Ένας φανταστικός(;) διάλογος

– Καλημέρα, καθίστε παρακαλώ. Να κεράσουμε κάτι;

– Φρέντο εσπρέσο μέτριο. Με μαύρη ζάχαρη…

– Ονομάζεστε;

– Τασέλης. Μάντος Τασέλης.

– Επάγγελμα;

– Υπουργός.

– Πρώην υπουργός, θα εννοείται…

– Μια φορά υπουργός, μια ζωή υπουργός κύριε πρόεδρε…
Χα χα χα… Στην Ελλάδα ζούμε.

– Εμείς. Εσείς πλέον κάπου στο Μιζεϊτζάν, αν δεν κάνω λάθος…

– Ναι. Μια χαρά εκεί. Έχει και κάτι μουν@ρες κύριε πρόεδρε…

– Ντροπή σας κύριε Μαντέλη. Λίγο σεβασμό στον θεσμό…

– Τασέλης κύριε πρόεδρε, Τασέλης.

– Συγγνώμη, σας μπέρδεψα με κάποιον άλλον. Είναι και οι υποθέσεις σας σχετικές, ξέρετε…

– Τέλος πάντων, να τελειώνουμε, έχουμε και δουλειές. Σύντομα σας παρακαλώ κύριε πρόεδρε…

– Κύριε Μαντέλη! Λίγο σεβασμό στον θεσμό…

– Τασέλης κύριε πρόεδρε, Τασέλης. Γίνεστε κουραστικός.

– Έχετε μια υπόθεση που εκκρεμεί σχετικά με…

– Ναι. Με τη Miesens. Ξέρω ξέρω…

– Λοιπόν…

– Τι λοιπόν, νόμιμη προμήθεια κύριε πρόεδρε. Τόση δουλειά, να μην κάνω κι εγώ ένα δωράκι στον εαυτό μου.

– Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα κύριε Τασέλη μου…

– Επιτέλους με μάθατε. Λίγο καθυστερημένος αλλά…

– Ντροπή σας, κύριε Μαντέλη. Λίγο σεβασμό στον θεσμό…

– Ααααα καλά… Έστω Μαντέλης. Για να τελειώνουμε. Βαρέθηκα.

– Ένοχος λοιπόν, κύριε Τασέλη. Για ξέπλυμα μαύρου χρήματος.
450.000 γερμανικά μάρκα ήταν αυτά…

– Χα χα χα. Εδώ γελάμε…

– Κύριε Τασέλη. Σας παρακαλώ. Είπαμε, σεβαστείτε τον χώρο. Και τον θεσμό. Θα με αναγκάσετε να φωνάξω τη φρουρά.

– Τζάμπα με ταλαιπωρείτε, κύριοι. Κι άλλος καταδικάστηκε και τώρα ρίχνει τις βουτιές του στις πισίνες…

– Ποιον εννοείτε;

– Το Τσάχη. Τον Ακατζόπουλο…

– Ναι, αλλά με κάτι υποβρύχια δεν είχε μπλέξει αυτός; Οπότε, βρίσκεται στο στοιχείο του. Τέλεια.

– Σας βρίσκω πολύ σωστό κύριε πρόεδρε. Τελικά υπάρχει δικαιοσύνη…

– Σας ευχαριστώ.

– Συντομεύετε, θα χάσω την πτήση…

– Κάθειρξη οχτώ ετών.

– Ρε, δεν πάτε καλά λέω εγώ…

– Η κυβέρνηση αποφάσισε να αποδοθεί επιτέλους δικαιοσύνη κύριε Σκατέλη.

– Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;

– Θα φωνάξω την φρουρά. Επιτέλους, σεβασμός στους θεσμούς αυτού του τόπου!

– Συγγνώμη κύριε πρόεδρε αλλά, σας είπα, αγχώνομαι για την πτήση και μου βγαίνει ένα νευρικό χιούμορ… Τέλος πάντων, ό,τι νομίζετε. Έτσι κι αλλιώς, ο γουρλομάτης πάει για πρωθυπουργός και ξέρει από Miesens…

– Είναι και η κοινή γνώμη κύριε Τασέλη… Τι θα πει η κοινή γνώμη;

– Ποιος τη γ@μάει την κοινή γνώμη κύριε πρόεδρε… Χα χα χα χα χα…

– Φρουρά, φρουρά!

