Μακεδονομάχος εξ αποστάσεως
Πιτσιρίκο γεια σου,
Προσπαθούσα σήμερα να εξηγήσω σε ένα φίλο Γερμανό τι γίνεται με το Mακεδονικό και γιατί γίνεται τόση φασαρία στα μέρη μου. Η αλήθεια είναι ότι δεν τον ένοιαζε και πολύ. Όλο και κάποιο λόγο θα βρήκαν πάλι οι Έλληνες για να φωνάζουν -κάνουν και τίποτα άλλο;- σκεφτόταν.
Ήξερα ότι οι αριθμοί θα του τραβήξουν το ενδιαφέρον, οπότε ξεκίνησα με τη διαφορά στην τάξη μεγέθους στις εκτιμήσεις της αστυνομίας και των διοργανωτών.
Δεν μπορούσε να φανταστεί πώς γίνεται να υπάρχει τέτοια διαφορά στα νούμερα, και προσπαθούσε να βρει μια λογική εξήγηση.
Μετά από λίγο, βέβαια, το’ πιασε, και ζήτησε την προσωπική μου εκτίμηση για το πλήθος.
Απάντησα ότι αφού για τη Θεσσαλονίκη η αστυνομία είπε ότι ήταν 90 χιλιάδες -ενώ ήταν πιθανότατα πάνω από 300 χιλιάδες-, η απλή μέθοδος των τριών λέει ότι στην Αθήνα θα είχε γύρω στο μισό εκατομμύριο.
Τρόμαξε από τον αριθμό.
Λέει πως, όταν το ένα δέκατο του πληθυσμού μιας πόλης -και δη της πρωτεύουσας- είναι στους δρόμους, μάλλον πρόκειται για επανάσταση.
Μετά προσπάθησα να του περιγράψω ποιο είναι το αίτημα.
Μετά από μια σύντομη ανασκόπηση της συγχρονης ιστορίας της περιοχής, με ρώτησε με παιδική αφέλεια, γιατί μετά την πτώση της Γιουγκοσλαβίας δεν ενώθηκε και το ελληνικό κομμάτι της Μακεδονίας με το νεοσυσταθέν κράτος.
Θεωρούσε δεδομένο ότι οι γείτονες είναι πράγματι απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων, οπότε, αφού πλέον δεν βρισκόταν υπό γιουγκοσλαβική κατοχή, θα μπορούσε να επανενωθεί το κράτος της Μακεδονίας.
Οπότε, έπιασα την ιστορία από πιο παλιά, από την Αθήνα και τη Σπάρτη και τον Αλέκο και τους Ρωμαίους και το Βυζάντιο και τους Σλάβους και τους Οθωμανούς και τους πολέμους του 20ού αιώνα, και επανήλθαμε στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.
Παραδέχτηκε ότι είχε μεσάνυχτα από Ιστορία, αλλά στο τέλος σα να κατάλαβε το γενικό μπακγκράουντ.
Οπότε, ρώτησε τι έχουν να κερδίσουν αυτοί που κατέβηκαν στο συλλαλητήριο, και αν θα βελτιωθεί κάτι στη ζωή τους αν ικανοποιηθεί το αίτημά τους ή αν είναι μόνο θέμα περηφάνειας.
Οι Γερμανοί δεν είναι πολύ πατριώτες, και, αν δεν έχουν κάτι να κερδίσουν, δύσκολα θα κουνηθούν από τη θέση τους.
Βέβαια, αν μπορούν να κάνουν κάτι για να γίνει καλύτερη η ζωή των ανθρώπων στην πατρίδα τους θα σκεφτούν πολύ σοβαρά να το κάνουν.
Αφού του έδωσα την απάντηση που περίμενε, επανήλθε ρωτώντας γιατί παρ’όλα αυτά είναι τόσο σημαντικό για αυτούς.
Η ουσία της συζήτησης που ακολούθησε είναι ότι αυτό που κάνει τους Γερμανούς να αισθάνονται περήφανοι που είναι Γερμανοί -αν και λένε ότι είναι περήφανοι που δεν είναι περήφανοι που είναι Γερμανοί-, είναι ότι είναι αποδοτικοί στη δουλειά τους και ότι έχουν δημιουργήσει και αναπτύσσουν μια οικονομία που είναι από τις ισχυρότερες του πλανήτη, ενώ αυτό που κάνει τους Έλληνες να αισθάνονται περήφανοι που είναι Έλληνες είναι η ιστορία τους.
Με άλλα λόγια, αυτοί εστιάζουν στο παρόν και στο μέλλον, ενώ εμείς είμαστε κολλημένοι στο παρελθόν.
Επίσης, οι Γερμανοί ντρέπονται που υπάρχουν ακόμα μεταξύ τους ακροδεξιοί.
Δηλαδή, ντρέπονται για το παρελθόν τους και θέλουν να το αλλάξουν.
Ευτυχώς δε με ρώτησε για το τι κάνει τους Έλληνες να ντρέπονται, γιατί δεν ήξερα πώς να του πω ότι τα κάνουμε όλα τόσο τέλεια που δεν έχουμε να ντρεπόμαστε για τίποτα και γι’αυτό αρνούμαστε να αλλάξουμε.
Να περνάς όμορφα στην όμορφη χώρα που έτυχε να είναι πατρίδα μας.
Την αγάπη μου από μια όχι τόσο όμορφη χώρα που έτυχε να είναι η πατρίδα άλλων.
Π.
(Αγαπητέ φίλε, αν η Ελλάδα είχε την οικονομία της Γερμανίας, δεν θα υπήρχε Μακεδονικό. Αυτό που δεν καταλαβαίνουν οι Έλληνες πατριώτες είναι πως πατριωτισμός είναι και να έχεις μια ισχυρή οικονομία. Και τώρα που η Ελλάδα χρεοκόπησε και υποθηκεύθηκε -εξαιτίας των άθλιων πολιτικών-, ψάχνουν να πιαστούν πάλι από αρχαία μεγαλεία. Με αρχηγούς πάλι τους άθλιους πολιτικούς που ξέσκισαν τη χώρα. Αδιόρθωτοι. Ή εντελώς ηλίθιοι. Από το επίθετό σας, καταλαβαίνω πως μάλλον είστε Πόντιος. Είμαι κι εγώ Πόντιος κατά το ήμισυ. Για να μην αισθάνεται άσχημα για το παρελθόν του ο Γερμανός φίλος σας, πείτε του λίγο την Ιστορία των Ποντίων και μετά πείτε του πως υπάρχουν σήμερα στην Ελλάδα Πόντιοι που είναι νεοναζί. Με κούρασαν και οι ιστορικές πατρίδες, και οι δόξες του παρελθόντος, και τα ανώτερα έθνη, και όλα. Στην επόμενη ζωή, θα ήθελα να γεννηθώ σε μια χώρα που δεν θα έχει ένδοξη Ιστορία και οι άνθρωποι θα κοιτάνε μπροστά και όχι συνέχεια πίσω. Να είστε καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.