High Society

Γεια σου Πιτσιρίκο,
Εγώ μόλις έφυγα από την Ελλάδα, δεν γνωρίζω για πόσο καιρό θα είμαι απών. Δεν γνωρίζω όμως και πόσο καιρό θα είμαι παρών.

Ποιος περίμενε ότι εγώ θα νοίκιαζα σπίτι στην πιο high society περιοχή μιας πόλης;

Εγώ η «αρσενική βλαχάρα», που έχω τον Χριστούλη και την Παναγίτσα στο στόμα μου εφτά φορές την εβδομάδα, θα πρέπει να συναναστρέφομαι άτομα της υψηλής κοινωνίας.

Με τις κυρίες να φοράνε την καπελαδούρα τους και τα παιδάκια να είναι ντυμένα και να μοιάζουν με πορσελάνινες κούκλες.

Να συναναστρέφομαι τους γείτονες του pleaseeeee και του could…

Εγώ να είμαι εδώ;

Όπου μαζί με τον αληταρά τον σκύλο μου, που τον πήρα από την γούρνα έτοιμο να πεθάνει, θα πρέπει να λέμε καλημέρα και καλησπέρα με όλους τους καθαρόαιμους.

Και μα το θεό, όλα τα σκυλιά εδώ είναι καθαρόαιμα.

Πώς θα φέρω τον αλήτη εδώ, που η ράτσα του χάνεται μέσα σε 100 ράτσες; Που με ρωτάγανε τι ημίαιμο είναι;

Θα είμαστε η παραφωνία της γειτονιάς. Η ενόχληση στην καταθλιπτική ησυχία τους. Ο πόνος στα μάτια τους.

Εδώ φίλοι μου, δεν νοιάζονται για τις τιμές, ούτε για το αν θα παγώσουν τον χειμώνα.

Νοιάζονται, για το ύψος του γκαζόν, για το Netflix, για την δορυφορική, για την ποιότητα του espresso, για τα μπάρμπεκιου! Για το μέγεθος του κήπου και το χρώμα του αυτοκινήτου.

Εδώ. οι τράπεζες σου φτιάχνουν καφέ και σου λένε “μην αγχώνεστε όλα θα γίνουν”!

Εδώ, αν δεν λειτουργεί το μηχάνημα που βγάζει εισιτήρια για το τρένο, αγχώνονται. Αυτό επειδή δεν πλήρωσαν εισιτήριο, και ειδοποιούν αμέσως τους υπεύθυνους.

Σε αντίθεση με έμενα, που είπα από μέσα μου καλυτέρα που είναι χαλασμένο. Το έβγαλα φώτο ώστε να την τρίψω στην μούρη του ελεγκτή και να μπω τζάμπα στο τραίνο.

Εδώ, αγαπητέ, διαμαρτύρονται γιατί υπάρχουν τρωκτικά στον αγρό με 2 μέτρα χόρτο.

Εδώ, τα παιδιά μαθαίνουν ποδήλατο με σαράντα συμπράγκαλα πάνω τους και δεκαπέντε πινακίδες, ώστε να μην χτυπήσουν.

Ενώ στην Ελλάδα, σε ανεβάζει ο πατέρας σου στο ποδήλατο με σαράντα πυρετό και σε αφήνει στην κατηφόρα! Έτσι μαθαίνεις τι θα πει είδα τον Χάρο με τα μάτια μου.

Εγώ να κάνω βόλτες δίπλα στη λίμνη με τις πάπιες;

Ενώ οι παππούδες δίπλα να κάνουν ποδήλατο σε κούρσες των 2.000 ευρώ μαζί με όλα τα παρελκόμενα.

Στην Ελλάδα, από την άλλη, οι παππούδες ψάχνουν στα σκουπίδια, τρώνε χημικά, κουτόχορτο, και η μόνη κούρσα που ανεβαίνουν είναι αυτή του ταρίφα, για να πάνε από το νοσοκομείο στο σπίτι μετά το δέκατο εγκεφαλικό.

Εδώ, υπάρχουν cashless καταστήματα, δρομολόγια λεωφορείων χωρίς 500+ άτομα μέσα, οι εταιρίες έχουν γήπεδα ποδοσφαίρου και σκουπίδια δεν υπάρχουν στους δρόμους!!!

Σίγουρα, όμως, υπάρχουν σκουπίδια.

Εδώ οι Άγγλοι «αραπάδες» είναι πιο φτωχοί και δεν τους μιλάνε οι καθαρόαιμοι.

Πέραν από εμένα -που δεν είμαι καθαρόαιμος- που επειδή του απηύθυνα το λόγο, έμαθα για τους παππούδες του, που ταξίδευαν με τα πλοία στην Ελλάδα από την Αφρική και την Ισπανία.

Όπως και για τους πνιγμούς των μεταναστών από την Κένυα που προσπαθούν να φτάσουν στην Ευρώπη από την Ελλάδα.

Που να δεις τι έγινε, όταν του έδωσα το χέρι μου να τον χαιρετίσω.

Α ρε, να είχα τώρα ένα λογοτεχνικό, ένα τσίπουρο και ένα παγκάκι (και ένα παγωτό).

Αυτά για την ώρα.

Ν.

(Αγαπητέ φίλε, πρέπει να είναι απολαυστικό και διασκεδαστικό -για κάποιο διάστημα τουλάχιστον- να ζεις σε μια κοινωνία διαφορετική από αυτήν που μεγάλωσες. Δηλαδή, αν ζήσω εγώ στο Λονδίνο για μερικούς μήνες, μάλλον θα γράψω τα πιο αστεία κείμενα της ζωής μου. Βέβαια, δεν ξέρω τι θα γίνει μετά. Να μην έχετε τον Χριστούλη και την Παναγία εφτά μέρες την εβδομάδα στο στόμα σας. Έξι μέρες του διαβόλου και μια του θεού, οπότε να προσκυνάτε και τους δυο -ειδικά εκεί που βρίσκεστε- για να είστε σίγουρος. Ο σκύλος σας να τους λέτε πως είναι αρχαία ελληνική ράτσα, πως εμφανίστηκε πρώτη φορά πριν από 4 χιλιάδες χρόνια και πως έναν τέτοιο σκύλο είχε και ο Σωκράτης. Όλοι ψαρώνουν με την Ιστορία. Οι Αφρικανοί -μαζί με τους Αμερικανούς και τους Λατινοαμερικάνους- είναι μάλλον οι άνθρωποι με τις καλύτερες καρδιές στον πλανήτη. Βέβαια, έρχονται στην Ευρώπη και τους χαλάμε κι αυτούς. Σας ευχαριστώ. Καλή ζωή. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.