Η εγχείρηση, ο ασθενής και η ανεργία

Πιτσιρίκο, το ρητό με την εγχείρηση και τον ασθενή θυμίζουν τα στατιστικά στοιχεία της ΕΕ για την ανεργία στην Ευρώπη, καθώς αυτό που γράφει η Le Monde ότι υποχώρησε σε ιστορικό χαμηλό (6,5%) τον Φεβρουάριο του 2019 η ανεργία για πρώτη φορά από τον Ιανουάριο του 2000 είναι η μισή αλήθεια.

Παρά τον ενθαρρυντικό αυτό μέσο όρο, υπάρχουν, όμως, μεγάλες αποκλίσεις ανάμεσα στα κράτη μέλη της ΕΕ, αλλά και σε διαφορετικές περιοχές μίας χώρας.

Στην ευρύτερη περιφέρεια της Πράγας ήταν 1,3% και στη νοτιοδυτική Τσεχία 1,5%, έναντι 29% στη Θέουτα (πόλη της Ισπανίας στο Μαρόκο απέναντι από το Γιβραλτάρ) και 35,1% στη Μαγιότ (υπερπόντια κτήση της Γαλλίας στον Ινδικό), που έχει και το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας.

Όσον αφορά την ανεργία των νέων κάτω από 25 ετών, κυμαίνεται από 4% στην Άνω Βαυαρία της Γερμανίας, μέχρι 66,1% στη Μελίγια, που είναι επίσης μία παραθαλάσσια πόλη της Ισπανίας στη βόρεια Αφρική που συνορεύει με το Μαρόκο.

Χωρίς αμφιβολία, όλες αυτές οι μεγάλες διαφορές είναι απόρροια της οικονομικής κρίσης του 2008.

Και οι περιοχές που πλήττονται περισσότερο από την ανεργία είναι ο νότος της Ισπανίας και της Ιταλίας, και η Ελλάδα.

Στον αντίποδα, τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας καταγράφονται σε περιοχές που αποδείχτηκαν ανθεκτικές και γερές στην κρίση, όπως η Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Αυστρία και η ανατολική Ευρώπη.

Οι διαφορές αυτές είναι επίσης αποτέλεσμα των οικονομικών πολιτικών και της άνισης κατανομής των δραστηριοτήτων και του πλούτου στην Ευρώπη, που συγκεντρώνεται από την Ολλανδία ως τη βόρεια Ιταλία.

Ενδεικτικό του τι παίζει, είναι το γεγονός ότι οι τρεις περιοχές με την υψηλότερη ανεργία, συνολικά (Θέουτα, Μαγιότ), αλλά και στους νέους (Μελίγια) βρίσκονται εκτός Ευρώπης, ενώ η Ελλάδα παραμένει πρωταθλήτρια Ευρώπης.

Υπάρχει ένα χάσμα βορρά-νότου, δηλαδή, που δεν θα γεφυρωθεί ποτέ, αλλά το χειρότερο είναι ότι οι εργασιακές συνθήκες θα επιδεινώνονται με τα χρόνια, καθώς οι άνθρωποι θα συμβιβάζονται εξ ανάγκης με όλο και ένα πιο ζοφερό μέλλον.

Πιστεύοντας ψεύτικες υποσχέσεις, που καταλήγουν σε μεγάλες και ανεκπλήρωτες προσδοκίες για αυτό το καλύτερο αύριο που ουσιαστικά δεν υπάρχει.

Κυρίως, γιατί η ζωή είναι σήμερα, το αύριο δεν έρχεται ποτέ.

Υπάρχουν, πάντως, και κάποια ευχάριστα νέα, καθώς βρέθηκε το αντίδοτο για το θανατηφόρο τσίμπημα της αυστραλιανής κυβομέδουσας, όπως αναφέρει ο Guardian.

Πρόκειται για ένα είδος μέδουσας, που έχει αρκετό δηλητήριο για να σκοτώσει 60 ανθρώπους.

Ένα απλό της τσίμπημα αρκεί για να προκαλέσει πολύ μεγάλο πόνο και να νεκρώσει το δέρμα, ενώ αν η δόση του δηλητηρίου είναι αρκετά μεγάλη οδηγεί μέσα σε λίγα λεπτά σε καρδιακή ανακοπή και θάνατο.

