Νεκροί και αντιπολίτευση
Πιτσιρίκο καλησπέρα, διαβάζω γενικά τι γράφεις. Συμφωνώ και διαφωνώ με όλα.
Ναι, φταίμε όλοι που τα χτίσαμε και φταίνε όλοι όσοι τα πήραν για να μας αφήσουν να χτίσουμε. Ναι, φταίει η πολιτεία που δεν αντέδρασε.
Στην Ελλάδα, όμως, είμαστε έτοιμοι να ψηφίσουμε τον Κούλη αυτοδύναμο γιατί ο Τσίπρας έκαψε τους ζωντανούς;
Δείξε μου έναν πολιτικό της αντιπολίτευσης που δεν χαίρεται που κάηκαν οι άνθρωποι, και επιτέλους έχουν έναν ανθρωπιστικό λόγο και πάτημα να ρίξουν τον Τσίπρα.
Πόσοι νεκροί για να αλλάξουν οι πολιτικοί; Μιλιούνια!
Χαίρονται που πεθαίνουμε γιατί έχουν λόγους να ανεβαίνουν στην εξουσία.
ΚΑΙ ΞΕΚΙΝΩ..
Κι όμως δεν μπορώ να ασχολούμαι με νεκρούς. Οι νεκροί πήραν τον δρόμο τους.
Αν είσαι χριστιανός, πιστεύεις ότι πήγαν στον παράδεισο, αν όχι πιστεύεις μια ακόμη από τις εκατοντάδες θεωρίες για αυτούς, που σίγουρα περνάνε καλύτερα.
Όπως λάχει, σε καλύτερη μοίρα από εμάς είναι.
Αν μια δεν μπορώ να μιλάω για νεκρούς, άλλες τόσες δεν μπορώ να μιλάω για αυτούς που τους εκμεταλλεύονται.
Η χειρότερη μορφή ανθρώπου, αν μπορεί να χαρακτηριστεί άνθρωπος αυτός που εκμεταλλεύεται τον πόνο κάποιου, είναι εκείνος που σε μια τέτοια στιγμή αναζητά να ακουστεί, ο ίδιος, με αφορμή ένα τέτοιο γεγονός.
Και μιλάω για όλους, πολιτικούς και μη!
Ανθρώπους καθημερινούς που αγορεύουν μπροστά στη τηλεόραση, μπροστά στο πληκτρολόγιο και στην στάση του λεωφορείου.
Και μοιράζουν ευθύνες και κατηγορούν και δείχνουν με το δάχτυλο όλους όσους εμπλέκονταν, ζωντανούς και μη.
Να σου πω και το μυστικό μου, δεν ξέρω αν θα είναι ποτέ η κατάλληλη ώρα να ζητάμε ευθύνες για τον θάνατο ανθρώπων από πολιτείες, ανθρώπους που λόγω θέσεις έχουμε θεοποιήσει και νομίζουμε πως μπορούν να τα κάνουν όλα, αδρανοποιώντας τον εαυτό μας και κάνοντας μας πρόβατα έτοιμα για σφαγή.
Άνθρωποι πεθαίνουν καθημερινά και ευθυνόμαστε όλοι μας για αυτό.
Άδικα, τσακισμένοι από τη ζωή.
Μπορεί όχι μαζικά σε ένα μέρος, μπορεί και ναι μαζικά!
Μπορεί απλά είτε δεν μας ενδιαφέρουν γιατί είναι μακριά, είτε γιατί είναι μια γυναίκα που πέθανε την ώρα που εργαζόταν πάνω στο απορριμματοφόρο.
Οι άνθρωποι πέθαιναν, πεθαίνουν και θα πεθαίνουν, το θέμα είναι τι γίνεται με τους ζωντανούς.
Εμείς οι ζωντανοί τι στο διάολο κάνουμε, βλέποντας 86 νεκρούς; Νεκροί με ονοματεπώνυμο και διεύθυνση και φίλους, παρακαλώ.
Δεν προσπαθώ σε καμία περίπτωση να μειώσω τη δραματικότητα από το γεγονός, αλλά πόσο πια μίσος θα σπέρνουμε με κάθε ευκαιρία και πόσο σανό θα τρώμε με κάθε «εθνική τραγωδία»;
Ενδιαφέρει εκείνη την γυναίκα που έχασε την κόρη της, τον γιο και τον άντρα της ποιος ήταν πολιτικός την ώρα που έχανε ολόκληρη την οικογένεια της;
Αν πέσει η κυβέρνηση, θα αλλάξει κάτι, θα τους φέρει πίσω τους αγαπημένους της, θα την ενδιαφέρει που ο Αλέξης δεν θα είναι πρωθυπουργός και θα είναι ο Κούλης;
Δεν διαφωνώ πως ευθύνες πρέπει να αποδοθούν γιατί αρκετό δικό μας αίμα χύθηκε -και δικό μας, δεν εννοώ των Ελλήνων, προς θεού- αλλά μια παραίτηση δεν είναι αρκετή.
