Ornskoldsvik

Καλημέρα και πάλι, αγαπημένε μου Πιτσιρίκο, από την μουχλιασμένη Στοκχόλμη όπου περιμένω υπομονετικά το επόμενο αεροπλάνο για τον ακόμα πιο μακρινό βορρά.

Η πόλη στην οποία δουλεύω λέγεται Örnsköldsvik, προφέρεται στο περίπου Οερνσχοελντσβιικ, και η πραγματική της προφορά είναι τόσο γ@μησέ τα που ακόμα και οι ντόπιοι λένε απλά Οεβικ, γιατί ο κίνδυνος να βρεις τη γλώσσα σου εγκλωβισμένη σε κάποιο σημείο του στόματός σου του οποίου την ύπαρξη αγνοούσες είναι περισσότερο από υπαρκτός.

Αντε να βρεις χειρουργό εδώ πάνω να στην ξεμπερδέψει…

Έμεινα λοιπόν στο υπερπολυτελες ξενοδοχείο του αεροδρομίου εχθές, αυτά που στο πρωινό με όλα τα καλά του κόσμου διαλέγεις σε τάμπλετ τον χυμό που θα βγάλει η βρυσούλα δίπλα, και που θες να γεμίσεις μια μπανιέρα με το body lotion τους, να τσιτσιδωθεις, να μπεις μέσα και να μην ξαναβγείς πριν το δέρμα σου έχει γίνει σαν πεντάχρονου. Γιατί αυτό θα συμβεί. Όχι στο πρωινό, στο δωμάτιο. Μην παρεξηγηθώ κιόλας.

Πληρωμένα όλα από την κλινική του βορρά, γιατί το αξίζω φυσικά. Ή μάλλον, γιατί δεν βρίσκουν γιατρούς, ούτε με το τουφέκι να τους κυνηγάνε.

Φλασμπάκ στην αναχώρηση, όπου με είχε πιάσει μια σκατοδιάθεση. Τόσες φορές έφυγα από το Γκέτεμποργκ για να πάω εκεί πάνω το 2018, μόνο εχθές ένιωσα πως έφευγα από το σπίτι μου πραγματικά.

Άτιμο πράγμα ο ήλιος και η θάλασσα.

Πίσω και πάλι στην Σουηδία, όπου το λεωφορείο που περνάει μπροστά μου έχει την εικόνα με ένα μπουκάλι λάδι να γεμίζει το ντεπόζιτο. Οικολογικά πράγματα, βιοκαύσιμα, ταΐζουμε λάδι τα οχήματά μας και αφήνουμε τα παιδιά μας να πεθαίνουν από την πείνα.

Στο Πακιστάν οι ντόπιοι δολοφονούν τους νοσηλευτές και το προσωπικό ασφαλείας που πάει να εμβολιάσει τα παιδιά τους κατά της πολιομυελίτιδας. Θεωρούν ότι είναι κάποιου είδους συνωμοσία των Αμερικάνων αυτές οι θαυματουργές σταγονίτσες (δεν είναι ένεση).

Όταν τους λένε πως είναι για να μην αρρωστήσουν και μείνουν παράλυτα από το μολυσμένο με poliovirus από τα λύματα των υπονόμων νερό, απαντούν εύλογα πως τα παιδιά πεθαίνουν από το νερό και πως θα ήταν καλύτερα να τους φέρουν καθαρό νερό αντί για σταγονίτσες και μ@λακίες.

Φως φανάρι, ακόμα και αν δεν σου αρέσουν οι θεωρίες συνωμοσίας, πως αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να εκριζωθεί η πολιομυελίτιδα, ώστε να προστατευθούν από τυχόν μόλυνση και τα παιδιά αυτών που πίνουν καθαρότερο νερό. Έτσι κι αλλιώς, τα άλλα θα πεθάνουν από δυσεντερία, πείνα, μάρκες, βόμβες κλπ, η πολιομυελίτιδα είναι το λιγότερο που μπορεί να πάθουν.

Αυτές οι σκέψεις, με αφορμή την αντιπαράθεση της τελευταίας περιόδου για το αν η ζωή μας έγινε καλύτερη ή όχι.

