Ο Ντάνιελ Μπλέικ είσαι -εν δυνάμει- εσύ. Και αυτό είναι πολύ φοβιστικό.

Ο Ντάνιελ Μπλέικ έρχεται από τη «Συνοικία το όνειρο» αλλά, αλίμονο, δεν υπήρχαν φτωχοί και αποκλεισμένοι στην Ελλάδα της δεκαετίας του ’60, όπως δεν υπάρχουν και σήμερα.

«Είμαστε με τους ανθρώπους» είπε ο αγαπημένος Κεν Λόουτς στην ομιλία του μετά την βράβευσή του για την καλύτερη βρετανική ταινία της χρονιάς και κάλεσε τους κινηματογραφιστές να κάνουν το ίδιο.

Δεν είναι έξυπνο να δημιουργείς φτωχούς και αποκλεισμένους.

Δεν είναι έξυπνο να δημιουργείς απελπισμένους ανθρώπους.

Δεν είναι έξυπνο να δημιουργείς ανθρώπους που δεν έχουν τίποτα να χάσουν.

Αυτός που δεν έχει τίποτα να χάσει, μπορεί να σε καταστρέψει.

Δεν έχουν όλοι την ευγένεια και την αξιοπρέπεια του Ντάνιελ Μπλέικ.

Ντάνιελ Μπλέικ, σε αγαπάω.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.