Και τι σκατά να ψηφίσω;

Γεια σου Πιτσιρίκο
Ο μέσος Έλληνας (μικροαστός) υποφέρει από έντονα ψυχολογικά προβλήματα (σοβαρά το εννοώ).

Χαμένος μέσα στον βούρκο των αντιφάσεών του και της καθημερινής του -μη αντιληπτής από τον ίδιο βέβαια- υποκρισίας άγεται και φέρεται από τα πάθη του.

Από τη μια, για παράδειγμα, θα βοηθήσει έναν φτωχό στο δρόμο και από την άλλη -την ίδια στιγμή- θα συνταχθεί πολιτικά με αυτούς που παράγουν φτώχεια, γιατί πολύ απλά ΔΕΝ έχει εξανθρωπιστεί ακόμα.

Είναι στο στάδιο της εξέλιξης που λειτουργεί με το συναίσθημα και το ένστικτο, ενώ η λογική του -υποκινούμενη από τα συναισθήματα- δικαιολογεί την τρομαγμένη εγωιστική του ύπαρξη.

Θα χρειαστεί πολύς καιρός ακόμη, για να φτάσει ο Έλληνας «νοικοκύρης» να χαλιναγωγήσει τα πάθη του και να συνειδητοποιήσει ότι είναι μονόδρομος η ολοκλήρωση του μέσα από το ειλικρινές Εμείς. Την ειλικρινή κοινωνικότητα, που θα φιλτράρει το Εγώ μέσα από το Εμείς (και μέχρι τότε …χέσε ψηλά και αγνάντευε).

Ανώριμος καθώς είναι, πάει κόντρα στη φύση του -που είναι καθαρά κοινωνική , όπως και κάθε ανθρώπινου όντος-, όσο δεν συνεργάζεται με τον συνάνθρωπό του για μια καλύτερη κοινωνία, αλλά για ένα καλύτερο Εγώ.

Όσο πας κόντρα στη φύση, αυτή έχει αποδείξει ότι τιμωρεί με ασθένειες (βλέπε π.χ κάπνισμα).

Και επειδή η υγιής κοινωνικότητα είναι καθαρά αποτέλεσμα εγκεφαλικής διαδικασίας που θα φέρει πραγματική ηρεμία στον ψυχισμό, οτιδήποτε διαφορετικό θα φέρει ψυχική ασθένεια.

Ο μέσος Έλληνας ψηφοφόρος λειτουργεί σαν ένα κακομαθημένο ορφανό ανήλικο παιδί που έχει μάθει/συνηθίσει να λειτουργεί με βάση το συναίσθημα. Άκριτα. Χωρίς λογική.

Γι’ αυτό λοιπόν τη μια ψηφίζει μαζικά ΠΑΣΟΚ=ΣΥΡΙΖΑ και την άλλη Ν.Δ., ή, έτσι για αλλαγή, σκόρπια όμως αυτή τη φορά, τα λοιπά κοινοβουλευτικά κόμματα.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: δεν αναφέρω τους Νεοναζί χρυσαυγίτες και τους ψηφοφόρους της, γιατί μιλώ για ανθρώπινα όντα στη φάση του εξανθρωπισμού και όχι για ΟΡΚ.

Κακομαθημένος, λοιπόν, καθώς είναι, ανατρέφεται από έναν θετό κιμπάρη μπαμπά που διαχειρίζεται την περιουσία του πρόγονού του, κρατώντας τη μερίδα του λέοντος για να τη φάει στα μπoυρδέλα.

Παράλληλα, βέβαια, κάθε φορά που βλέπει τον πιτσιρικά ότι πάει να γκρινιάξει, τον ταράζει στα χαρτζιλίκια για καραμέλες, αποσκοπώντας με αυτόν τον τρόπο να κερδίσει την εμπιστοσύνη του έναντι της κακής μητριάς.

Η μητριά, από την άλλη, συνεχώς βρίζει τον πατριό ότι κακομαθαίνει το παιδί, και προσπαθεί -εκμεταλλευόμενη την ανωριμότητα του μικρού- να τον κερδίσει. Σκοπός είναι πάντα τα φράγκα του μικρού. Γι’ αυτό λοιπόν κόβει τα χαρτζιλίκια για καραμέλες του άσωτου πατριού και σαν γνήσια καριόλα -αποφεύγω συνειδητά τον όρο «πoυτάνα»- πάει και αυτή με τη σειρά της στα μπoυρδέλα.

Μόνη λύση είναι να καταλάβει ο πιτσιρικάς ότι και οι δύο θετοί γονείς του είναι για τα μπάζα και να ψάξει μόνος του να βρει το δρόμο για την Κοινωνική Πρόνοια.

Ποια είναι αυτή θα μου πεις. Κάτι που θα είναι ΑΝτίθετο στην ΑΡΧΗ της ήδη υπάρχουσας κατάστασης και η μόνη ΑΝΤΙΦΑση που θα έχει θα είναι αυτή χωρίς την παραγωγική κατάληξη –ση.

Δημήτρης από Γιάννενα

(Αγαπητέ Δημήτρη, ένα μεγάλο ποσοστό Ελλήνων δεν ψηφίζει. Όπως αποδεικνύεται από την πορεία της χώρας/προτεκτοράτου -όπου δεν έχει καμία σημασία ποιο κόμμα ψηφίζει κάποιος- αυτοί που δεν ψηφίζουν είναι οι πιο συνειδητοποιημένοι. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.