Έλληνες του εξωτερικού
Καλησπέρα σας.
διάβασα το άρθρο στη σελίδα σας σχετικά με τους Έλληνες του εξωτερικού και θα ήθελα να σας γράψω κι εγώ λίγες από τις εμπειρίες μου.
Κατ’ αρχάς, μένω εδώ και 5,5 χρόνια στη Σουηδία, σε μια επαρχιακή πόλη, και εργάζομαι σαν δάσκαλος μητρικής γλώσσας, με πρόσληψη απο το Δήμο της πόλης και όχι αποσπασμένος· ευτυχώς δηλαδή.
Η γυναίκα μου ειναι γιατρός στο νοσοκομείο και η κόρη μου πάει στην 3η τάξη του δημοτικού (σουηδικό σχολείο, δεν υπαρχει ελληνικό εδώ).
Άνεργος δεν ήταν κανείς από τους δυο μας, όμως ευτυχώς καταλάβαμε σχετικά νωρίς τι θα επακολουθούσε και φύγαμε.
Επιγραμματικά, για να μη σας κουράζω, υπάρχουν και εδώ κάποια καλά στοιχεία και κάποια άσχημα, όπως, παντού άλλωστε, με τη διαφορά οτι τα πρώτα ειναι σαφώς περισσότερα απο τα δεύτερα.
Ολοήμερο για το παιδί απο τις 6.00 εως τις 18.00, το πας και το παίρνεις όποτε θες ανάμεσα σε αυτές τις ώρες, φαγητό, πρωινό και απογευματινό στο σχολείο, κόστος 90 ευρώ το μήνα.
Παίρνεις ένα επίδομα παιδιού 120 και πατσίζεις.
Μεγάλη υπόθεση για τους εργαζόμενους γονείς, δεν έχεις ανάγκη γιαγιάδες και νταντάδες.
Οι μισθοί μας πολύ καλοί, όπως και το ωράριο είναι ανθρώπινο και σε συνδυασμό με το ότι έχουμε και πολλές μέρες άδεια -οι δάσκαλοι, εκτός απο Πάσχα, Χριστούγεννα και καλοκαίρι έχουν μια βδομάδα το Νοέμβριο και μια βδομάδα το Φλεβάρη-, μπορούμε να ταξιδεύουμε συχνά.
Κάνουμε τουλάχιστον 2 ταξίδια το χρόνο, συν το καλοκαιρινό στην Ελλάδα.
Γενικά, υπάρχει σεβασμός στην προσωπικότητα και στις ανάγκες του άλλου.
Το σύστημα υγείας έχει τεράστιες ουρές και αναμονές, ενώ δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου πρόληψη, παρά μόνο αντιμετώπιση.
Μεγάλο θέμα έχουμε και απο Νοέμβρη μέχρι και Γενάρη, με το σκοτάδι ή το σούρουπο να είναι έως και 16 ώρες.
Ευτυχώς, με τα ταξίδια στο νότο ξεχνιόμαστε.
Στην Ελλάδα το καλοκαίρι παθαίνουμε πάντα ενα σοκ, ξεκινώντας απο την κυκλοφορία των αυτοκινήτων (έχω φάει πολύ βρίσιμο και κωλοδάχτυλο, όταν οδηγώ σα Σουηδός).
Επίσης με τον παλιατζή από το ξημέρωμα κάθε μέρα (όλα τα καθαρίζω, πλυντήρια, κουζίνες….).
Για να μην πω για τους γάμους που έχουν τη μουσική στο σπίτι στη διαπασών έως τις 2.00 και 3.00 το ξημέρωμα.
Όσες φορές πήραμε την αστυνομία, δεν καταφέραμε πολλά πράγματα.
Κάθε φορά θα έχουμε κάποιο τρέξιμο με τράπεζα και εφορία, παρ’ όλο που τα χαρτιά και οι χρήσεις της γυναίκας μου -που είχε ιατρείο- έκλεισαν εδώ και 5 χρόνια.
Τελευταίο με τη στρατολογία, αν και είμαι πάνω απο 45 χρονών.
Οι φίλοι μας έχουν εξαφανιστεί και έχουμε επαφές μόνο με 2 ζευγάρια· οι υπόλοιποι, βλέποντας ότι δεν έχουν λαμβάνειν από μας, εξαφανίστηκαν.
Πλέον σκεφτόμαστε να πουλήσουμε και το σπίτι μας, να πηγαίνουμε στην πόλη μας μόνο μια δυο βδομάδες σε ξενοδοχείο (όχι σε γονείς, πεθερικά κτλ) και μετά θάλασσα.
Αργότερα, αν φύγουν από τη ζωή και οι γονείς, μόνο μια βδομάδα στη θάλασσα και μετά κάπου αλλού στην Ευρώπη άλλη μια βδομάδα τα καλοκαίρια.
Την κατάσταση στην Ελλάδα τη βλέπουμε όπως κι εσείς στα κείμενά σας, εγώ έπαψα να ασχολούμαι -γελάω που τον τελευταίο καιρό γίνεται συζήτηση για την ψήφο των μεταναστών, “λες και έχει νόημα η ψήφος στο προτεκτοράτο”, όπως πολύ σωστά γράφετε και εσείς- και η γυναίκα μου κοιτάει μόνο τα ελληνοτουρκικά.
Βλέπουμε, γενικά, ένα περιβάλλον το οποίο γίνεται ιδιαίτερα άρρωστο έως τοξικό (τελευατίο παράδειγμα με τον κ. Μπουτάρη).
Προφανώς και σκέψεις επιστροφής δεν υπάρχουν, ούτε κάποια ιδιαίτερη νοσταλγία· μόνο το σπίτι μας -που το φτιάξαμε από την αρχή και μείναμε μόνο 8 χρόνια- και τον κήπο μας.
Αυτά τα νοσταλγούμε, παρ’ όλο που και εδώ μένουμε σε μονοκατοικία -με ακόμα μεγαλύτερο κήπο- χωρίς όμως τα αδιάκριτα βλέμματα της κυρα Καλλιόπης και της κυρά Μαρίας.
Ελπίζω να μην καταχράστηκα πολύ από το χρόνο σας.
Να είστε καλά και να γράφετε, τουλάχιστον εμείς έχουμε την ανάγκη να διαβάζουμε τα κειμενά σας.
Ν.
(Αγαπητέ φίλε, είστε η φωνή της λογικής. Και της ψυχραιμίας. Χρήσιμοι σύμβουλοι σε όλες τις καταστάσεις. Μου αρέσει που αναφέρετε τα καλά και τα άσχημα, χωρίς υπερβολές και χαρακτηρισμούς. Σας ευχαριστώ. Καλή ζωή. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.