Πρωτοκαλόκαιρο στο Τσιρίγο

Αγαπητέ μου πιτσιρίκο
Πήγα στο όμορφο νησί μου για λίγο, ξεμύτισε το γλυκό καλοκαιράκι.

Μυρωδιές παντού και μια απίθανη ησυχία.

Μόνο όταν φεύγω από την Αθήνα και πάω στο νησί -και μάλιστα στο χωριό που μένω- καταλαβαίνω και νιώθω την ησυχία.

Που σε κατακλύζει γιατί ειναι γεμάτη από τα δέντρα, τον ουρανό και αυτά τα σύννεφα τα ταξιδιάρικα που αλλάζουν μορφή διαρκώς.

Στο χωριό μου, τα πιάνεις κιόλας κάποιες μέρες.

Κατεβαίνουν χαμηλά και αφήνουν τη δροσιά τους στη φύση.

Πρώτη φορά πηγαίνω τέτοιες μέρες, και πέτυχα και τα πουλάκια που είχαν στήσει φωλιές στις υδρορροές και τα έβλεπα να πετάνε γύρω γύρω, να τραγουδούν και να γυρίζουν στη βάση τους.

Όλα απλά και όλα μαγικά.

Είναι εκεί που απλά κοιτάω γύρω μου, χωρίς να κάνω τίποτα, απολαμβάνω την ομορφιά.

Είμαι τυχερή.

Να περνάς όμορφα, σου στέλνω μερικές φωτό (δεν ειναι καλές).

Το κειμενάκι κάν’ το ό,τι θέλεις. Μου άρεσε που μπήκα στη διαδικασία να γράψω κάτι λίγο για αυτό που ζω.

Σε ευχαριστώ.

Βασιλίνα

(Αγαπητή φίλη, τέτοια θέλω να διαβάζω. Όχι που είναι «απασχολημένοι» όλοι από το πρωί μέχρι το βράδυ και είναι χαρούμενοι που δεν προλαβαίνουν να πάρουν ανάσα, ενώ αισθάνονται και «σημαντικοί» από πάνω επειδή δεν έχουν χρόνο να ζήσουν. Σας ευχαριστώ λοιπόν που μου κάνατε τη χάρη να μοιραστείτε μαζί μου -και μαζί με τους αναγνώστες του μπλογκ- την ομορφιά. Πάντα τέτοια. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.