Αυτό το μοριακό αντίδοτο σταματάει, όμως, τα συμπτώματα αρκεί να χορηγηθεί μέσα σε 15 λεπτά από το τσίμπημα της κυβομέδουσας.

Το φάρμακο που είναι ασφαλές για χρήση από τον άνθρωπο και ήδη διαθέσιμο, σταματάει τη νέκρωση, τον πόνο και τον ερεθισμό του δέρματος και μένει να αποδειχτεί αν είναι το ίδιο αποτελεσματικό και με την καρδιακή ανακοπή.

Το αντίδοτο έδειξε αρχικά ότι λειτουργεί σε ανθρώπινα κύτταρα εκτός του σώματος, πριν χρησιμοποιηθεί με επιτυχία και σε ζωντανά ποντίκια.

Οι επιστήμονες θέλουν τώρα να αναπτύξουν μία τοπική εφαρμογή του και για τους ανθρώπους.

Δεν συντρέχει, πάντως, και ιδιαίτερος λόγος ανησυχίας, αφού οι κυβομέδουσες ζουν μόνο στα νερά της Αυστραλίας.

Στην Ελλάδα η μοναδική πραγματικά τοξική μέδουσα είναι η πελαγία, η ροζ τσούχτρα.

Αντίθετα, η κοτυλόριζα -η κίτρινη μέδουσα με το πορτοκαλί εξόγκωμα στο πάνω μέρος της που την κάνει να μοιάζει σαν τηγανητό αυγό και τα μπλε μπιλάκια στο κάτω, όπου βρίσκουν προστασία ψαράκια- είναι ακίνδυνη, όπως και η διάφανη μέδουσα αουρέλια, η οποία δεν διαθέτει καν μακριές νηματοκύστεις.

Τα τελευταία χρόνια, έχουν εντοπιστεί και μέδουσες χρυσαώρα και ροπιλέμα -αμφότερες είναι μεγάλες, η πρώτη καφέ και η δεύτερη άσπρη- στα ελληνικά νερά.

Οι θεάσεις τους είναι, όμως, ελάχιστες, οπότε ουσιαστικά οι λουόμενοι κινδυνεύουν να τσιμπηθούν μόνο από την πελαγία, αλλά και πάλι, αν δεν είναι κάποιος αλλεργικός, του περνάει αμέσως ο πόνος και ο ερεθισμός με λίγη αμμωνία.

Ή, αυτά τα ειδικά στικάκια για τα τσιμπήματα που έχουν όλα τα σουπερμάρκετ και τα φαρμακεία.

Πάντως, την Τετάρτη, δεν είδα όχι μέδουσες, αλλά ούτε κτενοφόρα στα κρυστάλλινα νερά.

Σε ένα σχεδόν χειμωνιάτικο και πάλι σκηνικό με τον ψυχρό δυτικό άνεμο και τη συννεφιά.

Και μόνο τα πάντα καλοκαιρινά μελανούρια που κολυμπούσαν μαζί με τους κακαρέλους, τους σαργούς, τις σάλπες, τις καλόγριες, τους χάνους, τα μπαρμπούνια, τους σπάρους και τις μουρμούρες, να θυμίζουν ότι έφτασε και η Πρωτομαγιά.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, οι πλούσιοι γίνονται όλο και πλουσιότεροι, εκμεταλλευόμενοι την εργασία των πληβείων, ενώ τους έχουν όλο και λιγότερο ανάγκη, εξαιτίας της αυτοματοποίησης και της τεχνολογίας. Η επιβίωση θα αποσυνδεθεί από την εργασία, αν και αρνούμαστε να το παραδεχτούμε. Δεν πειράζει, θα το καταφέρει η ανάγκη. Σήμερα πήγα στην διαδήλωση για την Πρωτομαγιά στην Βαρκελώνη και σκεφτόμουν πως ο κόσμος έχει αλλάξει αλλά εμείς επιμένουμε σε συνήθειες που δεν έχουν να κάνουν με το σήμερα. Μου έχουν λείψει οι μέδουσες της Μεσογείου. Στα νησιά που κολυμπάω, έχω πολλά χρόνια να δω μια μέδουσα. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.