Η μόνη λύση για την Ελλάδα είναι η διάσπαση

Οι περισσότεροι Έλληνες πιστεύουν πως πρέπει όλοι οι Έλληνες να ενωθούμε, για να νικήσουμε και να πετύχουμε το καλύτερο για τη χώρα μας και τους εαυτούς μας.

Βέβαια, αυτό ισχύει στα λόγια, αφού, στην πράξη, κανένας Έλληνας δεν παραδέχεται κάποιον άλλον Έλληνα και δεν θέλει όχι να ενωθεί μαζί του αλλά ούτε καλημέρα να του πει.

Είναι προφανές πως δεν το έχουμε με την ένωση.

Δεν το έχουμε, το βλέπετε.

Πάμε να ενωθούμε για να πετύχουμε κάτι, και ο καθένας θέλει να γίνει το δικό του και σκέφτεται μόνο την πάρτη του.

Το αποτέλεσμα είναι η διάσπαση.

Η διάσπαση δεν είναι πρόβλημα.

Η διάσπαση είναι η λύση.

Η διάσπαση είναι ανάγκη.

Αφού η ένωση δεν πιάνει, να πάμε στην διάσπαση.

Πρέπει η Ελλάδα να διασπαστεί.

Πρέπει να γίνει χίλια κομμάτια.

Αρχικά, να γίνει μια διάσπαση με κέντρο τις μεγάλες πόλεις.

Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Λάρισα κλπ, η κάθε πόλη μόνη της.

Δημοκρατία δεν θέλουμε;

Ε, Δημοκρατία μόνο στους δήμους μπορεί να υπάρξει.

Κάθε δήμος μιλάει ξεχωριστά με τις Βρυξέλλες.

Λιγότερο κράτος δεν θέλουμε;

Καθόλου κράτος, μόνο δήμος.

Κόβουμε τους μεσάζοντες.

Οι μεσάζοντες -Τσίπρες, Μητσοτάκηδες και οι άλλοι άχρηστοι- κομμένοι.

Ο μεσάζων Κράτος κομμένος. Να πάνε να δουλέψουν.

Κάθε δήμος συνομιλεί απευθείας με τους άλλους δήμους και τις Βρυξέλλες.

Άμεση δημοκρατία στα όρια του κάθε δήμου, οι πολίτες αποφασίζουν.

Διαχείριση, όχι εξουσία.

Ούτε αριστερά, ούτε δεξιά, ούτε άλλες τέτοιες ανοησίες.

Δημοκρατία.

Το πρότυπο είναι η Ανάβρα, το χωριό της Μαγνησίας στο οποίο δεν υπάρχει ούτε κρίση, ούτε ανεργία και οι 500 κάτοικοι την περνάνε τζάμι.

Τοπική αυτοδιοίκηση rules.

Κι αν θέλουμε να κάνουμε ένα έργο που ξεπερνάει τα όρια των δήμων, ένα δρόμο για παράδειγμα;

Απλό, κάνουμε μια κοινοπραξία -για όσο χρειάζεται να φτιαχτεί το κάθε έργο-, φτιάχνουμε το έργο, και μετά ο καθένας στον δήμο του.

Και μετά την αρχική διάσπαση, και άλλη διάσπαση σε μικρότερα κομμάτια.

Μέχρι να είναι ο κάθε Έλληνας μόνος του.

Γιατί αυτό θέλει ο κάθε Έλληνας: να είναι βασιλιάς στο βασίλειό του.

Η απόλυτη αναρχία.

Η διάσπαση είναι ανάγκη.

Μίλησα.

(Γεια σου Δημήτρη μου. Εσύ έπινες, εγώ την άκουσα. Κανονικά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.