Ο Ρίνγκο με τα πορτοκαλί μαλλιά

Έχει πολλή πλάκα ο παγκοσμιοποιημένος στυγνός και άγριος καπιταλισμός της εποχής μας. Έσπασε η Ομερτά και οι διάφορες ομάδες των μαφιόζων προσπαθούν να λύσουν τις διαφορές τους με όχι και τόσο κομψό και πολιτισμένο τρόπο.

Εκεί όμως που άρχιζαν να το διασκεδάζουν, ξεσκίζοντας χώρες σαν την Λιβύη, την Συρία και την Υεμένη -και να γελάνε δυνατά καθώς λεηλατούσαν εύκολα και χαλαρά τα PIGS του Νότου με πρώτη και καλύτερη την Ελλάδα-, τους πάγωσε ξαφνικά το αίμα.

Εμφανίστηκε μπροστά τους ο Ρίνγκο με τα πορτοκαλί μαλλιά που θέλει να τα φάει και να τα ξεσκίσει όλα τα θύματα μόνος του.

Ο Ρίνγκο με τα πορτοκαλί μαλλιά είναι πολύ διαφορετικός από τα προηγούμενα αφεντικά της αμερικάνικης μαφίας.

Είναι ένας αδίστακτος και αδέξιος αρχοντόβλαχος που ούτε από τρόπους γνωρίζει, ούτε μπέσα έχει, ούτε φίλους αναγνωρίζει.

Ο Ρίνγκο είναι ανυπόφορα απρόβλεπτος.

Την μία στιγμή σου χαϊδεύει τρυφερά το χέρι, και την άλλη στο δαγκώνει με λύσσα και σου κόβει το δάκτυλο.

Τις τελευταίες εβδομάδες, τα σκυλιά του Ρίνγκο –οι γνωστοί «διεθνείς» οίκοι αξιολόγησης– έβαλαν στο μάτι την πολύ ισχυρή τουρκική οικονομία.

Η μία υποβάθμιση μετά την άλλη και η τουρκική λίρα έφτασε στο χείλος της καταστροφής.

Βέβαια, βρήκαν -για μία ακόμα φορά- κι έκαναν.

Δεν καταβροχθίζουν μόνο τις χώρες με τους ξεπουλημένους ηγέτες αλλά κι εκείνες που κυβερνούνται από μεγαλομανείς παράφρονες που ελπίζουν στην βοήθεια του Αλλάχ για να σωθεί η οικονομία της χώρας τους.

Η διεθνής εμπειρία δείχνει –αλλά ποιος να βάλει μυαλό– ότι, όταν μπαίνεις στο στόχαστρο των μαφιόζων, θα πρέπει να κινείσαι και να παίρνεις μέτρα προστασίας γρήγορα.

Κι αντί για αυτό, ο Σουλτάνος προσευχόταν απλά στον θεό του και άφηνε τα σκυλιά του Ρίνγκο να κάνουν χαλαρά την δουλειά τους.

Κι αυτή την στιγμή, ο Ρίνγκο με τα πορτοκαλί μαλλιά δεν απειλεί μονάχα να βυθίσει στο χάος την Τουρκία -μια χώρα κλειδί για την όποια σταθερότητα μπορεί να υπάρχει στην Μέση Ανατολή- αλλά και να δημιουργήσει τρομερά προβλήματα και στους υπόλοιπους μαφιόζους με τους οποίους ανταγωνίζεται.

Ο Ερντογάν είτε θα παραδοθεί άνευ όρων στο ΔΝΤ για να αντικατασταθεί με κάποιον στρατηγό-υπάλληλο των ΗΠΑ στην ηγεσία της Τουρκίας, είτε θα επιδιώξει να έρθει σε συμφωνία και να δεχτεί βοήθεια από Ρωσία, Κίνα και Ιράν.

Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για την παρέα του Πούτιν.

Θα θελήσουν να στηρίξουν τον Ερντογάν, ναι ή όχι;

Και το σπουδαιότερο, είναι σε θέση να το κάνουν;

Προσωπικά, πιστεύω ότι, ακόμα κι αν θελήσουν να στηρίξουν την οικονομία της Τουρκίας, δεν μπορούν να το κάνουν.

Ούτε πιστεύω επίσης ότι ο Ερντογάν θα δεχτεί να έχει το τέλος του Καντάφι, αλλά θα διαλέξει να ακολουθήσει τον δρόμο του Άσαντ, και θα κλιμακώσει περαιτέρω.

Και έχει τέσσερα όπλα στην διάθεση του για αυτό:

Τον πόλεμο, είτε xτυπώντας αποφασιστικά τους Κούρδους στην Συρία, είτε τους Έλληνες στην Κύπρο και στο Αιγαίο.

Την πολιτική υπονόμευση των ΗΠΑ και της Δύσης, ανακοινώνοντας πχ την έξοδο της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ· να δω πόσοι ηλίθιοι δικοί μας «αναλυτές» θα …πανηγυρίσουν τότε.

Το προσφυγικό και την πολιτικοκοινωνική αποσταθεροποίηση της Ευρώπης με την απελευθέρωση 3-4 εκατομμυρίων προσφύγων που κρατιούνται στα σύνορα με την Συρία.

