Βιώσιμο το χρέος, νεκρή η χώρα

Ο αγώνας (τους) τώρα δικαιώνεται, φίλε μου Πιτσιρίκο. Ένας αγώνας που ξεκίνησε aπό ένα καπρίτσιο, από ένα στοίχημα του Τσίπρα με τον Γιούνκερ ξεκίνησαν όλα.

Σε κάποιο διάλειμμα ενός από τα Eurogroup που ακολούθησαν το ποδοπάτημα του δημοψηφίσματος και την επανεκλογή του Τσίπρα από τον σοφό ελληνικό λαό, ο Γιούγκερ, εκεί που έπαιζε με το τρυφερό μαγουλάκι του Αλέξη, γυρνάει ξαφνικά και τον ρωτάει τρυφερά: «εσύ μικρό μου πότε θα φορέσεις γραβάτα;».

«Όταν γίνει το χρέος της χώρας μου βιώσιμο, θειούλη», απάντησε με χαμηλή φωνή ο πάλαι ποτέ Γκεβάρα της Μεσογείου.

«Πρόσεξε τι εύχεσαι, μικρέ» του είπε ο Γιούνκερ, βαδίζοντας προς την αίθουσα των συνεδριάσεων, όπου είχε πάει να πλύνει τα πόδια της Γερμανίδας καγκελαρίου.

Το χρέος θα είναι βιώσιμο όταν εμείς πούμε πως είναι, σκέφτηκε η γριά αλεπού του Μεγάλου Δουκάτου.

Είναι ηλίθιο να βάζεις στοιχήματα για ζητήματα στα οποία οι άλλοι είναι εκείνοι που έχουν τον τελευταίο λόγο και παίρνουν τις αποφάσεις αντί για εσένα.

Σήμερα λοιπόν το χρέος της χώρας μας έγινε και επισήμως βιώσιμο.

Για την ακρίβεια, θα παραμείνει βιώσιμο για τα επόμενα 10 χρόνια, όσα και η παράταση της αποπληρωμής των δανείων του EFSF.

Μετά βλέπουμε.

Άλλωστε, ποιος ζει, ποιος πεθαίνει σε 10 χρόνια από σήμερα;

Δεν έχει καμία σημασία που δεν κούρεψαν ούτε ένα ευρώ από το δυσθεώρητο δημόσιο χρέος της χώρας.

Ούτε έχουν καμία σημασία τα δημοσιονομικά πλεονάσματα που προβλέπονται, 3.5% μέχρι το 2022 και 2.5% μέχρι το 2060.

Ευτυχώς, θα παραμείνουν όλα τα μνημονιακά μέτρα και θα συνεχιστούν οι μειώσεις των συντάξεων και των μισθών χωρίς να μειωθεί καθόλου η φορολογία.

Η Ελλάδα ετοιμάζεται να γίνει η πρώτη και η μοναδική χώρα στην παγκόσμια ιστορία που θα καταγράφει συνεχή υψηλά δημοσιονομικά πλεονάσματα για 42 συνεχόμενα χρόνια.

Το 2060, το μόνο ελληνικό που θα έχει απομείνει στην Ελλάδα, θα είναι το δημόσιο χρέος της.

Το βιώσιμο χρέος μιας νεκρής χώρας. Η Ελλάδα πεθαίνει ήσυχα.

Φιλιά πολλά από την Εσπερία

Ηλίας

Υ.Γ. Κι εγώ κόντεψα να σκάσω με την σφαλιάρα της Αργεντινής χθες το βράδυ, Πιτσιρίκο μου. Το ξύλο, πάντως, που τρώνε οι Λατίνοι –Βραζιλιάνοι με Ελβετούς και Αργεντινοί με Ισλανδία και Κροατία– υπό την ανοχή των διαιτητών, θα τους βγάλει νωρίς νωρίς έξω από την διοργάνωση. Στο χθεσινό, πάντως, παιγνίδι μου έκανε τρομερή εντύπωση το απίστευτο pressing των Κροατών από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό. Περίεργο πράγμα για την Κροατία.

(Φίλε Ηλία, τα ψέματα συνεχίζονται. Εντάξει, αν οι Έλληνες πολιτικοί έχουν ποντάρει στην κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας ή σε έναν νέο παγκόσμιο πόλεμο, είναι σε καλό δρόμο. Σε κάθε άλλη περίπτωση, χάσαμε τη χώρα μας χωρίς λόγο. Ηλία, δεν είναι καν αστείο πια. Χάθηκαν πολλοί άνθρωποι αυτά τα χρόνια και έφυγαν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι από την Ελλάδα. Και ο Τσίπρας έβαλε γραβάτα γιατί το είχε βάλει …στοίχημα. Στοίχημα. Οπότε, εγώ θα βλέπω Μουντιάλ. Με την ελπίδα να αναστηθεί η Βραζιλία. Να είσαι καλά, Ηλία. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.