There is no alternative

Η επιβίωση του pitsirikos.net εξαρτάται αποκλειστικά από τους αναγνώστες του. Γίνετε συνδρομητές εδώ.

Γεια σου Πιτσιρίκο,
Πέρασε καιρός που δεν σου έχω γράψει. Αλλαγές και πάλι αλλαγές, και οι παραλίες ακόμα μακρυά.
Ο Ηλίας έγραψε για το there is no alternative, Γκλoυκ. Ένα επιχείρημα που το έχω ακούσει από τόσους και τόσους πλέον, προσθέτοντας ότι είμαστε ουτοπιστές όταν μιλάμε για μια πιο δίκαιη κοινωνία και την μετάβαση από τον καπιταλισμό στον σοσιαλισμό.

Διαβάζοντας τον Βασίλη Ραφαηλίδη τελευταία, στην “Μεγάλη περιπέτεια του Μαρξισμού”, δεν θα μπορούσα να μην χαρώ όταν το βιβλίο ξεκινάει με αναφορά στο βιβλίο του Τόμας Μουρ “Ουτοπία”, ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία.

Έχουμε μείνει στάσιμοι, Πιτσιρίκο. Αυτό καταλαβαίνω.

Το no alternative αυτό διδάσκει. Είναι ένα τέλμα στην ανθρώπινη και κοινωνική εξέλιξη.

Το no alternative δημιουργεί μια καθημερινότητα που απλά μαθαίνεις να κάνεις διαλείμματα από αυτή την κατάσταση.

Βλέποντας την κατάσταση από διαφορετικό πρίσμα και επίπεδο κάθε φορά, μεταφέροντας τη συζήτηση από το πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο στο απλά καθημερινό που όλα είναι τόσο θαμπά, το no alternative μεταφράζεται σε:

Πάω στην δουλειά κάθε μέρα, φυσάω και ξεφυσάω, γυρίζω σπίτι, προσπαθώ να βρω διεξόδους σε κάποια ενδιαφέροντα και κάνω το μπρέικ μου.

Τα ενδιαφέροντα δεν είναι όμως προτεραιότητα και απλά κάνεις διάλειμμα από όλα. Για να πάρεις μια ανάσα. Φυσικά, υπάρχουν κάποιοι που κάνουν την δουλειά τους και τους ευχαριστεί, αλλά θα έλεγα αυτό δεν θα λεγόταν δουλειά.

Αν δεν έχεις δουλειά, ξυπνάς το πρωί, φυσάς, ξεφυσάς και έχεις αυτό το βάρος και άγχος της ανεργίας να κουβαλάς κάθε μέρα σε καθετί κάνεις.

Κάποιοι είναι τυχεροί να κάνουν πιο εποικοδομητικά διαλείμματα. Δραστηριοποιούνται σε διάφορες οργανώσεις και άλλα πολιτιστικά θέματα. Πάνε πιο συχνά στην παραλία.

Όλοι κάνουν το μπρέικ τους με διαφορετικούς τρόπους.

Φυσικά, βλέποντας την κατάσταση σε θεωρητικό επίπεδο πάντα υπάρχουν εναλλακτικές. Παιδεύεσαι, διαβάζεις, συζητάς, οργανώνεσαι, δρας. Αποκτάς ταξική συνείδηση. Καταλαβαίνεις, ψάχνεις, αναλύεις, σκέφτεσαι. Θες τους επαναστάτες σου! Αλλά ας μην ανοίξω αυτή την συζήτηση.

Πόσες φορές θες να τα παρατήσεις και να πας να ζήσεις κάπου που θα μπορούσες να έχεις τα βασικά;

Δεν ξέρω αν μοιράζονται και άλλοι αυτήν την σκέψη με μένα αλλά σε αυτό που καταλήγω είναι ότι περιθωριοποιείσαι.

Αν σκέφτεσαι και αντιδράς, περιθωριοποιείσαι.

Αν λες πως υπάρχει εναλλακτική, περιθωριοποιείσαι.

Αν θες να φύγεις από το καπιταλιστικό μοντέλο, περιθωριοποιείσαι. Όσους φίλους και να έχεις, όσο και αν σε στηρίζουν.

Βέβαια, η ζωή είναι ωραία και διαβάζουμε πιτσιρίκο στα διαλείμματα μας. Άντε και κάνα βιβλίο.

Δεν έχω επίλογο να σου γράψω. Κλείνω με την σκέψη της παραλίας, της ηρεμίας στο μυαλό και με μια ευχή σε όλους για ισορροπία σε ότι κάνουν.

Κιου

Κάτω Χώρες

(Αγαπητέ φίλε, τις τελευταίες ημέρες διαβάζω το βιβλίο του Τζέραλντ Άλαν Κοέν “Αν θέλεις την ισότητα, γιατί είσαι τόσο πλούσιος;” από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης. Ο Κοέν ασκεί κριτική τόσο στον μαρξισμό όσο και στον πολιτικό φιλελευθερισμό, και γράφει πως δεν αρκεί ούτε η ιστορία, ούτε γενικά η πολιτική. Ο Κοέν πιστεύει πως απαιτείται πρώτα απ’ όλα μια ηθική επανάσταση, μια επανάσταση στην ανθρώπινη ψυχή. Κι εγώ αυτό πιστεύω. Απαιτείται άλμα συνείδησης. Μη φοβάστε την περιθωριοποίηση. Κάποια από τα σημαντικότερα μυαλά στην ιστορία της ανθρωπότητας ήταν στο περιθώριο στην εποχή τους. Άλλωστε, υπάρχει μια γενναιότητα στη μοναξιά. Και τιμιότητα. Όσο για την Ουτοπία, διαβάστε κάτι που έγραψα. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.