Του Γιάννη Αντετοκούνμπο δεν του πέφτει λόγος

Με αφορμή τη μη συμμετοχή του Γιάννη Αντετοκούνμπο, λόγω τραυματισμού, στην εθνική ομάδα για τους αγώνες του Ευρωμπάσκετ -και τον πόλεμο δηλώσεων που έχει ξεσπάσει ανάμεσα στη Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης, το NBA και τους Μιλγουόκι Μπακς για το αν είναι αληθινός ο τραυματισμός του παίκτη-, σκέφτομαι πως ο Αντετοκούνμπο έχει τον τελευταίο λόγο σε αυτή την ιστορία.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως ο Αντετοκούνμπο επιθυμεί να αγωνιστεί με την εθνική ομάδα, είτε είναι τραυματισμένος, είτε όχι.

Όμως, ο Αντετοκούνμπο έχει υπογράψει ένα πολύ ακριβό συμβόλαιο στο NBA που θα του αποφέρει εκατομμύρια -καμία σχέση με τα χρήματα που δίνει στους παίκτες της Εθνικής Ομάδας η ΕΟΚ- αλλά τον καθιστά περιουσιακό στοιχείο της ομάδας του.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είναι ένας υπάλληλος.

Εκατομμυριούχος μεν, υπάλληλος δε.

Και οι υπάλληλοι δεν έχουν άποψη.

Αν έχουν, καλούνται να την κρατήσουν για τον εαυτό τους.

Γιατί οι υπάλληλοι έχουν αφεντικό.

Κι αυτό που μετράει είναι η γνώμη -και το συμφέρον- του αφεντικού.

Δεν ενδιαφέρουν κανέναν οι πολιτικές και κοινωνικές απόψεις του Λιονέλ Μέσι, ενώ καλό θα ήταν να μη μας τις λέει γιατί μπορεί να δυσαρεστηθούν οι χορηγοί και να χαθούν πελάτες.

Δεν είναι τυχαίο πως οι διάσημοι μαύροι σταρ του NBA δεν αντιδρούν ιδιαίτερα όταν αστυνομικοί δολοφονούν μαύρα παιδιά χωρίς λόγο.

«Φίλε, πληρώνεσαι με εκατομμύρια για να παίξεις την μπαλίτσα σου, οπότε βγάλε τον σκασμό γιατί μπορεί να δυσαρεστήσεις τους λευκούς οικογενειάρχες που έρχονται στο γήπεδο για να σε δουν να καρφώνεις, ενώ αυτοί σαβουρώνουν τα χάμπουργκερ».

Οι διάσημοι παίκτες και αθλητές είναι εμπορικά προϊόντα.

Κάποιοι άλλοι εκμεταλλεύονται το ταλέντο τους, για να βγάλουν εκατομμύρια.

Φυσικά, υπάρχουν κάποιοι παίκτες και αθλητές που σπάνε τον κανόνα και δεν διστάζουν να εκφράσουν ελεύθερα την άποψή τους.

Όλοι γνωρίζουμε την περίπτωση του Ντιέγκο Μαραντόνα και το πώς τελείωσε η ποδοσφαιρική του καριέρα.

Επίσης, ξέρουμε διάσημους Ευρωπαίους μπασκετμπολίστες που παίζουν στο NBA και αδιαφόρησαν για τις προτροπές των ομάδων τους να μη συμμετέχουν σε αγώνες των εθνικών τους ομάδων.

Βέβαια, για να θεωρηθεί πως έχεις το δικαίωμα να εκφράσεις ελεύθερα την άποψή σου και να κάνεις επιλογές που είναι κόντρα στα συμφέροντα των αφεντικών σου, πρέπει να είσαι τεράστιο αθλητικό μέγεθος.

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δεν ανήκει ακόμα σε αυτή την κατηγορία.

Μπορεί, όμως, να γίνει ένας από τους δέκα καλύτερους παίκτες όλων των εποχών.

Μπορεί να γίνει και ο καλύτερος παίκτης όλων των εποχών.

Και τότε, κανείς δεν θα μπορεί να του υποδείξει αν θα μπορεί να συμμετέχει -αν το επιθυμεί- στους αγώνες της εθνικής ομάδας.

Η ιστορία του Γιάννη Αντετοκούνμπο είναι πάρα πολύ όμορφη.

Ένας Έλληνας, παιδί Αφρικανών μεταναστών, μεγαλώνει με δυσκολίες στα Σεπόλια, και στα 19 του χρόνια γίνεται σταρ του NBA.

Οπωσδήποτε, είναι μαγικό να γίνεσαι σταρ του NBA, ενώ το αναμενόμενο θα ήταν να βαλτώσεις στην Ελλάδα, να συνεχίσεις να πουλάς τσάντες και γυαλιά ηλίου στον δρόμο, και να σε κυνηγάνε οι νεοναζί στους δρόμους της Αθήνας.

Αυτό συμβαίνει με πολλά παιδιά Αφρικανών μεταναστών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα και δεν έχουν το ταλέντο του Αντετοκούνμπο.

Το μοναδικό ταλέντο του Γιάννη Αντετοκούνμπο του άνοιξε διάπλατα τις πόρτες για την επιτυχία και τον πλούτο.

Είναι δικαίωμά του και υποχρέωσή του να κοιτάξει πρώτα τον εαυτό του και την οικογένειά του.

Όσο για τους «εθνικόφρονες» που παθαίνουν υστερία με τις εθνικές ομάδες -και τα βλέπουν όλα ως προδοσία-, ας τους ενημερώσει κάποιος πως, μέχρι τα 18 του χρόνια, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, όπως και τα αδέρφια του, δεν είχε επίσημα έγγραφα και δεν θεωρείτο πολίτης της Ελλάδας, αν και γεννήθηκε στην Ελλάδα.

Και βέβαια, αν δεν είχε αυτό το μοναδικό ταλέντο, δεν θα είχε γίνει ακόμα πολίτης της Ελλάδας.

Ας κρίνουν τον Γιάννη Αντετοκούνμπο για τη μη συμμετοχή του στην Εθνική Ομάδα αυτοί που δεν έχουν αφεντικό ή, έστω, αυτοί που τολμούν να πουν όχι στο αφεντικό τους.

Για σκεφτείτε το λίγο.

Εύχομαι στον Γιάννη Αντετοκούνμπο να λάμψει, να γνωρίσει την αποθέωση και να έρθει μια μέρα που δεν θα είναι πια υπάλληλος.

Γιατί οι υπάλληλοι έχουν υποχρεώσεις.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.