Όλα καλά κι όλα ωραία

Γεια σου πιτσιρίκο!
Πώς περνά ο καιρός τόσο γρήγορα δεν ξέρω. Έχω να σου γράψω σχεδόν ένα χρόνο!
Το Ελλαδιστάν με αφήνει -όπως πάντα- αδιάφορο, και πραγματικά δεν έχω τίποτα να προσθέσω στις δικές σου αναλύσεις και των άλλων φίλων. Τι να πει κανείς επιπλέον;

Η ελληνική κοινωνία είναι η ίδια που βλέπαμε και στις ταινίες της Βουγιουκλάκη.

Τότε γελούσαμε με τους μικρονοϊκούς αλλά χαριτωμένους Έλληνες, τώρα μας έμεινε μόνο η διανοητική καθυστέρηση, αφού δυστυχώς εξατμίστηκε η χάρη.

Τον παιδοβούβαλο με την κόρη αγκαλιά να προπηλακίζει τον Μπουτάρη, να τον βάλουμε και σε γραμματόσημα. Εκπροσωπεί το Γένος.

Είναι η αντανάκλαση στον καθρέφτη μας. Ο θείος, ο ξάδερφος, ο κολλητός, ο κουμπάρος μας.

Αυτούς τους κατοίκους άφησα πίσω, σχεδόν 20 χρόνια πριν, και αυτούς βλέπω μπροστά μου κάθε φορά που γυρίζω για μερικές μέρες διακοπές.

Θα επιστρέψω ποτέ πίσω;

Δεν υπάρχει περίπτωση όσο αυτό εξαρτάται από εμένα.

Η ελληνική κοινωνία με “κρούβγει” που λέμε και στην Κρήτη. Με πνίγει.

Η κόρη μου δεν θέλω να νιώσει το ίδιο συναίσθημα όταν μεγαλώσει.

Θέλω να βλέπει την Ελλάδα όπως και η γυναίκα μου, σαν αυτόν τον μαγευτικό τόπο γεμάτο φως και θάλασσα που πάμε διακοπές κάθε χρόνο και οι ξένοι απορούν γιατί τον εγκαταλείψαμε και ζούμε στο εξωτερικό.

Αυτή η Ελλάδα δεν πεθαίνει ποτέ και δεν έχει να κάνει τίποτα με τους Έλληνες.

Οι Έλληνες μεταβολίζουν την Ελλάδα σε Ελλαδιστάν. Τα νεοελληνικά πιθήκια αυτήν την κατάρα κουβαλάνε.

Η χειρότερη μοίρα για ένα Ελλάδιστάν όμως είναι η απαξίωση.

Με πήρε πρέφα η Στρατολογία ότι ζω Βερολίνο.

Κοντά 45 χρονών μαντράχαλος αλλά ακόμα με θέλει η λυσσάρα!

Και με παίρνει ο στρατολόγος του προξενείου αραιά και πού τηλέφωνο, να μου ανακοινώσει πότε παρουσιάζομαι.

Καλά.

Κάντε χωρίστρα και έρχομαι.

“Γιατί δεν κάνετε τα χαρτιά σας κύριε;” με ρωτάει όλο απορία ο στρατολόγος.

“Γιατί δεν έχω χρόνο για χάσιμο για το μπoυρδέλο” είναι η πραγματική απάντηση που ντρέπομαι να του την πω. Τη δουλειά του κάνει ο άνθρωπος και θέλει να μου διευθετήσει το “πρόβλημα”.

Απαξίωση!

Δεν δέχομαι ούτε μια ώρα από τη ζωή μου να χάσω για να “κάνω τα χαρτιά μου” ως μόνιμος κάτοικος εξωτερικού. Χώρια που σε δύο χρόνια πατώ λεβέντικα τα 45 και θα με ξεχάσει η λυσσάρα.

Παρεμπιπτόντως, στο ίδιο προξενείο έχασα χρόνο από τη ζωή μου για να δηλώσω τη γέννηση της κόρης μου.

Θα τους πάρει 1 χρόνο (ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ) για να ταξιδέψει το γαμόχαρτο της δήλωσης από το Βερολίνο μέχρι το Ειδικό Ληξιαρχείο Αθηνών.

Μάλλον, κάποιος ευσεβής προσκυνητής παίρνει όλα αυτά τα γαμόχαρτα και τα πάει με ιερό δέος γονατιστός μέχρι το Ειδικό Ληξιαρχείο στην Αθήνα. Δεν εξηγείται αλλιώς.

