Ο γοητευτικός επαναστάτης της γενιάς μας

Πιτσιρίκο, πολύ σωστά γράφει ο Guardian για τον Luke Perry ότι «τον θρηνούμε γιατί στα 52 είναι πολύ νέος κάποιος για να πεθάνει, ενώ οι φαν της σειράς «Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς» θρηνούν και για τον θάνατο της εφηβικής τους φαντασίωσης».

Η αλήθεια είναι ότι ο Luke Perry δεν κατάφερε να ξεφύγει ποτέ από τη σκιά του Μπέβερλι Χιλς 90210 -παρά το γεγονός ότι δούλεψε αρκετά και έπαιξε κι άλλους ρόλους σε θέατρο και σινεμά- και κατά βάθος πάντα ήξερε ότι, όταν έφευγε από τη ζωή, πολλοί θα έγραφαν «ο Dylan McKay πέθανε» αναφερόμενοι στο «κακό παιδί» της σειράς.

Η σημερινή γενιά του live streaming, που πατώντας ένα κουμπί μπορεί να δει τα πάντα ανά τον κόσμο, δεν μπορεί να καταλάβει τον ενθουσιασμό που είχε φέρει στη νεολαία της εποχής το Μπέβερλι Χιλς.

Ήταν κάτι που δεν είχαν ξαναδεί ποτέ οι έφηβοι της δεκαετίας του 1990, καθώς για παράδειγμα στη Βρετανία περιορίζονταν σε κάτι σχολικές ταινίες και στην Αυστραλία σε σαπουνόπερες σε ξύλινα σαλούν.

Μετά τη σειρά «Οι άγγελοι του Τσάρλι» τη δεκαετία του 1970, τη «Δυναστεία» τη δεκαετία του 1980, ο Αaron Spelling τα κατάφερνε ξανά τη δεκαετία του 1990 με τους εφήβους του Μπέβερλι Χιλς, που δεν έμοιαζαν σαν κανονικοί έφηβοι.

Αντίθετα, έμοιαζαν, ντύνονταν και συμπεριφέρονταν σαν μοντέλα, δημιούργησαν μία τάση και μπορεί κανείς να τραβήξει μία γραμμή από την υστερία του 90210 του 1990 μέχρι τη σύγχρονη εμμονή με τις Καρντάσιανς.

Ο ρόλος του Dylan που ενσάρκωνε ο Perry ήταν σαφώς πιο ενδιαφέρων από το καλό και όμορφο παιδί, που υποδυόταν ο Jason Prestley και μάγεψε μία γενιά που περίμενε έναν γοητευτικό επαναστάτη.

Mέχρι ενός σημείου, αρκετοί τον παρομοίαζαν και με τον James Dean, άλλωστε, παρά τις ρυτίδες που σχημάτιζε επιτηδευμένα στο μέτωπό του, ο Luke Perry ήταν 24 ετών όταν άρχισε η σειρά.

Και για πολλές γυναίκες που είναι 30 και 40 χρονών σήμερα ήταν το όμορφο και ατίθασο αγόρι από το σχολείο που θα τις ζητούσε ραντεβού και θα εμφανιζόταν μετά με μία μηχανή.

Τον θρηνούμε γιατί στα 52 του είναι κάποιος πολύ νέος για να πεθάνει και οι φαν του Μπέβερλι Χιλς θρηνούμε και το τέλος της εφηβικής μας φαντασίωσης.

Αυτός ήταν ο Ντίλαν ΜακΚέι. Όλα τα αγόρια θέλαμε να του μοιάσουμε, όλα τα κορίτσια τον είχαν ερωτευτεί.

Ο Λιούκ Πέρι είχε πετύχει απόλυτα στον ρόλο του.

O Ντίλαν ήταν και δεινός σέρφερ και λάτρης της θάλασσας.

Και μιας και ο λόγος για την αγαπημένη θάλασσα, μία ενδιαφέρουσα έρευνα του WWF για το ποιος φταίει για την πλαστική ρύπανση και για τα 396 εκ. τόνους πλαστικού που παρήχθησαν σε όλο τον κόσμο το 2016 – αναλογικά 53 κιλά ανά άτομο – δημοσιεύει η Le Monde.

Και αν δεν ληφθούν μέτρα ο ρυθμός παραγωγής πλαστικών θα αυξηθεί κατά 40% μέχρι το 2030, διπλασιάζοντας τα απόβλητα που καταλήγουν στη φύση.

