Για τον Γιώργο Κιμούλη

Ο Γιώργος Κιμούλης αναλαμβάνει πρόεδρος στο επταμελές διοικητικό συμβούλιο του «Κέντρου Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος». Πριν γράψω οτιδήποτε άλλο, οφείλω να διευκρινίσω πως θεωρώ τον Γιώργο Κιμούλη φίλο μου και τον αγαπάω.

Όπως εξελίχτηκαν τα πράγματα στην χρεοκοπημένη Ελλάδα, δεν υπάρχει περίπτωση να μην γίνει ο κακός χαμός για όποιον αναλαμβάνει κάποια θέση σε κρατικό οργανισμό.

Έχει πολωθεί εξαιρετικά η κατάσταση στην Ελλάδα και αυτό είναι προφανές πια. Ίσως και λογικό. Αλλά επικίνδυνο.

Πριν από δυόμισι χρόνια, ο Γιώργος Κιμούλης μου είχε πει πως, όπως πάνε τα πράγματα, δεν θα αργούσε η στιγμή πως δεν θα επιτρεπόταν να μιλάς ούτε με τους φίλους σου.

Τον προβλημάτιζε το γεγονός πως υπήρχαν «στρατόπεδα» και εσύ δεν έπρεπε να μιλάς με αυτούς που είναι στο άλλο «στρατόπεδο», ακόμα κι αν ήταν φίλοι σου από χρόνια.

Ο Γιώργος Κιμούλης δεν το ακολούθησε αυτό.

Μπορεί να στήριξε καθαρά τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά δεν διέγραψε τους φίλους του, ούτε είχε ποτέ διχαστικό λόγο.

Το «όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας» -που κάνει πάρτι στην Ελλάδα και έχω γνωρίσει κι εγώ τις συνέπειές του- είναι βλακώδες και δεν οδηγεί σε τίποτα θετικό.

Την άποψή μου για τον ΣΥΡΙΖΑ -και για τα άλλα κόμματα- την ξέρετε.

Αυτό δεν με εμποδίζει να πιστεύω στον Γιώργο Κιμούλη.

Δεν θα αποφασίσω εγώ αν ο Γιώργος Κιμούλης είναι ο ιδανικός για πρόεδρος του ΚΠΙΣΝ -δεν με ρώτησε κανείς, άλλωστε- αλλά δεν πιστεύω πως υπάρχει κάποιος που όλοι οι Έλληνες θα θεωρούσαν ιδανικό για οποιαδήποτε θέση· θυμηθείτε την εμπειρία του Γιαν Φαμπρ.

Άλλωστε, οι περισσότεροι Έλληνες δεν λένε σχεδόν ποτέ καλή κουβέντα για κανέναν.

Ο Γιώργος Κιμούλης είναι -κατά την ταπεινή μου γνώμη- ο καλύτερος Έλληνας ηθοποιός εν ζωή, είναι δάσκαλος και -αν και μπορεί να μην του αρέσει ο χαρακτηρισμός- είναι διανοούμενος.

Μπορεί κάποιοι να μην θεωρούν τον Γιώργο Κιμούλη τον κατάλληλο άνθρωπο για πρόεδρο του ΚΠΙΣΝ αλλά εγώ -εντελώς υποκειμενικά- τον θεωρώ πάρα πολύ καλό για αυτή τη θέση.

Τόσο καλό, που θεωρώ πως δεν θα έπρεπε να αποδεχτεί την πρόταση.

Την αποδέχτηκε, όμως, και αυτό σημαίνει πως πιστεύει ότι μπορεί να πράξει -από αυτή την θέση- για το κοινό καλό.

Αν έχετε διαβάσει ή ακούσει τις συνεντεύξεις του Γιώργου Κιμούλη, θα έχετε διαπιστώσει πως αναφέρεται συνέχεια στην ανάγκη να εστιάσουμε στο κοινό καλό· το ίδιο επισημαίνει και στις προσωπικές του συζητήσεις.

Θεωρώ πως, ο Γιώργος Κιμούλης θα δώσει και την ψυχή του από την νέα του θέση, θα είναι ενωτικός και δημιουργικός, αλλά, αν διαπιστώσει πως δεν του επιτρέπουν να κάνει το έργο που επιθυμεί, θα παραιτηθεί αμέσως.

Εύχομαι στον Γιώργο Κιμούλη να είναι καλά και να κάνει τα πράγματα που αγαπάει.

Εγώ ξέρω πως θα τα κάνει.

(Θα σκεφτεί κάποιος «γιατί ο πιτσιρίκος να γράψει για τον Γιώργο Κιμούλη σε μια εποχή που πρέπει να φοβάσαι και την σκιά σου και να μην έχεις εμπιστοσύνη σε κανέναν;». Γιατί πιστεύω στον Γιώργο Κιμούλη. Πιστεύω σε κάποιους ανθρώπους. Αλίμονο αν πάψουμε να πιστεύουμε στους ανθρώπους. Πρόσφατα, μετά από μια εξαιρετικά δυσάρεστη και απογοητευτική εμπειρία για εμένα -που είχε να κάνει με άλλους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκα- είπα στους φίλους μου «αν σας πω ξανά πως πρόκειται να συνεργαστώ με κάποιους, να με σταματήσετε αμέσως. Εκτός αν είναι ο Γιώργος Κιμούλης.». Τώρα που δεν πρόκειται να συνεργαστούμε, μπορώ να το γράψω.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.