Στον εικοστό πρώτο αιώνα, έτσι δηλώνουν οι κάτοικοi του εξωτερικού τις γεννήσεις των παιδιών τους στο Ελλάδιστάν.

Και μόλις το γαμόχαρτο φτάσει στο Ειδικό Ληξιαρχείο, θα πρέπει να πάω εγώ στην Αθήνα -ως μόνιμος κάτοικος εξωτερικού διακτινίζομαι χωρίς πρόβλημα παντού- ή να στείλω κάποιον άλλο καημένο, για να το πάρει με την ειδική τζίφρα και σφραγίδα του Ειδικού Ληξιαρχείου Αθηνών και να το καταθέσει στην οικογενειακή μου μερίδα στην ηρωική Κρήτη.

Ξεκάθαρα πράγματα.

Μόνο ένας κομμουνιστής θα απαιτούσε το Ειδικό Ληξιαρχείο Αθηνών να βρίσκεται σε μηχανογραφική σύνδεση με τα υπόλοιπα Ληξιαρχεία της χώρας, και μόνο ένας άθεος θα ζητούσε και μηχανογραφική σύνδεση με τα προξενεία του εξωτερικού.

Τέλος πάντων.

Η κόρη μου έχει ήδη φτηνότερο πολωνικό διαβατήριο δεκαετούς διάρκειας.

Δεν έχουν δει το φως το ελληνο-ορθόδοξο ακόμα οι Πολωνοί για το πώς κάνει μπίζνες ένα κράτος με τους πολίτες του. Πενταετούς διάρκειας διαβατήρια κύριοι και να τα πληρώνουν χρυσά!

Τέλος πάντων.

Άλλα ήθελα να σου γράψω, και άλλα σου έγραψα πιτσιρίκο.

Θα επανέλθω σύντομα με λίγη δόση από την γερμανική ψυχοσύνθεση που εξακολουθεί να διασκεδάζει εμένα και τη γυναίκα μου, αν και μάλλον αυτό είναι κάποιου είδους αντίστασης που έχουμε αναπτύξει απέναντι στο φόβο και την παγωμάρα που μας προξενεί η επαφή μαζί της.

Φιλιά!

Φίλιππος

Υ.Γ. Να ξέρεις ότι είναι μεγάλη αμαρτία να αφαιρείς τα αποσιωπητικά από τα κείμενα αναγνωστών. Άλλοι έχουν καταδικαστεί στις φωτιές της κολάσεως για λιγότερα! Αν σε “κουζουλένουν” τα αποσιωπητικά, προτείνω θεραπεία: Θάνατος με δόσεις του Louis-Ferdinand Celine ή το Ταξίδι στην άκρη της νύχτας.

(Αγαπητέ Φίλιππε, είσαι η περίπτωση “Δεν επιστρέφω στην Ελλάδα επειδή την αγαπάω”. Αυτό, πολλοί δυσκολεύονται να το αντιληφθούν. Φίλιππε, νομίζω πως ένα από τα πιο αστεία πράγματα στο προτεκτοράτο είναι πως οι πολίτες καλούνται ακόμα να κάνουν την στρατιωτική τους θητεία. Και πολλοί την κάνουν. Εντάξει, εγώ την έκανα την θητεία μου -26 μήνες- αλλά τότε η Ελλάδα δεν ήταν ακόμα και επίσημα προτεκτοράτο. Σήμερα δεν θα έκανα με τίποτα την θητεία μου. Θα πήγαινα και θα τους έλεγα πως θέλω να υπηρετήσω στον γερμανικό στρατό, γιατί η Ελλάδα ανήκει στην Γερμανία. Φίλιππε, περιμένω το κείμενο για την γερμανική ψυχοσύνθεση. Κάνω έρευνα αυτές τις μέρες στα νησιά -που είναι τίγκα στους Γερμανούς- αλλά δυσκολεύομαι να βγάλω συμπεράσματα. Αυτό που βλέπω είναι πως είναι πολύ του πρέπει και του καθήκοντος. Ζωή με συνταγή. Φίλιππε, η Κρήτη πρέπει να ανεξαρτητοποιηθεί. Δεν είναι δυνατόν αυτός ο τόπος να έχει ξεπουληθεί, όπως η υπόλοιπη Ελλάδα. Τα αποσιωπητικά με πεθαίνουν. Να είσαι καλά, Φίλιππε. Την αγάπη μου. Και μην χάνεσαι.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.