Η ζωή μου; Γ@μάει, αν σκεφτείς πως ο προπαππους μου σκότωνε ανθρώπους για 16 ολόκληρα χρόνια της ζωής του σε διάφορους πολέμους και πως τα παιδιά του και η γυναίκα του πέθαιναν από αρρώστιες, πείνα και πόλεμο.

Μέσα σε έναν αιώνα, από τις καλύβες και την φτώχεια της ορεινής Αιτωλοακαρνανιας και της δυτικής Φθιώτιδας, τα δισέγγονα των σκηνιτών και των μισθοφόρων έγιναν γιατροί και γυρνάνε τον κόσμο πατώντας με το δάχτυλο πολύχρωμες εικόνες σε υπερτεχνολογικά τζαμένια κουτάκια για να τρέξει χυμός από εξωτικά φρούτα στο πεντακάθαρο, δίχως poliovirus ποτήρι τους.

Πες το στα παιδιά στο Πακιστάν φυσικά, να ζήσουν ελπίζοντας πως σε έναν αιώνα, αν την έχουν γλιτώσει από τις βόμβες, τις νάρκες, το νερό των υπονόμων και τα καλάσνικοφ των Ταλιμπάν, τα δισέγγονά τους θα πασαλεΊβουν τα π@πάρια τους με τα καλύτερα body lotions της Ευρώπης μέχρι να γίνουν λεία και απαλά σαν μετάξι.

Μην παρεξηγηθώ. Δεν πιστεύω πως πρέπει να ζούμε με ενοχές για το ότι είμαστε οι τυχεροί του πλανήτη σε αυτή την χρονική στιγμή. Αρκεί να το αναγνωρίζουμε, να το εκτιμούμε και να μην το θεωρούμε δεδομένο.

Το τραγικό είναι πως κάποτε τα πράγματα χρειάζονταν χρόνο. Τώρα η τεχνολογία δεν χρειάζεται χρόνο, χρειάζεται μόνο βούληση. Αφού αυτή δεν υπάρχει, η πρόοδος του τρίτου κόσμου θα γίνεται με ρυθμούς 1900. Αν πραγματοποιείται καθόλου…

Όσο για τα νούμερα που αποδεικνύουν όλα αυτά τα ωραία, επειδή έχω δει από μέσα πως γίνονται κάτι μελέτες της πoύτσας σε σοβαρές χώρες της Ευρώπης, έχω να πω το εξής: οι αριθμοί δεν ψεύδονται, αλλά αυτοί που διαλέγουν ποιους αριθμούς θα χρησιμοποιήσουν και πώς, τον έχουν για γατάκι τον βαρώνο Μυνχαουζεν.

Παμ’ παρακατ’.

Σε αυτά που ξέρω καλύτερα, γιατί τα προηγούμενα είναι απόψεις, και όλοι έχουμε από μια.

Πιτσιρίκο μου, ανησυχώ.

Από το τελευταίο πόντκαστ μου, το οποίο μου έκανες την τεράστια χάρη και το άφησες ανοιχτό και σε χιλιοευχαριστώ γι’ αυτό, έχω ανησυχήσει πολύ.

Έχω δεχτεί αρκετά απευθείας μέιλ και αίτησης επικοινωνίας μέσω του σαιτ μου. Πολλά νέα παιδιά και μεγαλύτεροι, άντρες και γυναίκες που ζουν εδώ και χρόνια κυρίως με κατάθλιψη και διαταραχές άγχους, αλλά και άλλα προβλήματα ψυχιατρικής φύσης.

Θα μου πεις, δε χαίρεσαι ρε βόδι, βρήκες και πελατεία και μας το παίζεις ευαίσθητος τώρα και ανησυχείς;

Όχι, χαίρομαι γιατί περισσότεροι από όσους πίστευα, με εμπιστευονται και ζητάνε βοήθεια.

Ανησυχώ από την άλλη, βλέποντας πόσο ελλιπής ενημέρωση σχετικά με την ψυχική υγεία υπάρχει.

Δεν θεωρώ πως είναι σωστό να τρέξεις σε ψυχοθεραπευτή, ψυχολόγο και ψυχίατρο για ό,τι συμβαίνει στη ζωή σου.

Αλλά το να ζεις χρόνια μέσα στο άγχος και στην κατάθλιψη, στις εκρήξεις θυμού και στην βαθειά απελπισία επειδή κάποιος λέει να μην αγχώνεσαι, να το παλέψεις μόνος σου και τι παραπονιέσαι εσύ ενώ τα παιδιά στο Πακιστάν πεθαίνουν, είναι σκληρό και άδικο.