Αυτά είναι 100 εκ. τόνοι ετησίως και αποδεκατίζουν ή δηλητηριάζουν πολλά είδη ζώων.

Το 75% των πλαστικών που έχει παραχθεί από το 1950 σήμερα είναι σκουπίδια, ωστόσο αυτή η τάση μπορεί να αντιστραφεί σύμφωνα με την έκθεση του WWF.

Kαι να μπει ένα τέλος στην πλαστική ρύπανση, αν μειωθεί η παραγωγή ή τεθούν προ των ευθυνών τους οι υπαίτιοι.

Τα κράτη με υψηλό κατά κεφαλήν εισόδημα, που παράγουν δέκα φορές περισσότερα πλαστικά απορρίμματα ανά άτομο από τα κράτη με χαμηλό εισόδημα, ενώ εξάγουν και το 10% με 25% αυτών των σκουπιδιών.

Στη Γαλλία μόνο το 21% των πλαστικών απορριμμάτων ανακυκλώνεται.

Λίγο πολύ, όλοι είμαστε υπεύθυνοι για την πλαστική ρύπανση, πολίτες, επιχειρήσεις, δημόσιες υπηρεσίες, οπότε όλοι πρέπει να κάνουμε κάτι για να εξιλεωθούμε, είπε στη Le Monde η διευθύντρια του WWF Γαλλίας Isabelle Autissier.

Όπως, για παράδειγμα, η μείωση της κατανάλωσης πλαστικού, η ανακύκλωση και η ανάπτυξη εναλλακτικών υλικών.

Για να βγει ο κόσμος από την εξάρτηση από το πλαστικό, η έκθεση του WWF προτείνει επίσης συλλογικές δράσεις, όπως η μείωση των πολλών και περιττών πλαστικών, η διάθεση στην αγορά ανακυκλώσιμων προϊόντων, η επένδυση σε συστήματα αποκομιδής σκουπιδιών, που θα είναι φιλικά προς το περιβάλλον.

Αίτημα του WWF είναι να βρουν οι διεθνείς οργανισμοί και οι εθνικές κυβερνήσεις βιώσιμες λύσεις σε συνεργασία με επιχειρήσεις για την προστασία του περιβάλλοντος.

Να καταπολεμήσουν την πλαστική ρύπανση, μειώνοντας τη χρήση πλαστικού.

Και η πιο φιλόδοξη πρόταση είναι μία διεθνής συνθήκη για την εξάλειψη της πλαστικής ρύπανσης των ωκεανών και να καθοριστούν στόχοι για την ανακύκλωση σε κάθε χώρα.

Όλα αυτά θα συζητηθούν και στη Σύνοδο του ΟΗΕ για το Περιβάλλον, που θα γίνει στο Ναϊρόμπι της Κένυας μεταξύ 11 και 15 Μαρτίου.

Λίγα πλαστικά είχε και την Τρίτη στη δαντελένια ακρογιαλιά.

Αλλά και πολλά ψάρια στα κρυστάλλινα νερά, αρκετά και από τη νέα ανοιξιάτικη γενιά.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, κρίμα για τον άνθρωπο, ήταν πολύ νέος. Αλλά έτσι είναι η ζωή που την θεωρούμε δεδομένη και αιώνια. Πάντως, έχει ενδιαφέρον ότι λέμε για κάποιον ότι ήταν νέος για να πεθάνει αλλά δεν έχουμε ακόμα αποφασίσει ποια είναι η σωστή ηλικία για να ζήσεις. Δεν ήμουν από τους θαυμαστές αυτής της σειράς στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Λιούκ Πέρι. Δούλευα πολύ εκείνα τα χρόνια και δεν έβλεπα τηλεόραση. Όσες φορές έτυχε να την παρακολουθήσω, δεν ένιωσα κάποια ταύτιση με κάποιον από τους ήρωες. Άλλωστε, τότε περνούσα την κομμουνιστική μου περίοδο και δεν με έψηναν οι αμερικανιές και τα προβλήματα των τινέιτζερ στο Μπέβερλι Χιλς. Πάει λοιπόν ο μπαγάσας ο Λιούκ -που δεν θα πάρει ποτέ σύνταξη-, ενώ τώρα δεν θα χρειάζεται να ανησυχεί και για τα πλαστικά που έχουν γεμίσει όλο τον πλανήτη. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.