Δεν θα είναι ποτέ αρκετή, όταν ο θάνατος μας γίνεται επιχείρηση και προπάντων ευκαιρία καριέρας.
Είναι εύκολο να παίζεις με το συναίσθημα των ανθρώπων, αρκεί να τους πεις τις μαγικές λεξούλες.
Αρκεί να τους δείξεις «τη μάγισσα που πρέπει να καεί».
Δεν θα σταματήσουν να πεθαίνουν οι άνθρωποι από πυρκαγιές, αν αλλάξουμε κυβέρνηση.
Δεν θα σταματήσουν να πεθαίνουν μαζικά άνθρωποι, αν συζητάμε μεταξύ μας ποιος φταίει.
Θα σταματήσουμε να γινόμαστε ένας αριθμός στο σύνολο των νεκρών μόνο όταν μάθουμε να διαχειριζόμαστε μόνοι μας το μέλλον, χωρίς σωτήρες και αντιπροσώπους.
Για αυτόν τον λόγο εκνευρίζομαι που βλέπω τους Αδώνιδες και κάθε Αδώνιδες να κυριαρχούν και να κατηγορούν, και την κάθε κυβέρνηση να δείχνει τις απώλειες του παρελθόντος για επιχείρημα.
Ήταν οι ίδιοι με τις φωτιές του 2007.
Θα είναι ο ίδιοι άνθρωποι που θα βλέπουν τον κόσμο να καίγεται, ενώ είναι στο πρωθυπουργικό αεροπλάνο, και δεν θα τους νοιάζει και εμείς θα είμαστε είτε νεκροί για αντιπολίτευση, είτε νεκροί του παρελθόντος για την κυβέρνηση.
Δεν εκπλήσσομαι με την χοντροπετσιά των πολιτικών, δεν θα περίμενα να κάνουν και τίποτα διαφορετικό, εκπλήσσομαι όμως από την απέραντη βλακεία που δέρνει τον κόσμο.
Που θεωρούν ότι μια παραπάνω ψήφος στην αντιπολίτευση θα τους σώσει από μια τέτοια καταστροφή.
Κ.
Υ.Γ. Δεν συνηθίζω να γράφω υστερόγραφα αλλά τώρα οι σκέψεις δεν χωράνε σε ένα μέιλ. Αν θες να αποδώσεις δικαιοσύνη, σκέψου όχι μόνο τη μια μέρα που χάθηκαν οι διπλανοί σου. Μάθε να ζεις πως ότι απολαμβάνεις είναι βουτηγμένο στο αίμα και τις ευθύνες- Που βαραίνουν όλους μας.
Υ.Γ.2 Δεν θέλουμε το κεφάλι του Τσίπρα! Θέλουμε το κεφάλι του κάθε Τσίπρα!
(Αγαπητή φίλη, εγώ δεν θέλω το κεφάλι κανενός. Λίγη γαλήνη θέλω. Και να μην ξυπνάω κάθε μέρα με πτώματα Ελλήνων ή προσφύγων ή άλλων. Δεν θα μπω στην κουβέντα για τα κόμματα. Αν προσέξετε, το αποφεύγω εδώ και καιρό, όσο μπορώ. Κατά την ταπεινή μου γνώμη -και το έχω γράψει πολλές φορές-, τα κόμματα και οι εκλογές δεν έχουν λόγο ύπαρξης σε ένα προτεκτοράτο. Τα κόμματα και οι κυβερνήσεις αφορούν τους ξεπουλημένους πολιτικούς, τα λαμόγια των ΜΜΕ των ολιγαρχών και όλους αυτούς που θέλουν να κάνουν τις δουλίτσες τους. Δεν με εντυπωσιάζει η εκμετάλλευση των νεκρών από όλους αυτούς. Οι νεκροί πουλάνε. Και επειδή δούλεψα σε ΜΜΕ στο παρελθόν και έχω γνωρίσει αρκετά από αυτά τα δημοσιογραφικά και πολιτικά λαμόγια, ξέρω πως θα σκότωναν και την μάνα τους. Δεν περιμένετε, βέβαια, να αποδοθεί Δικαιοσύνη για το χαμό τόσων ανθρώπων στη χώρα που χρεοκόπησε και κανείς δεν οδηγήθηκε στην Δικαιοσύνη. Να είμαστε σοβαροί. Γράφετε πως εκπλήσσεστε από την απέραντη βλακεία που δέρνει τον κόσμο στην Ελλάδα. Εγώ δεν εκπλήσσομαι και ξέρω πού οφείλεται όλη αυτή η βλακεία. Επίσης, η βλακεία που είναι κυρίαρχη στην ελληνική κοινωνία εξηγεί όλα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα. Μην περιμένετε τίποτα. Να αισθάνεστε τυχερή αν έχετε κάποιους καλούς ανθρώπους γύρω σας και να αποφεύγετε τους σύγχρονους Έλληνες, γιατί είναι πολύ επικίνδυνοι. Οι ηλίθιοι είναι επικίνδυνοι. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.