– Η κοινή γνώμη βλέπει Survivor πρόεδρεεεεε…

– Τέλειωσε το Survivor, κύριε Ντάνο μου…

– Καλά, τώρα καβαλάει ροζ φλαμίνγκο…Μάντος. Μάντος Τασέλης. Όχι Ντάνος. Το ξεσκίσατε το όνομά σήμερα κύριε πρόεδρε, θα φωνάξω τη φρουρά!

– Ησυχία στο ακροατήριο. Παρακαλώ, παρακαλώ!
Κύριε Σπαλιαρέλη, την προσοχή σας στις παρακάτω βασικές ερωτήσεις.
Και αφήστε επιτέλους τις εξυπνάδες και τους υπαινιγμούς.
Είχατε ποτέ όλα αυτά τα χρόνια κάποια σχέση με αναρχικούς;
Ερωτική ή φιλική;

– Πάτε καλά κύριε πρόεδρε. Εγώ; Με τους αναρχοάπλυτους;

– Καλώς.
Κάνατε κανένα ταξίδι προς Βαρκελώνη τα τελευταία χρόνια;

– Δεν γουστάρω Βαρκελώνη, κύριε πρόεδρε. Είμαι Ρεάλ Μαδρίτης.

– Σίγουρα;

– Εντάξει. Μόνο μια φορά. Περαστικός. Δεν είχε απευθείας πτήση για Κανάριους Νήσους…

– Το δικαστήριο σας αναγνωρίζει, κύριε υπουργέ, τα ελαφρυντικά του προτέρου εντίμου βίου και της μετέπειτα καλής συμπεριφοράς. Το δείγμα DNA που βρέθηκε στη μηχανή αποτρίχωσης της Miesens, όπως αποφάνθηκε το εργαστήριο του CSI Alexandras, είναι ποιοτικά και ποσοτικά μη ικανό να αποτελέσει καθοριστικό στοιχείο καταδίκης.
Κάθειρξη οχτώ ετών με αναστολή και δεχτείτε την ειλικρινή συγγνώμη μας
για την ταλαιπωρία…

– Σας ευχαριστώ, κύριε πρόεδρε. Καλό καλοκαίρι και καλές βουτιές!

– Καλές βουτηχτές, κύριε Τασέλη μου!

– Κύριε πρόεδρε… Λίγο σεβασμός στους θεσμούς.

– Καλές βουτιές, καλές βουτιές κύριε Ντάνο μου!
Συγγνώμη, αλλά με κούρασε η διαδικασία…

– Κανένα πρόβλημα. Το θέμα είναι πως αποδόθηκε δικαιοσύνη.
Και λειτουργούν οι θεσμοί. Θα τους σέβομαι κύριε πρόεδρε.
Το υπόσχομαι!

Φίλε μου Πιτσιρίκο

Σκάρωσα στα γρήγορα αυτόν τον διάλογο, που μάλλον δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα. Μετά από μια περίοδο δυσάρεστων γεγονότων και έντονης στενοχώριας, έχω τα κέφια μου αυτές τις μέρες.

Μου έχει μείνει αυτή η φράση που έχεις γράψει άπειρες φορές:

«Με λιγότερα χρήματα μπορούμε να ζήσουμε, χωρίς Δικαιοσύνη όχι.»

Βέβαια, το ξέρω πολύ καλά πως έχει πιαστεί το χέρι σου να γράφεις για τη Δικαιοσύνη που την χάσαμε. Πού είναι η Δικαιοσύνη; Εεεεε;

Καλά, μεταξύ μας, ποτέ δεν ήταν εδώ. Ήταν πάντα εκεί. Με τους άλλους.

Αλλά εμείς θα ζήσουμε. Και μάλιστα όπως εμείς γουστάρουμε. Και θα τα περνάμε ωραία. Το χρωστάμε στον εαυτό μας και σ’ αυτούς που αγαπάμε και μας αγαπάνε.

Πολλά φιλιά!

Παναγιώτης

(Αγαπητέ Παναγιώτη, δεν υπήρξε υπουργός του Σημίτη που να μην έβαλε χέρια και πόδια στο μέλι αλλά ο Σημίτης αφενός δεν είχε ιδέα και αφετέρου ήταν ο καλύτερος πρωθυπουργός που πέρασε ποτέ. Αποδίδεται Δικαιοσύνη σήμερα στην Ελλάδα. Αποδίδεται η Δικαιοσύνη του να γίνεσαι δούλος με την θέλησή σου και να αφήνεις τη ζωή σου στα χέρια καθαρμάτων. Να είσαι καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.