Αν η δικαιοσύνη δεν είχε χρεοκοπήσει, ίσως δεν θα φτάναμε στην κρίση

Γεια σου πιτσιρίκο
“Ο τοίχος είχε τη δική του ιστορία” έλεγαν κάποτε, όπως και τη δική του ποίηση θα συμπληρώσω εγώ. Έτσι λοιπόν και ο τίτλος του κειμένου κοσμούσε κάποιον τοίχο κάποια στιγμή τα τελευταία 7 χρόνια. Θα το συμπεριλάμβανα στα δέκα πιο σοφά graffiti που έχω διαβάσει, μαζί με το “Όταν τα σκατά αποκτήσουν αξία, οι φτωχοί δε θα έχουν κώλo”.

Το να ζει κανείς σε ενδιαφέροντες καιρούς είναι …ενδιαφέρον (ντα), γιατί μπορεί -αν το μυαλό του δεν είναι γεμάτο Survivor, make up ή video games- να λύσει διάφορες απορίες που πιθανόν θα είχε, όπως το “Γιατί ο κόσμος αποκεφάλιζε δικαστές στη Γαλλική επανάσταση;”.

Γενικά, δεν είναι τυχαίο που μεγάλες ιστορικές αλλαγές συχνά ακολουθούνταν από ένα ξερίζωμα ΣΥΡΙΖΑ (χοχοχο) της δικαστικής κάστας.

Σεισάχθεια, το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, η διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου, όλα, όλως τυχαίως, ακολούθησαν μεγάλες συγκρούσεις.

Γενικά, είναι πολύ περίεργη τόση συσσωρευμένη οργή του κόσμου για το δικαστικό σύστημα.

Οι νόμοι υποτίθεται πως είναι εκεί για να προστατεύουν τους πολίτες. Τι γίνεται;

Ένα πολύ διασκεδαστικό κομμάτι για τη δικαστική εξουσία βρίσκει κανείς στον Brecht -αν του αρέσει το θέατρο και το μυαλό του δεν είναι γεμάτο surviv…ναι, καταλάβατε που το πάω, μην επαναλαμβάνομαι- και το “Ο καυκασιανός κύκλος με την κιμωλία”.

Μικρή παρένθεση για τους αρχάριους, πολλά θεατρικά κείμενα βρίσκονται σε pdf στο διαδίκτυο και είναι συχνά το ίδιο διασκεδαστικό να τα διαβάζεις, όπως το να βλέπεις την παράσταση.

Εκεί βλέπουμε τον Aζντάκ, έναν μουζίκο που καταλήγει να γίνει δικαστής ο οποίος, αν και σαφώς διεφθαρμένος, γίνεται περιέργως συμπαθητικός λόγω της καφρίλας του άλλα νομίζω κυρίως λόγω μιας έλλειψης υποκρισίας.

Οι ανάγκες του είναι γήινες, οι δωροδοκίες του φαΐ και γκομενάκια, και, όταν επικαλείται τον νόμο και την τάξη, το κάνει καταφανώς τρολάροντας την συνηθισμένη ρητορική και το κοινό του.

Μια που πιάσαμε την υποκρισία, αρχίζει να γίνεται προφανές και στον πιο αδαή το πόσο η δικαστική εξουσία αρχίζει να απέχει από τις αρχές της δικαιοσύνης που η ίδια υποτίθεται πρεσβεύει.

Αυτό δεν είναι φυσικά κάτι καινούργιο ούτε είναι αιτία για έκπληξη.

Την δικαιοσύνη την ασκούν άνθρωποι, και, όταν οι άνθρωποι ζουν μέσα σε ένα άνισο σύστημα, όπως ο καπιταλισμός, η δικαιοσύνη αναγκαστικά θα αντανακλά της ίδιες ανισότητες μέσα της.

Στις πρόσφατες δίκες της Ηριάννας και του Τάσου Θεοφίλου που ήρθαν στο προσκήνιο, το πιο τρανταχτό χαρακτηριστικό είναι το πόσο αδύναμο, με κατασκευασμένα στοιχεία ήταν το κατηγορητήριο, και το πόσο η έλλειψη ουσιαστικών στοιχείων αγνοήθηκε επιδεικτικά από τους δικαστές.

