Tο παραμύθι έφτασε στο τέλος του

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Καταρχάς, ζω.
Η αγωνία για την αξιολόγηση, βλέπεις, με κόμπλαρε.
Νομίζω, χθες, επιβεβαιώθηκε με τον πιο περίτρανο τρόπο, πως το παραμύθι έφτασε στο τέλος του.

Επτά χρόνια σώσιμο.

Επτά χρόνια απύθμενη βλακεία, υποτέλεια και υποκρισία.

‘Ηρωες το παραμύθι μας, αυτό, δεν έχει.

Θα μπορούσε, αλλά η ουσία είναι πως δεν έχει.

Αν και εδώ ταιριάζει περίφημα ο στίχος ενός τραγουδιού: «ήρωες μες στα χαλάσματα» -με μπόλικη δόση ειρωνείας.

Αντιθέτως, λοιπόν, το παραμύθι έχει πολλούς βλαμμένους.

Οι περισσότεροι ‘Ελληνες στάθηκαν πολύ κατώτεροι των περιστάσεων.

Και έτσι το τρένο διανύει το τελευταίο κομμάτι της επταετούς διαδρομής που, αναπόφευκτα, οδηγεί στην επίσημη χρεοκοπία με τους όρους των δανειστών.

Με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Δηλαδή με λίγα λόγια, δώσαμε και μπούτι ακόμα για να αποφύγουμε την χρεοκοπία -και τη δραχμή- και τελικά καταλήγουμε αναπόφευκτα εκεί.

Πραγματικά, μου ‘ρχεται να πέσω κάτω από τα γέλια.

Συγγνώμη, είναι τόσο αστείο όσο και τραγικό.

Δεν χρειαζόντουσαν οι σημερινές εξελίξεις για να το καταλάβει κανείς πως εκεί οδηγούσε το τούνελ, δηλαδή σε μια ελεγχόμενη χρεοκοπία.

Εκτός αν υπάρχει κάποια άλλη ερμηνεία των σημερινών αποφάσεων, οπότε πάω πάσο.

Πάντως, ήταν γνωστό από το καλοκαίρι του 2015 πως το 3ο Μνημόνιο είναι ανεφάρμοστο, όπως ήταν γνωστό πως και το 2ο Μνημόνιο ήταν ανεφάρμοστο.

Απλός είναι ο λόγος, η Ελλάδα έχασε πάνω από το 1/4 του ΑΕΠ της σε 7 χρόνια, ενώ χρωστάει περισσότερο από ποτέ.

Δεν τραβάει με τίποτα το γαϊδούρι, ντέι ντέι.

Ο οικονομικά ενεργότερος πληθυσμός είναι κατά 1/3 άνεργοι, 1/3 μετανάστευσε στο εξωτερικό και το υπόλοιπο 1/3 προσπαθεί να σηκώσει τα οικονομικά βάρη και τους φόρους των υπόλοιπων.

Η ελληνική οικονομία είναι σαν τους περισσότερους ‘Ελληνες πολίτες, δηλαδή, κλινικά νεκρή.

Και νομίζω πως πρέπει να είσαι πολύ ‘Ελληνας για να μην καταλαβαίνεις ότι τα 3 Μνημόνια δεν είχαν σκοπό να «σώσουν» τη χώρα, αλλά τους δανειστές -ούτως ή άλλως.

Το ήξεραν όλοι, εκτός από τους ‘Ελληνες.

Και έτσι, 7 χρόνια μετά, το αποτέλεσμα δικαιώνει τους πάντες.

Μια διαλυμένη χώρα, χωρίς νοσοκομεία, χωρίς σχολεία, με το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος να συναγωνίζονται ποιο θα φτάσει πρώτο στο διάστημα και τους ‘Ελληνες πανταχού απόντες στην ίδια τους τη ζωή.

Και το χειρότερο;

Αντί να βγαίνουν σοφότεροι απ’ όλο αυτό το τσίρκο των 7 χρόνων, μην πω καλύτερα πως βγαίνουν.