Η υγεία δεν είναι μόνο τα χαμηλά τριγλυκερίδια και η καλή αρτηριακή πίεση. Η υγεία είναι η συνολική απουσία ασθένειας και η αίσθηση ικανοποίησης με τη ζωή που ζούμε, στον βαθμό του ρεαλιστικού και εφικτού.

Κάντε μια μεγάλη χάρη στον εαυτό σας λοιπόν: βρείτε έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας που να εμπιστεύεστε, όχι εμένα ντε και καλά, και ζητήστε μια γνώμη αν δεν αισθάνεστε καλά.

Κάντε μια αναζήτηση στο google, για να προσανατολιστείτε. Θα δείτε πως αυτά που αισθάνεστε είναι συμπτώματα κατάθλιψης, άγχους και άλλων πολλών διαταραχών. Δεν περνάνε από μόνα τους, η αιτία συχνά είναι παθολογική και θέλει επαγγελματική βοήθεια.

Επαναλαμβάνομαι και το ξέρω: είναι σκληρό και άδικο να ζεις άσχημα, όταν μπορείς να ζήσεις καλύτερα.

Μην ντρέπεστε και μη διστάζετε να ζητάτε βοήθεια γιατί η ζωή περνάει, δεν περιμένει να γίνετε καλά για να την ζήσετε.

Μην περιμένετε την μια καλή ημέρα στις τόσες, που θα έρχεται σαν αναλαμπή για να πείσετε τον εαυτό σας πως όλα πάνε καλά και να, είδες, τίποτα δεν έχω.

Πού το ξέρω πως κάνετε αυτό ακριβώς; Είμαι ψυχίατρος, το έχω δει εκατοντάδες φορές.

Μία απόφαση είναι, ρίχτε μια ματιά στους θεραπευτές που βρίσκονται κοντά σας, ρωτήστε στις τοπικές κοινωνικές υπηρεσίες που έχουν συχνά επαφή με επαγγελματίες τόσο στο δημόσιο όσο και ιδιώτες, και γνωρίζουν ποιους να εμπιστευτούν.

Δείτε την ψυχική ασθένεια σαν αυτό που είναι και όχι σαν κάτι αφηρημένο και φιλοσοφικό. Είναι οργανική ασθένεια και χρειάζεται θεραπεία.

Κλείνω με μια ιστορία που μου είπε ένας τεχνίτης πριν λίγο καιρό, δεν θυμάμαι αν την έχω ξαναγράψει ή πει σε ποντκαστ.

Είχε έρθει να μου κάνει μια δουλειά στο ιατρείο, και με ρώτησε αν η θρησκεία βοηθάει. Του απάντησα πως οτιδήποτε σε κάνει να αισθάνεσαι καλύτερα βοηθάει, αλλά μέχρι ένα σημείο.

Ο κύριος είναι βορειοελλαδιτης και μου έλεγε πως πριν χρόνια τον πήρε ένας φίλος του να πάνε να δούνε τον γέροντα Παΐσιο. Μπροστά τους μια κοπέλα με δάχτυλα παραμορφωμενα και σημαδεμενα από κάποια ασθένεια, του τα έδειξε και τον ρώτησε αν κάνει καλό που προσεύχεται.

Ο παππούλης της απάντησε πως καλό κάνει, αλλά πρέπει να τα δει και ένας γιατρός.

Αυτά. Την αγάπη μου σας στελνω από την κρύα βόρεια Σουηδία και το Οερνσχοεντσ… ΦΤΟΥ!

Από το Οεβικ.

Βασίλης

Υ.Γ. Μέχρι να τελειώσω το μέιλ, προσγειωθήκαμε και η μη Σουηδέζα αεροσυνοδός μπουρδουκλώνεται και ξεσπάει σε γέλια προσπαθώντας να πει welcome to Örnsköldsvik Airport.

(Φίλε Βασίλη, να πηγαίνεις πού και πού στη Σουηδία, για να εκτιμάς περισσότερο τη Ρόδο. Τώρα που επιστρέψεις, θα σου φανεί ακόμα πιο ωραία η Ρόδος. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.