Προφανώς, αυτή η παρασπονδία δεν ήταν αρκετή δια να μη θεωρηθεί η κυρία Ζωή Αποστολίδου άξια να πάρει προαγωγή ως πρόεδρος εφετών λίγες ημέρες μετά την εκδίκαση της υπόθεσης της Ηριάννας.

Καθόλου άσχημα για ένα σύστημα που υψώνει το δάκτυλο κάθε φορά που γίνονται αντιδράσεις που ξεφεύγουν από το “νόμο και την τάξη”. Και δυστυχώς δε μιλάμε για τον Αζντάκ εδώ.

Φυσικά, οι αναρχικοί, λέει η επίσημη προπαγάνδα, καίνε μαγαζιά οπότε η Ηριάννα, που ωστόσο δεν είναι αναρχική, πρέπει να αντιμετωπιστεί με τη σοβαρότητα που αντιμετωπίζονται οι αναρχικοί, περίπου δηλαδή ως τρομοκράτες.

Εξάλλου, η θεωρία των δύο άκρων λέει πως η αριστερά και η δεξιά είναι οι δύο όψεις του ίδιου εξτρεμιστικού νομίσματος.

Γι αυτό άλλωστε ο αξιότιμος κύριος εισαγγελέας Ιωάννης Προβατάρης, ο οποίος εισηγήθηκε να μην πάρει αναστολή η Ηριάννα, πρότεινε πριν λίγο καιρό την αποφυλάκιση των χρυσαυγιτών, για την την εγκληματική και δολοφονική δράση των οποίων υπάρχει πληθώρα αποδεικτικών στοιχείων και μαρτυριών.

Αλλά ας μην γινόμαστε θύματα των θεωριών συνωμοσίας.

Ίσως είναι σύμπτωση πως οι κινήσεις της αντιτρομοκρατικής έγιναν κυρίως τις εποχές των αξιότιμων κύριων υπουργών Δένδια, Χρυσοχοϊδη και Λοβέρδου, ενώ η Νέα Δημοκρατία -που ήταν στην κυβέρνηση και την συγκυβέρνηση εκείνο τον καιρό- είχε αποδεδειγμένα σχέσεις με τη Χρυσή Αυγή και πολλούς ακροδεξιούς στο σώμα της.

Εξάλλου, ήταν οι εποχές που οι υποθέσεις διαφθοράς είχαν πολλαπλασιαστεί επικίνδυνα, και έπρεπε κάπως η κυβέρνηση να δείξει πως η δικαιοσύνη δεν είναι τελείως διακοσμητική στην Ελλάδα.

Ο κύριος Λοβέρδος μάλιστα έγινε διάσημος με τις προσαγωγές και τον δημόσιο διασυρμό των επίσης αθώων οροθετικών γυναικών, πολλές από τις οποίες αργότερα αυτοκτόνησαν χωρίς κανένας από τους διαπλεκόμενους να τιμωρηθεί.

Σήμερα γνωρίζουμε πως ομάδες κουκουλοφόρων -σαν αυτούς που με καταπληκτικό timing έκαψαν χτες την Ερμού- καθώς και χρυσαυγιτών συνεργάζονταν με την αστυνομία, τουλάχιστον πριν αλλάξει η κυβέρνηση και πριν έρθουν τα στοιχεία στη δημοσιότητα- κάτι επίσης πολύ δύσκολο καθότι τα περισσότερα ΜΜΕ εργάζονταν επιμελώς στο να αποκρύψουν αυτές τις σχέσεις.

Φυσικά, όλο αυτό το βαθύ κράτος δεν άλλαξε με την αλλαγή κυβέρνησης.

Αντιθέτως, παρά τη μερική συνθηκολόγηση του με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, συνεχίζει να λειτουργεί και να περιμένει την πτώση της τωρινής κυβέρνησης, ώστε να συνεχίσει ανενόχλητο τη δουλειά του με ομοϊδεάτες οι οποίοι δεν θα το εμποδίζουν στο “θεάρεστο” έργο του.

Και το πιο εξαιρετικά αστείο είναι το πώς το βαθύ κράτος προσπαθεί να κάνει αντιπολίτευση λέγοντας πως η κυβέρνηση παρεμβαίνει στην κατά τα άλλα “ανεξάρτητη” δικαιοσύνη.