Και τέλος, την οικονομική πίεση στον έτερο πυλώνα του παγκοσμιοποιημένου καπιταλιστικού συστήματος, την ΕΕ.

Πώς;

Λέγεται ότι μονάχα οι ιδιώτες –κυρίως επιχειρήσεις δηλαδή– στην Τουρκία χρωστούν τουλάχιστον 140 δισ. ευρώ στις γνωστές για την σταθερότητά τους γαλλικές, ισπανικές και ιταλικές τράπεζες, τα οποία δεν πιστεύω να μπουν σε μνημόνια για τα αποπληρώσουν.

Εκτός από αυτά, υπάρχουν και τα χρέη του τουρκικού δημοσίου που μάλλον δεν υπάγονται στο …Αγγλικό δίκαιο, συν το γεγονός ότι για δεκαετίες η Τουρκία υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους αγοραστές όπλων στον κόσμο και μου φαίνεται εξαιρετικά απίθανο να έχει αποπληρώσει όλα αυτά τα οπλικά συστήματα στους δυτικούς κατασκευαστές τους.

Μια τουρκική «τόγκα» με μονομερή αθέτηση της πληρωμής των χρεών θα προκαλέσει ένα τεράστιο τσουνάμι που θα πνίξει και θα καταστρέψει πολλούς στην Ευρώπη και στην Βόρεια Αμερική.

Πάντως, ο Ερντογάν δεν έχει άλλο δρόμο από το να κλιμακώσει και μάλιστα τόσο πολύ και τόσο γρήγορα, ώστε να τρομάξουν οι αγορές και μαζί όσοι τρέφονται από αυτές.

Διαφορετικά, είναι τελειωμένος και θα βρεθεί γρήγορα κοντά στον Προφήτη να τρώει νυχθημερόν πιλάφια και να χουφτώνει τα ουρί του παραδείσου.

Προς το παρόν, πάντως, βλέπουμε μονάχα τον Ρίνγκο να κλιμακώνει τις πιέσεις, διπλασιάζοντας τους δασμούς στον τουρκικό χάλυβα.

Να δούμε αν θα προλάβει να αντιδράσει ο Ερντογάν ή αν θα στρωθεί στο τραπέζι με τα πιλάφια του μαζί.

Φιλιά πολλά από την Εσπερία

Ηλίας

Υ.Γ.1 Σήμερα ο οίκος Fitch αναβάθμισε την Ελλάδα στην κατηγορία ΒΒ-. Γελάνε και τα σκυλιά, αλλά ακόμα και τώρα εκατομμύρια κρετίνοι δεν καταλαβαίνουν τι τους γίνεται.

Υ.Γ.2 Πάντως, τώρα που το ξανασκέφτομαι το πράμα, η Γερμανία και η ΕΕ είναι η μοναδική δύναμη που έχει μεγάλο συμφέρον -και μεγάλη ανάγκη- να στηρίξει την Τουρκία του Ερντογάν στην παρούσα δύσκολη φάση, και ίσως τελικά να το κάνει.

Υ.Γ.2 Κάποια στιγμή θα γράψω για το Τελειωμένο Βασίλειο και το επικείμενο Brexit. Μετά το Brexit θα συναντιούνται οι Έλληνες με τους Βρετανούς για να ανταλλάσσουν μεταξύ τους διάφορες ιστορίες καθημερινής τρέλας. Φαντάσου να είσαι Έλληνας στην Βρετανία και μετά την χρεοκοπία της χώρας και το απόλυτο ντεκαντάνς να ζήσεις και μια ακόμα καταστροφή εκεί. Ευτυχώς υπάρχει κι η Βασιλίτσα.

(Φίλε Ηλία, ήταν θέμα χρόνου να σκάσει και η φούσκα της τουρκικής οικονομίας. Όπως θα σκάσουν όλες οι φούσκες. Ο Τραμπ θέλει να έχει τη χαρά να κρατάει την καρφίτσα που θα σκάσει τη φούσκα. Και ξέρει πως, πιέζοντας την Τουρκία, πιέζει και όλους τους άλλους. Πολύ γερός παίχτης ο Τραμπ. Βέβαια, έχει και καλά χαρτιά. Λυπάμαι για τους δημοκράτες Τούρκους, που, μετά την δικτατορία του Ερντογάν, θα δεχτούν τώρα ακόμα μεγαλύτερη πίεση μέσα σε μια Τουρκία που θα γίνει ακόμα πιο εθνικιστική και υστερική. Αναρωτιέμαι τι να κάνει εκείνο το ζευγάρι Τούρκων που γνώρισα στις Κυκλάδες, και έψαχναν να αγοράσουν ένα σπίτι στην Ελλάδα, για να μη ζήσουν στην Τουρκία του Ερντογάν. Ωραία είναι τα κόλπα με τα νομίσματα και τους οίκους αξιολόγησης αλλά πάντα οι άνθρωποι την πληρώνουν. Κρίμα που δεν μπήκε η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μπορεί τώρα όλα να ήταν πολύ καλύτερα για όλους. Και για την Ελλάδα. Να είσαι καλά, Ηλία. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.