Πάμε όλοι μαζί

Φίλε πιτσιρίκο
Μέσα στο χαμό που γίνεται κάποια στιγμή νομίζω πως πρέπει να αποφασίσουμε να πάμε όλοι μαζί. Όχι σε μιά παραλία που λέει και το τραγούδι αλλά σε μία διαφορετική κατεύθυνση.

Αν μιλούσα αθλητικά, θα έλεγα να αποφασίσουμε τι πρωτάθλημα θέλουμε. Τι ποδόσφαιρο θέλουμε κλπ· είναι χονδροειδής η αντιστοίχιση αλλά προσπαθώ με απλά λόγια, με ένα απλό παράδειγμα να το μεταφέρω.

Πάμε όλοι μαζί.

Θα μου πει κανείς, μα γίνεται;

Νομίζω πως, αν εξαιρέσεις τους ολιγάρχες και τους ανθρώπους τους στην πολιτική, στη δημοσιογραφία, στον δημόσιο βίο γενικά, που όλοι αυτοί άντε να είναι μερικές χιλιάδες, ίσως και μερικές δεκάδες χιλιάδες, όλοι οι υπόλοιποι έχουμε συμφέρον και ενδιαφέρον να αλλάξει η κατάσταση.

Να αποδοθεί δικαιοσύνη.

Και αν το θελήσουμε δεν μπορούν με τίποτα να μας σταματήσουν.

Αυτοί είναι χιλιάδες, εμείς είμαστε εκατομμύρια.

Αρκεί να ενωθούμε.

Γιατί λαός ενωμένος ποτέ νικημένος.

Πιτσιρίκο, παρότι πολλές φορές έχει γραφτεί από σένα και άλλους εκλεκτούς αναγνώστες πως οι Έλληνες δεν αντέδρασαν ούτε όταν έπρεπε ούτε όπως έπρεπε, εν τούτοις έχω μία ελπίδα.

Και παρόλο που και η ταπεινότητα μου σου έχω γράψει πως “οι Έλληνες είναι καναπεδάκηδες”, από την άλλη η ελπίδα μου -που μπορεί να είναι φρούδα- πηγάζει από μία δική σου φράση που την έχω διαβάσει πολλές φορές, την έχω εντυπώσει και αν μου επιτρέπεις την αποθεώνω.

ΠΑΝΤΑ ΜΙΛΑΕΙ Η ΑΝΑΓΚΗ.

Και αργά ή γρήγορα θα μιλήσει.

Δε μπορεί.

Θα μου πεις γιατί δε μίλησε μέχρι τώρα.

Ίσως, γιατί ακόμη πολλά τμήματα του πληθυσμού ακόμη περνάνε φίνα, είτε έχουν καλό μισθό, είτε έχουν εισοδήματα, είτε έχουν έτοιμα.

Αυτά όμως όλα σιγά σιγά τελειώνουν και όλο και περισσότεροι προστίθενται σε αυτούς που δεν τα βγάζουν πέρα.

Θα μου πεις είναι αργά.

Η χώρα ξεπουλήθηκε.

Ίσως.

Όμως, άνθρωποι πολύ πιο αρμόδιοι και σχετικοί από μένα έχουν πει οτι το παν είναι να πάρει ο λαός την απόφαση να πάρει τη μοίρα του στα χέρια του.

Μπορεί να είναι κι έτσι.

Μπορεί και όχι.

Δεν ξέρω.

Πάντως, ελπίζω να βγεις αληθινός και να μιλήσει η ανάγκη.

Αυτά τα λίγα

Μ.
Παόκι

(Αγαπητό Παόκι, έχει μιλήσει η ανάγκη. Χιλιάδες Έλληνες έφυγαν και φεύγουν από την Ελλάδα. Επίσης, εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες το έχουν βουλώσει, για να μην χάσουν την δουλίτσα τους. Από ανάγκη γίνονται και αυτά. Το θέμα είναι πως ο καθένας οδηγήθηκε από την ανάγκη στο να λύσει το δικό του θέμα και δεν υπερίσχυσε το κοινό καλό. Ήταν πολύ σημαντικά τα δυο πρώτα χρόνια μετά την χρεοκοπία -όταν οι πολίτες ήταν μαζικά στους δρόμους- και έπρεπε να είχε γίνει κεντρικό σύνθημα και αίτημα η απονομή Δικαιοσύνης. Αυτό δεν έγινε, χάθηκε το momentum. Δεν είναι και λίγοι οι άνθρωποι που υπηρετούν την διάλυση και το ξεπούλημα της χώρας, επειδή οι ίδιοι κονομάνε. Και προστέθηκαν κι άλλοι. Αρκεί κάποιος να παρατηρήσει πόσοι δημοσιολογούντες έκαναν την κωλοτούμπα μαζί με τον Τσίπρα το καλοκαίρι του 2015. Και ξαφνικά, βρεθήκαμε μόνοι μας. Εγώ αρχίζω να αισθάνομαι γραφικός, ενώ σκέφτομαι πως, αν είχα κάνει κι εγώ την κωλοτούμπα, σήμερα θα ήμουν πολύ …ευκατάστατος. Χώρια που θα με θεωρούσαν και μάγκα. Γιατί μάγκας στην Ελλάδα είναι ο απατεώνας. Οδηγούμαι στο συμπέρασμα πως οι Έλληνες δεν θέλουν και δεν μπορούν. Μακάρι να διαψευστώ. Όπως βλέπεις, το έχουμε ρίξει στις ευχές. Έχει ο Θεός! Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.