Φυσικά, τώρα δεν υπάρχει καμία απολύτως πιθανότητα αντίστασης.

Και είναι αργά για δάκρυα.

Από πρόπερσι το καλοκαίρι έχει ξεκαθαρίσει, άλλωστε, πως οι ‘Ελληνες την έχουν χεσμένη την αξιοπρέπειά τους.

Είναι αδιαμφισβήτητο το συμπέρασμα πως η Ελλάδα εδώ τελειώνει.

Τουλάχιστον, αυτή, η Ελλάδα, με τη γόβα στιλέτο και το IQ χρυσόψαρου.

Καλά πάλι θα πλατσουρίζει τα ποδαράκια της στα λασπόνερα, πάλι χαζεμένη θα ‘ναι, αλλά τουλάχιστον δεν θα μπορεί να το παίζει πριμαντόνα.

Τώρα είναι η ώρα για το νόμο της ζούγκλας.

Ο θάνατος σου, η ζωή μου.

Ελπίζω να σας έκαναν πολύ αδίστακτους αυτά τα 7 χρονάκια.

Γιατί στα χρόνια που έρχονται θα βασιλέψει η απελπισία και η απόγνωση.

Αλλά, εντάξει μωρέ, μην είμαστε και απαισιόδοξοι.

Εξάλλου, οι ‘Ελληνες είμαστε σαν τις κατσαρίδες.

Αντέχουμε και έναν πυρηνικό όλεθρο.

Δεκτόν.

‘Εχεις δει όμως πού -και πώς- ζουν οι κατσαρίδες, έτσι;

Με εκτίμηση

Άρης

ΥΓ1. Είχα γράψει κάποια στιγμή πως όλα αυτά τα χρόνια ήθελαν να δουν (οι δανειστές) με ποιους είχαν να κάνουν πρώτα. Και πως τώρα ξέρουν και απορούν με τον εαυτό τους πόσο πολύ μας υπερτίμησαν. Η αλήθεια είναι ότι ήθελαν να παίξουν κάμποσα χρόνια μαζί μας ακόμα -αποδειχθήκαμε μεγάλα κελεπούρια- αλλά τους προλαβαίνουν οι παγκόσμιες εξελίξεις και η επερχόμενη (νέα) κατάρρευση που προμηνύουν. Κρίμα, γιατί ο Κυριάκος το ήθελε πολύ να τσακίσει τα μνημόνια που δεν πρόλαβε να σκίσει μέσα από τα χέρια του Αντώνη ο Αλέξης.

ΥΓ2. Διαβάζω σε κάποια φιλελέδικα σάιτ πως το κλείδωμα της μείωσης του αφορολόγητου και των συντάξεων, προμηνύουν 4ο Μνημόνιο. Καταρχάς, πουλάκια μου, αυτά τα δυο μέτρα προβλέπονταν στο 3ο Μνημόνιο που ΚΑΙ οι φιλελέδες στήριξαν και ψήφισαν μετά το δημοψήφισμα όπου το ΝΑΙ «κέρδισε». Αν το είχατε διαβάσει πριν το ψηφίσετε, θα το ξέρατε. Αλλά, εντάξει, στην Ελλάδα βρισκόμαστε. Στη χώρα που έχει τερματίσει όλα τα μαλακόμετρα.

(Αγαπημένε Άρη, είμαι τόσο χαρούμενος που έγραψες πάλι μετά από τρεις μήνες, που δεν έχω τίποτα να σχολιάσω. Άρη, είχα αρχίσει να ανησυχώ. Σκέφτηκα πως μπορεί να σε διόρισαν σε κάνα υπουργικό γραφείο οι συριζαίοι. Το καταπληκτικό είναι όλοι αυτοί που μου έγραφαν και με ρωτούσαν «πού είναι ο Άρης»; Τους φαίνεται απίστευτο πως δεν γνωριζόμαστε. Ήθελα να τους γράψω πως σε έχω κλειδώσει στο υπόγειο, για να μη μου πάρεις την δόξα. Άρη σε ευχαριστώ και να ‘σαι καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.