Οι Έλληνες έχουν γίνει υπηρέτες της Ιστορίας

Με αφορμή τις αντιδράσεις πολλών Ελλήνων στο θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ, συνεχίζω τις σκέψεις που ξεκίνησα στο κείμενο «Η Ελλάδα είναι παγιδευμένη στην Ιστορία και το μίσος», γιατί, κατά την ταπεινή μου γνώμη, οι Έλληνες έχουν σοβαρό πρόβλημα, που ξεκινάει από το σχολείο και την κοινωνία.

Κατ’ αρχάς, είναι άλλο η Ιστορία και άλλο η Μνήμη.

Θεωρώ πως η Μνήμη είναι η μόνη μας περιουσία.

Αλλά η Ιστορία, η πολλή Ιστορία μπορεί να είναι το απόλυτο εμπόδιο για οτιδήποτε νέο, για οποιοδήποτε μέλλον.

Η πολλή Ιστορία μπορεί να γίνει αρρώστια για μια χώρα και έναν λαό.

Ναι, πρέπει να μάθουμε την Ιστορία.

Αλλά πρέπει να μάθουμε και να ξεχνάμε την Ιστορία.

Για να προχωρήσουμε.

Η Ιστορία είναι γεμάτη νεκρούς.

Αν βάζεις συνέχεια μπροστά τους νεκρούς του παρελθόντος, οι σχέσεις των χωρών και των ανθρώπων θα είναι πάντα εχθρικές.

Η πολλή Ιστορία υπονομεύει το παρόν και το μέλλον.

Οι Έλληνες έχουν κληρονομήσει μια τεράστια Ιστορία.

Μια Ιστορία που έχει πολλά αντικρουόμενα στοιχεία.

Οι Έλληνες κληρονόμησαν και την αρχαία Ελλάδα και την Ορθοδοξία.

Πώς γίνεται αυτό;

Δεν γίνεται.

Εσύ είσαι που καλείσαι να αποφασίσεις τι θα κληρονομήσεις.

Να επιλέξεις τι θα κληρονομήσεις.

Οι προγονοί μας και οι πατεράδες μας έχουν το δικαίωμα να μας αφήσουν ό,τι θέλουν.

Αλλά είναι πράγματα από την δική τους ζωή, όχι από την δική μας.

Είναι η δική τους Ιστορία, όχι η δική μας.

Είναι λάθος να παγιδεύεις τη δική σου ζωή και το μέλλον της χώρας σου στην Ιστορία των προγόνων σου.

Αν ο πατέρας σου σου αφήσει χρέη, δεν αποδέχεσαι την κληρονομιά, γιατί θα καταστρέψεις τη ζωή σου.

Άρα, έχεις το δικαίωμα να απαρνηθείς εκείνο το κομμάτι της κληρονομιάς που θα σε βλάψει.

Ή εκείνο το κομμάτι της κληρονομιάς που δεν είναι χρήσιμο για τη δική σου ζωή.

Αυτό, εμείς οι Έλληνες δεν το κάναμε.

Κληρονομήσαμε τα πάντα.

Με το να απαρνηθείς ένα κομμάτι της κληρονομιάς, δεν σημαίνει πως απαρνείσαι τους προγόνους σου.

Άλλωστε, και οι προγονοί σου, για να γράψουν την τεράστια Ιστορία τους, χρειάστηκε να απαρνηθούν ένα κομμάτι της Ιστορίας των προγόνων τους.

Διαφορετικά, θα έμεναν κολλημένοι στο πριν και δεν θα είχαν γράψει την σπουδαία Ιστορία τους.

Αν απαρνηθείς τα χρέη του πατέρα σου, δεν απαρνιέσαι τον πατέρα σου.

Ο πατέρας σου δεν είναι τα χρέη του.

Πάντως, σε κάθε περίπτωση, πρέπει να σκοτώσεις τον πατέρα σου για να προχωρήσεις.

Μεταφορικά πρέπει να τον σκοτώσεις.

Και τον πατέρα σου και τη μητέρα σου.

«Σκοτώστε τη μάνα σας όσο είναι ακόμα νέα» έγραψε ο Πωλ Ελυάρ.

Στην Ελλάδα, η Ιστορία των Ελλήνων δεν υπηρετεί τη ζωή.

Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει.

Οι Έλληνες έχουν γίνει υπηρέτες της Ιστορίας.

Το παρελθόν κάνει αδύνατο το μέλλον.

Ας κάνουμε αυτό που έκαναν πολλές φορές στην μεγάλη Ιστορία τους οι Έλληνες, για να συνεχίσουν να είναι Έλληνες.

Ας απαρνηθούμε αυτό το κομμάτι της κληρονομιάς που μας άφησαν οι σπουδαίοι και αγαπημένοι μας πρόγονοι αλλά μας απαγορεύει να έχουμε παρόν και μέλλον.

Και αν δεν έχουμε παρόν και μέλλον, τι θα αφήσουμε εμείς ως κληρονομιά στους Έλληνες που έρχονται μετά από εμάς;

Την Ιστορία των προγόνων μας;

Φτάνει πια με το πένθος της Ιστορίας.

Ακόμα και το πένθος είναι μια κατάσταση που τελειώνει κάποτε.

Κανείς δεν προχωράει, κοιτώντας προς τα πίσω.

Ας κοιτάξουμε μπροστά.

Στο φως, στη δημιουργία.

Στην δική μας δημιουργία.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.