«Η αδύνατη πρώτη φορά»

Πιτσιρίκο, την Πέμπτη στην αγαπημένη μου ακτή, η διαφορά σε σχέση με τον Μπάτη ήταν κάτι παραπάνω από αισθητή.

Με τον βοριά να φέρνει συνεχώς σύννεφα, ο ήλιος δεν έλεγε να βγει.

Αφού μάζεψα μία σακούλα με πλαστικά ποτήρια, περιτυλίγματα από σάντουιτς ή τυρόπιτες, αλλά και μία πάνα -που ή άφησαν κάποιοι, ή την πήρε ο αέρας από τους κάδους-,ετοιμάστηκα για την 360ή το 2018 και 2166η (από το 2012) βουτιά σερί.

Παρ’ όλα αυτά, κρύωνα πάρα πολύ.

Φωτογράφισα μελανουράκια, κακαρέλους, σάλπες, σαργουδάκια, αλλά και το χειμωνιάτικο σκαθάρι στην αγαπημένη μου ποσειδωνία και τις δίδυμες.

Τις θυμάμαι από παιδί, είναι σαν να μεγαλώσαμε μαζί.

Η αλήθεια είναι ότι εγώ μεγάλωσα -και μυαλό δεν έβαλα-, για τις ποσειδωνίες είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα.

Posidonia oceanica, το μεγαλύτερο θαλάσσιο φυτό της Μεσογείου, παρέχει οξυγόνο, καταφύγιο σε ψάρια, χταπόδια και καβούρια και μπορεί να καταλάβει και δεκάδες χιλιόμετρα στον βυθό, όπως η ποσειδωνία στην Ίμπιζα, η μεγαλύτερη και αρχαιότερη.

Αλλά και αυτή της Αναβύσσου, που φτάνει μέχρι Θυμάρι και Λεγραινά, φιλοξενεί ένα ολόκληρο οικοσύστημα.

Αυτή τη φορά, όμως, στη φυλλωσιά της βλέπω μόνο μερικές καλόγριες και φευγαλέα τη σιλουέτα ενός σαργού, καθώς χάνεται στο σκούρο μπλε του βυθού.

Για μία στιγμή, ο ήλιος δείχνει ότι θα σπάσει τη συννεφιά, αλλά τελικά είναι μόνο μία χαραμάδα από φως.

Βγαίνω, ενώ ο ουρανός γίνεται ακόμα πιο μουντός.

Προλαβαίνω να απαθανατίσω και μία μικρή χειλού.

Σύμφωνα με τις ενδείξεις της πρώτης και της τελευταίας φωτογραφίας, έμεινα εφτά λεπτά στα παγωμένα νερά.

Έξι χθες, πέντε προχθές και 22 τη Δευτέρα. Την τελευταία ηλιόλουστη και ζεστή μέρα.

Τι να πει, όμως, και ο Βρετανός ακτιβιστής Lewis Pugh που κάποτε κολύμπησε ένα μίλι στον Αρκτικό Ωκεανό με τη θερμοκρασία στο 0 (ενδεικτικά στον Σαρωνικό τώρα είναι 16-17 βαθμοί).

Αλλά και οι ηρωικοί δύτες της Ανταρκτικής που στους -2 και τους -4 βαθμούς συλλέγουν τόσο χρήσιμες πληροφορίες για την επιστήμη.

Όπως και ο 33χρονος Αμερικάνος από το Πόρτλαντ Colin O’Brady, που έγινε ο πρώτος άνθρωπος στον κόσμο, που διέσχισε την Ανταρκτική, συνολικά 1.500 χιλιόμετρα σε 54 μέρες, μόνος του, χωρίς καμία υποστήριξη, όπως αναφέρει ο Guardian.

Ένα ταξίδι που πριν λίγο καιρό έμοιαζε αδύνατο, και ίσως για αυτό ο ίδιος έβαλε τίτλο στην περιπέτειά του «Η αδύνατη πρώτη φορά».

Το έγραψε, όταν διήνυσε τα τελευταία και πιο δύσκολα 129 χιλιόμετρα, για τα οποία χρειάστηκε μία μέρα.

«Οι τελευταίες 32 ώρες ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση της ζωής μου, αλλά και μερικές από τις πιο ωραίες στιγμές που έχω βιώσει» ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Ακούω το σώμα μου και παίρνω όλα τα μέτρα για να μείνω ασφαλής, μίλησα τηλεφωνικά στη μητέρα μου, την αδερφή μου και τη γυναίκα μου και τους υποσχέθηκα ότι θα σταματήσω όταν το χρειαστώ» αποκάλυψε επίσης ο O’Brady.

Aν και την Ανταρκτική έχουν διασχίσει κι άλλοι, είτε είχαν υποστήριξη με τροφοδότηση των προμηθειών τους, ή kites, που τους βοηθούσαν να κερδίσουν έδαφος.

Το 2016, ο Βρετανός ερευνητής Henry Worsley πέθανε σε ένα παρόμοιο εγχείρημα στην Ανταρκτική.

Για να τον τιμήσει ο φίλος του, Louis Rudd, ανταγωνιζόταν τον O’ Brady για το ποιος θα διασχίσει πρώτος την παγωμένη ήπειρο.

Ο O’ Brady περιέγραψε με λεπτομέρειες τα up and down κατά τη διάρκεια του μοναχικού ταξιδιού του, στο οποίο έπρεπε να σέρνει και εξοπλισμό 170 κιλών, πάνω σε χιονισμένες κορυφογραμμές, που δημιουργούνταν από τον παγωμένο άνεμο.

Την 37η μέρα, στις 9 Δεκεμβρίου, ο 33χρονος Αμερικάνος πόσταρε και μία φωτογραφία του, που έδειχνε πόσο είχε αλλάξει η φυσιογνωμία του από τις κακουχίες στο πιο αφιλόξενο μέρος του πλανήτη.

«Δεν είμαι πια ο ίδιος άνθρωπος, βλέπετε το πρόσωπό μου;» έγραψε στη λεζάντα.

«Υπέφερα, φοβήθηκα μέχρι θανάτου, κρύωσα, ένιωσα μόνος, γέλασα και χόρεψα, δάκρυσα από χαρά και ένιωσα δέος με αγάπη και έμπνευση».

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, τους θαυμάζω αυτούς τους ανθρώπους που διασχίζουν ολόκληρους ωκεανούς, ενώ εμείς κάποιες φορές βαριόμαστε να ντυθούμε να πάμε μια βόλτα στην πόλη. Από την άλλη, εσάς σας ζηλεύω -με την καλή έννοια- αν και δεν θέλω να κολυμπάω σε κρύα νερά το χειμώνα, γιατί δεν μπορώ να κάτσω πολλή ώρα μέσα στην θάλασσα, ούτε να παίξω με τα κουβαδάκια μου στην παραλία. Σας προτείνω να κολυμπήσετε εσείς όλο το Αιγαίο μέχρι την Κρήτη, και να είμαι εγώ από δίπλα σε ένα σκάφος, να γράφω για την προσπάθειά σας. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.