Οι Έλληνες γίνονται αναρχικοί και γυρνάνε την πλάτη τους στις κληρονομιές

Και νέα αύξηση παρουσιάζουν το 2017 οι αιτήσεις αποποίησης κληρονομιάς, αποδεικνύοντας πως πολλοί Έλληνες έχουν ξεφύγει πια από τον υλισμό και τον καταναλωτισμό, και έχουν στραφεί στο πνεύμα και στην Τέχνη.

Όλο και περισσότεροι Έλληνες γίνονται αναρχικοί και αποποιούνται τις κληρονομιές, επηρεασμένοι από την φράση του Προυντόν «η ιδιοκτησία είναι κλοπή».

Λογικό είναι να αποποιούνται όλο και περισσότεροι Έλληνες τις κληρονομιές, αφού ουσιαστικά αποποιούνται τα χρέη των γονιών τους που τα τίναξαν.

«Ευχαριστώ, πατέρα, για τα χρέη που μου άφησες -μαζί με το τριάρι στο Παγκράτι- αλλά δεν θα πάρω ούτε το τριάρι, ούτε τα χρέη σου που πάνε πακέτο με το τριάρι».

Βέβαια, διαπιστώνουμε πως υπάρχουν χρεωμένοι άνθρωποι που καταφέρνουν να βγουν από τα Μνημόνια -πεθαίνοντας-, οπότε αυτό είναι πολύ αισιόδοξο, αφού κάποια στιγμή θα βγούμε όλοι.

Δυο τρόπους έχουν οι Έλληνες για να βγουν από τα Μνημόνια: να τα τινάξουν ή να μεταναστεύσουν.

Μετά την αποποίηση της χώρας τους, οι Έλληνες αποποιούνται και τις κληρονομιές.

Βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως -παρ’ όλα τα μεγάλα και πατριωτικά λόγια- τα κράτη δεν είναι τίποτε άλλο από άθροισμα οικοπέδων.

Οπότε, αν όλοι οι Έλληνες αποποιηθούν τις κληρονομιές, δεν θα υπάρχει Ελλάδα.

Κι επειδή τις τελευταίες ημέρες είναι θέμα συζήτησης και διαφωνιών -για μια ακόμα φορά- το ποιος έχει το δικαίωμα να κρατάει την ελληνική σημαία, αν οι Έλληνες δεν έχουν οικόπεδα στην Ελλάδα, και άρα δεν έχουν χώρα, προκύπτει θέμα με το πού θα τοποθετηθεί η ελληνική σημαία.

Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχούν όλοι αυτοί οι υπερπατριώτες -που δεν τους πειράζει ότι χάθηκε η χώρα αλλά τους απασχολεί ποιος θα κρατάει τη σημαία- για το πού θα τοποθετηθεί η ελληνική σημαία, αν δεν μείνει κανένα οικόπεδο της Ελλάδας σε Έλληνες.

Μπορούν να την βάλουν στον κώλo τους.

Σε ελληνικό κώλo.

(Στον τόπο που έζησαν ο Περικλής, ο Σωκράτης και ο Αριστοτέλης, 26 αιώνες μετά, κυριαρχεί η σκέψη του παπαδαριού, του Τσιάρτα και του Σφακιανάκη. Μια χαρά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.