Αγγλία
Πιτσιρίκο γειά
Μετανάστης λοπόν και εγώ.
Είπα να γράψω γιατί το ζήτησες, αν και δεν είμαι πολύ καλή στα λόγια και τα τελευταία 6 χρόνια ακόμη δεν τα έχω αναλύσει, θα το κάνω τώρα!
Έφυγα με την οικογένειά μου 6 χρόνια πριν, Χριστούγεννα, για Αγγλία (με τσακίζουν οι τόνοι).
Απολυμένοι, με μια μπουμπού 6 ετών, χωρίς περιουσία ούτε και δάνεια, one way ticket, χωρίς γνωστούς ή ακόμη δουλειά!
Ένα δωμάτιο σε ξενοδοχείο, βαλίτσες, και τα λίγα πράγματά μας σε αποθήκη, μέχρι να βρούμε σπίτι, και τα λεφτά της αποζημίωσης στην κωλότσεπη.
Είχα διαβάσει και ακούσει ιστορίες φρίκης για τα σπίτια· αλήθεια είναι αλλά όχι 100%, εμείς βρήκαμε (τυχεροί) σπίτι σε δύο βδομάδες, καλό ακόμη και για υστερική με την καθαριότητα Ελληνίδα, από ένα Τζαμαικανό μετανάστη, οι Άγγλοι δεν…
Σύντομα βρήκα δουλειά, τα λεφτά ΟΚ, να τονίσω ότι είχα πολύ μεγάλη, προς έκπληξή μου, στήριξη από τους Άγγλους συναδέλφους, δεν είναι πάντως ο κανόνας.
Με το Αγγλικό Δημόσιο μαγεία, πώς είναι στην Ελλάδα, καμία σχέση.
Μου φάνηκε πολύ σκοτεινή χώρα και ας είχα έρθει πολλές φορές για δουλειά από Ελλάδα.
Ήταν δύσκολα; Νομίζω αρκετά, αλλά αυτό έχει να κάνει και από πού έρχεσαι, εγώ μεγάλωσα σε πολύ φτωχή οικογένεια, πολύ λέμε τώρα, οπότε το να ζω σε αξιοπρεπές σπίτι και να μήν λείπει τίποτε στο παιδί μου είναι ήδη πολύ.
Το πιο δύσκολο ήταν να προσπεράσω το βλέμα του αδερφού μου στο αεροδρόμιο που είπε ‘κοίτα μην αρρωστήσεις, δεν μπορεί να γίνει αυτό τώρα!”. Σαραντάρηδες, οπότε είχε ένα point.
Η ξενιτιά είναι δύσκολη, όπως και να το κάνεις, εγώ όμως πιστεύω ότι το πρόβλημα αυτού του κόσμου είναι ταξικό και όχι φυλετικό ή εθνικό ή όποια άλλη μ@λακισμένη διάκριση, και ακόμη περοσσότερο είναι πρόβλημα παιδείας, σκέψης και συνειδητοποίησης.
Αυτά έβλεπα και στην Ελλάδα πριν φύγω, αυτά βλέπω και εδώ.
Εδώ όμως νιώθω πιο ελεύθερη, το φαντάζεσαι;
Ίσως γιατί δεν με πονάει τόσο ό,τι στραβό· να, από τον ξένο δεν περιμένεις και πολλά, από τον δικό σου όμως -όπως και να το κάνεις- σε πονάει.
Αυτά, μέχρι να συνειδητοποιήσεις ότι το διαβατήριο δεν σημαίνει και πολλά, τελικά, και το να λες ότι είσαι Έλληνας, Γάλλος, Γερμανός ή Άγγλος δεν σημαίνει και πολλά για το ποιος πραγματρικά είσαι.
Νομίζω πως έγινα καλύτερος άνθρωπος, πιο ανοιχτός πιο ελεύθερος, δεν φοβάμαι παρά ελάχιστα πράγματα πια, νιώθω να έβγαλα αρκετά βαρίδια από τα πόδια μου,
Η χώρα που ζώ δεν είναι παράδεισος, το παιδί μου μιλαει άλλη γλώσσα, αλλα όχι δεν σκέφτομαι να γυρίσω πίσω, τώρα μου φαίνεται η Ελλάδα, με όλο της τον ήλιο, σκοτεινή, γεμάτη κυρ-Παντελήδες.
Δεν ξέρω πού θα με βγάλει η ζωή, αλλά δεν μετάνιωσα ούτε μια στιγμή που έφυγα, εξάλλου μετά τον πρώτο χρόνο είσαι ξένος για όλους, λιγοστεύουν οι φίλοι ξαφνικά και τελικά μόνο η μάνα σου και καναδυό καρδιακοί σε θυμούνται.
Κάτι Έλληνες πιτσιρικάδες ή μπακούρια μου τρώνε τα αυτιά με τα μπιτσόμπαρα και τα γκομενάκια και που θα γίνουν πράγματα στην Ελλάδα θα δείς… Ναι θα γίνουν, όχι καλά πράγματα.
Θέλω με όλη μου την καρδιά να σε ευχαρισήσω για όοοολα τα χρόνια αλλά κυρίως για τα τελευταία, για τους ανθρώπους που “έβαλες” στη ζωή μας όπως οι γιατροί Βασίλης και Ηλίας και για τα Ελληνικά που μαθαίνει η κόρη μου, όταν διαβάζουμε τα κειμενά σου.
Έχει τρελό ήλιο και ζέστη φέτος το Μάη φίλε, φοβερό!
Να είσαι πάντα καλά, η καρδιά ορίζει τι είναι πατρίδα όχι τα σύνορα και τα διαβατήρια
Πολλά φιλιά
Μαρία
(Αγαπητή Μαρία, με αφορμή και το δικό σου κείμενο, παρατηρώ πόσο διαφορετικά γράφουν για τις εμπειρίες τους οι γυναίκες που έφυγαν από τους άνδρες που έφυγαν. Μπορεί να κάνω λάθος αλλά, μέσα από τα κείμενα, είναι σαν να φαίνονται και οι ρόλοι που η κοινωνία δίνει -με το ζόρι- στους άνδρες και στις γυναίκες. Ειδικά, στους άνδρες. Σε τσακίζουν οι τόνοι, αλλά πρέπει να δεις πόσα κείμενα -χωρίς τόνους- έχω λάβει. Μαρία, εγώ σε ευχαριστώ, γιατί θέλω να με διαβάζουν κανονικοί άνθρωποι. Και χαίρομαι, όταν διαπιστώνω πως συμβαίνει αυτό. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.