Η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα

Δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξει τίποτα, Πιτσιρίκο μου, σε συτήν την χώρα. Από το ένα ψέμα στο άλλο βαδίζει και θα συνεχίζει να βαδίζει έτσι στον αιώνα των αιώνων. Αμήν! Σήμερα Κράτος και Εκκλησία, Τσίπρας και Ιερώνυμος, συναντήθηκαν και κατέληξαν σε συμφωνία για …διαχωρισμό της εκκλησίας από το κράτος.

Θα αλλάξουν ξανά όλα, χωρίς να αλλάξει τίποτα απολύτως.

Σαν τους καλόγερους στο γνωστό ανέκδοτο που νηστεύουν το κρέας αλλά το τρώνε καθημερινά βαφτίζοντας το ψάρι ή μπρόκολο, αν αυτό τους κάθεται καλύτερα στην συνείδησή τους.

Κανένας διαχωρισμός, φυσικά, δεν πρόκειται να γίνει.

Ούτε το Σύνταγμα της Αγίας, Ομοουσίου κι Αδιαιρέτου Τριάδας πρόκειται να αλλάξει στην επικείμενη –για τον πoύτσο φυσικά– αναθεώρησή του.

Το κράτος θα σταματήσει να πληρώνει τους παπάδες αλλά θα δίνει τα χρήματα της μισθοδοσίας τους στην εκκλησία κι αυτή ας τα κάνει ό,τι καταλαβαίνει, βρε αδερφέ.

Μπορεί, άμα, θέλει να τα δίνει και στους παπάδες της.

Η συμφωνία μοιάζει με οπερέτα του χείριστου είδους.

Το σκηνικό της γελοιότητας έρχεται να συμπληρώσει το ακροδεξιό κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης που καταγγέλλει ότι ετοιμάζονται να μας καταργήσουν τα Χριστούγεννα, να αφαιρέσουν τον σταυρό από την γαλανόλευκη σημαία, να μας βάλουν το κοντάρι της σημαίας στον τρυφερό μας ελληνορθόδοξο κώλo.

Λίγες μέρες νωρίτερα, τα φερέφωνά τους καταγγέλουν τους Αλβανούς αστυνομικούς ότι δεν τήρησαν τα διεθνή δυτικά στάνταρντς, σκότωσαν -αντί να αφοπλίσουν- τον ομογενή με το Καλάσνικοφ.

Δεν συμπεριφέρθηκαν, λόγου χάρη, σαν την αμερικανική αστυνομία, και δεν επέδειξαν τον επαγγελματισμό που διακρίνει την δική μας ΕΛΑΣ.

Το εθνικιστικό κρεσέντο μέσα στην -από δεκαετίας- χρεοκοπημένη και παραδομένη στους δανειστές χώρα συνεχίζεται, χωρίς όμως να γελά πια κανένας.

Όλοι μοιάζουν να μην αντιλαμβάνονται -ή να προσποιούνται πως δεν αντιλαμβάνονται- πως η χώρα έχει πέσει πια κατηγορία, έχει υποβιβαστεί και αγωνίζεται πια στα Βαλκάνια.

Μας τελειώσανε τα ευρωπαϊκά σαλόνια.

Από την κατρακύλα του θλιβερού ψευδο-εθνικισμού της πλάκας που λερώνει τα βρακιά απέναντι στην ισχυρή Τουρκία, σκύβει το κεφάλι μπροστά στην αφέντρα Γερμανία, και γλείφει τις σόλες των παπουτσιών του αμερικανού υποτιθέμενου προστάτη, δεν ξεφεύγει η λεγόμενη και «αντιμνημονιακή» εξωκοινοβουλευτική αριστερά.

Η τελευταία εξακολουθεί βέβαια να ξιφουλκεί κατά των Αμερικανών και των Ευρωπαίων αλλά μετατρέπεται σε θεριό ανήμερο, όταν είναι να διαμαρτυρηθεί για τις παραχωρήσεις και τις υποχωρήσεις που γίνονται έναντι Σκοπιανών και Αλβανών.

Θα συνεχίσουμε λοιπόν να προσποιούμαστε την ανεξάρτητη και κυρίαρχη χώρα στους Αλβανούς και στους Σκοπιανούς και θα συμπεριφερόμαστε με τον τρόπο του ραγιά απέναντι σε όλους τους άλλους.

Κι όπως πάντα, δεν θα το κάνουμε θέμα.

Με τον ίδιο τροπο που μπορεί να βαφτίσουμε -μετά τον διαχωρισμό- τους παπάδες external vendors, να τους αναθέσουμε την σωτηρία της ψυχής και να τους δίνουμε όσα πληρώνονταν από το Κράτος πριν τον …διαχωρισμό του από την Εκκλησία.

Γιατί το γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά πως «η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα, σαν ταξιδάκι αναψυχής με ένα κρυμμένο τραύμα».

Φιλιά πολλά από την Εσπερία

Ηλίας.

Υ.Γ. Διάβασα το κείμενο του Βαγγέλη σχετικά με το δημοψήφισμα στην Νέα Καληδονία. Τα αποτελέσματα ήταν 55% υπέρ της παραμονής στην Γαλλία και 45% υπέρ της ανεξαρτησίας. Κι αν ήταν ανάποδα τα αποτελέσματα, τι θα άλλαζε στην πραγματικότητα; Θα έπαυε η Νέα Καληδονία να είναι προτεκτοράτο της Γαλλίας και εξαρτώμενη οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά από το Παρίσι; Δεν το νομίζω. Δεκαετίες νωρίτερα οι λαοί έχυναν το αίμα τους για την ελευθερία. Σήμερα πιστεύουν ότι το να ρίξουν την ψήφο τους σε μια κάλπη είναι αρκετό. Τελικά, δεν είμαστε οι μόνοι που εθελοτυφλούν σε αυτόν τον πλανήτη.

(Φίλε Ηλία, είναι προφανές πως ξέρουν πια πολύ καλά πως απευθύνονται σε ηλίθιους και προσκυνημένους. Και δεν μπορείς να τους κατηγορήσεις γι’ αυτό. Η αφασία στην ελληνική κοινωνία έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας. Θέλει μεγάλη προσπάθεια για να μην προσβληθείς. Ηλία, εγώ το παρακολουθώ πια όλο αυτό σαν ριάλιτι. Έχω αποστασιοποιηθεί, όπως συνιστά και ο Βασίλης. Βέβαια, με διασκεδάζει πάρα πολύ το ότι, ενώ η χώρα έχει χαθεί για πάντα, εκατομμύρια Έλληνες πιστεύουν πως είναι πάρα πολύ ξεχωριστοί και σπουδαίοι. Συλλογική παράνοια. Να είσαι καλά, Ηλία. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.