Η δικαιοσύνη όμως, για να είναι “ανεξάρτητη”, πρέπει να είναι ίδια για όλους.

Επίσης, πρέπει να αποδέχεται τα επιστημονικά στοιχεία, όπως τους δεκάδες επιστήμονες που κατέθεσαν πως το στοιχείο του DNA δεν επαρκεί για να αποδειχτεί η ενοχή της Ηριάννας.

Αν δεν το κάνει, είναι μια μεταφυσική δικαιοσύνη, ή μια δικαιοσύνη που δρα πολιτικά.

Ξέρετε, κάτι σαν το μεσαίωνα που έκαιγαν μάγισσες ή στην Τουρκία που είναι σε καθεστώς πρακτικά δικτατορίας και συλλαμβάνεται κόσμος για πολιτικούς λόγους.

Ευτυχώς, εμείς είμαστε Ευρωπαίοι και χριστιανοί, όχι άγριοι σαν αυτούς.

Γενικά, τα πάμε περίφημα σαν χώρα! Φουλ εκσυγχρονισμός!

Αυτό δεν προκαλεί καμιά εντύπωση, φυσικά, καθότι σαν Έλληνες νιώθουμε πολύ άνετα με τα κάστανα και τη μεταφυσική.

Στο κάτω κάτω, ο μέσος Έλληνας νιώθει απύθμενο κόμπλεξ προς την επιστήμη για λόγους που έχεις αναλύσει στο πιο πολυδιαβασμένο σου κείμενο.

Πάντως, η δικαιοσύνη -όταν λειτουργεί- δρα καταλυτικά ακόμα και σε ένα καπιταλιστικό σύστημα.

Όταν δούλευα στη Γερμανία -έτσι για να ερεθίσω και το φιλοευρωπαϊκό κοινό- και η εταιρεία όπου δούλευα χρεοκοπούσε, γνωρίζαμε πως το κράτος θα μας υπεράσπιζε και θα μας έδιναν τα δεδουλευμένα μας.

Οι εργαζόμενοι συζητούσαν για την κατάσταση ανοιχτά και ετοίμαζαν νομικές διαδικασίες.

Στην Ελλάδα αυτά είναι ψιλά γράμματα και γενικά οι εργαζόμενοι είναι πολύ φοβισμένοι ως το σημείο να επιτίθενται σε όσους διεκδικούν τα αυτονόητα.

Αν η δικαιοσύνη λειτουργούσε, αυτό δε θα συνέβαινε.

Για να τελειώνω, γιατί το τράβηξα πολύ το κείμενο, ήθελα να καταγράψω μερικά επεισόδια του σήριαλ, μέρες που είναι, μια που απ’ότι φαίνεται την ιστορία θα την γράψουν οι άλλοι, και θα ήθελα στο απολίθωμα του σκληρού δίσκου του blog πιτσιρίκου που θα βρεθεί σε χίλια χρόνια να υπάρχει άλλη μια εναλλακτική ανάγνωση ανάμεσα στις τόσες άλλες.

Όπως λέει και η ΝουΔου, στόχος μας η α-λήθεια.

Καλές βουτιές πιτσιρίκο και να είσαι καλά.

Α.

(Αγαπητέ φίλε, όπως έγραφα το 2011, “ούτε που τους περνάει από το μυαλό πως -πριν χρεοκοπήσει μια χώρα- έχει ήδη χρεοκοπήσει η Δικαιοσύνη της”. Δεν ξέρω πόσες φορές έγραψα τα τελευταία χρόνια πως το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι η χρεοκοπία αλλά η απουσία Δικαιοσύνης. Δεν ξέρω πόσες φορές έγραψα πως με λιγότερα μπορούμε να ζήσουμε αλλά χωρίς Δικαιοσύνη είμαστε τελειωμένοι. Κι όμως, η απονομή Δικαιοσύνης -ξεκινώντας από τους υπεύθυνους για την χρεοκοπία της χώρας- δεν έγινε ποτέ κεντρικό αίτημα των Ελλήνων. Σάπια η Δικαιοσύνη, σάπιοι οι δικαστές, σάπια και η Ελλάδα. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.