Η Γερμανία δείχνει στην Ελλάδα πώς να μην πληρώσει το χρέος της αλλά οι Έλληνες κοιμούνται όρθιοι

Το άνοιγμα της υπόθεσης των πολεμικών αποζημιώσεων της Γερμανίας προς την Ελλάδα -σχεδόν 75 χρόνια μετά το τέλος της Κατοχής- δίνει μια χρυσή ευκαιρία στην Ελλάδα να απαλλαγεί από το δικό της χρέος.

Η Γερμανία είχε απαλλαγεί από τις πολεμικές αποζημιώσεις προς τις άλλες χώρες, μέχρι να ενωθούν οι δυο Γερμανίες το 1990.

Δηλαδή, όσο οι Γερμανίες ήταν δυο δεν υφίστατο θέμα πολεμικών αποζημιώσεων.

Οπότε, μπορεί η Ελλάδα να διαιρεθεί σε δυο χώρες και να μην πληρώσει το χρέος της.

Όπως το έκανε η Γερμανία να το κάνει και η Ελλάδα.

Φυσικά, οι δυο χώρες που θα προκύψουν από την διάσπαση της Ελλάδας, θα έχουν πολύ καλές σχέσεις μεταξύ τους και θα συνεργάζονται άψογα -όσο άψογα, τέλος πάντων, μπορούν να συνεργαστούν οι Έλληνες μεταξύ τους- αλλά, για τα μάτια του κόσμου, θα κάνουν πως είναι τσακωμένες μεταξύ τους και πως είναι έτοιμες να πολεμήσουν.

Μάλιστα, μπορούμε να υψώσουμε κι ένα τείχος ανάμεσα στις δυο Ελλάδες, που θα το περνάει όμως όποιος θέλει, όποτε θέλει.

Όταν, μετά από 100 χρόνια, θα έχει ξεχαστεί το χρέος ή θα έχει καταργηθεί το χρήμα, ενώνονται πάλι οι δυο Ελλάδες, οι Έλληνες πουλάνε τις πέτρες του τείχους για σουβενίρ στους τουρίστες, ενώ γίνεται δίπλα στο τείχος η τελευταία συναυλία των ΠΥΞ ΛΑΞ ή των Scorpions, που θα είναι ακόμα ζωντανοί.

Αν οι δανειστές δεν έχουν ξεχάσει το χρέος, μπορούμε και πάλι να κάνουμε το κόλπο που έκανε ο τότε Καγκελάριος Χέλμουτ Κολ, όταν έπεσε το Τείχος του Βερολίνου και ενώθηκαν οι δυο Γερμανίες.

Δηλαδή, να μην υπογράψουμε μια Ειρηνευτική Συνθήκη αλλά μια Συνθήκη των δυο, ανάμεσα στις δυο Ελλάδες, ώστε να αποφύγουμε την καταβολή του χρέους.

Εν τω μεταξύ, θα έχουμε τσιμπήσει και τα 300 δισεκατομμύρια των πολεμικών αποζημιώσεων από την Γερμανία και θα την περνάμε φίνα.

Απλά είναι τα πράγματα.

(Πάντως, τώρα αποδεικνύεται πόσο σοφό είναι που η Ελλάδα δεν γιορτάζει το τέλος της Κατοχής από τους Γερμανούς αλλά την έναρξη του πολέμου. Φανταστείτε να γιορτάζαμε ως εθνική εορτή την απελευθέρωση της Αθήνας από τους Γερμανούς, ενώ η Ελλάδα είναι πια προτεκτοράτο της Γερμανίας. Θα γελούσαν και οι πέτρες μαζί μας. Όσο για την Γερμανία, ισχύει πάντα η εμβληματική φράση του νομπελίστα Γάλλου συγγραφέα Φρανσουά Μωριάκ: “Αγαπώ τη Γερμανία τόσο πολύ που με χαροποιεί που υπάρχουν δύο”.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.